Wie gaat er hier voor een tweede?

A

Anoniem

Guest
Hallo dames,

Wij hebben een zoontje van 2,5 jaar. Nu hebben we het er over gehad of we voor een tweede zullen gaan of niet. Ik heb een PND gehad, dus dat ligt allemaal wat moeilijker. Maar ik merk toch dat er veel andere moeders zijn die ook twijfelen. Dus ik was eens benieuwd hoe jullie de knoop hebben doorgehakt enz.

Mijn man twijfelt overgens niet, die zou wel zo willen beginnen. Maar hij heeft dan ook niet gehad wat ik heb gehad, dus dat ligt iets anders. Ik ben er gewoon een beetje bang voor.
Ook de twijfel of het voor mijn zoontje wel leuk is. Ik vind het zo heerlijk dat hij lekker helemaal alleen is en dat ik mezelf dus niet hoef te delen. Ik vind het moeilijk te bedenken dat dit dadelijk ook allemaal nog goed gaat als er nog een kindje bij is.

Nou moeders, bedankt alvast voor het delen van jullie verhalen.
Ik merk dat me dat goed doet.
Groetjes Ger.
 
Hoi Ger.
Ons zoontje wordt eind oktober 3 en krijgt er dan ook meteen een broertje bij!!! Voor hem vind ik het juist hartstikke leuk. Hij zal wel erg moeten wennen, want nu is alles "mij en ikke" en hij krijgt ook alle aandacht van ons. Straks moet ie dat delen met zijn broertje, maar dat is alleen maar goed voor hem. Ik vind het ook voor later leuk voor ze. Kunnen ze lekker samen spelen enzo. En als ze straks zelf volwassen zijn.......
Ik kan me voorstellen dat de knoop wat lastiger door te hakken is als je een PND hebt gehad. Je bent echter nu wel voorbereid, dus je kunt ook eerder aan de bel trekken en medicijnen krijgen. En wie weet, gebeurt het nu niet!! Een vriendin van mij heeft het ook 2x gehad, maar de 2e keer was veel minder heftig en kreeg ze direct medicijnen toen ze voelde dat ze weer "wegzakte".
Veel succes met overwegen en het eventuele zwanger worden!
Patricia
 
Hoi Patricia,

Bedankt voor je berichtje. Wat je zegt over dat het leuk is voor je zoontje dat deel ik ook wel. Ik blijf alleen te veel hangen bij het negatieve. En dat is misschien niet verstandig. Ik moet het ook leren leuk te vinden in plaats van allerlei bergen te zien die misschien niet eens zullen rijzen.

Maar jouw vriendin heeft zich dan ook preventief laten behandelen? Heeft ze zich voor de eerste PND ook laten behandelen?
Ik zou zo graag eens gewoon willen genieten van het kleine baby'tje dadelijk. Zo'n heerlijk: ik ben moeder geworden gevoel willen hebben. Dat miste ik de vorige keer gewoon. Het was toen ook nog heel erg wennen hoor. Nu vind ik het moederschap geweldig, dus misschien kan ik nu ook meer genieten van nóg een keertje moeder worden.

Is jouw kindje er al een beetje van op de hoogte? En vind ie het leuk?
Ik vraag me ook af: zal mijn zoontje nou ook elke keer wakker worden als de baby komt?

Groetjes Ger.
 
Hoi,

Die vriendin werd niet preventief behandeld (kan volgens mij ook niet), maar alle doktoren (psychiater, psycholoog etc) stonden als het ware in de startblokken. Een week na de geboorte van haar 2e ging het dus weer mis en een dag later had ze weer anti-depressiva en litium (dacht ik). Dan duurde het een dag of 10 voordat er effect merkbaar was, maar toen ging het gelukkig ook snel weer beter. Er wordt trouwens gezegd dat je ca. 75% kan hebt dat het na een volgende zwangerschap weer gebeurd. Best een hoog percentage natuurlijk, maar wie weet hoor jij bij de andere 25%.......

Mijn vriendin is bij de 1e is zelfs 6 weken opgenomen geweest op een psych. afdeling, dus dat was veel heftiger dan de 2e keer. gelukkig maar!!!!

Wat je zegt over dat je ook graag een gewone kraamtijd zou willen, dat kan ik me zo goed voorstellen!! Dat hadden we haar ook allemaal zo gegund en nu is het er weer niet echt van gekomen!

Ons zoontje weet inmiddels wel dat er een baby komt, maar echt snappen doet ie het niet geloof ik. Hij zal het best moeilijk krijgen straks, maar dat is niet anders.
Over dat wakker worden 's nachts.....geen idee. We zullen wel zien. Onze oudste krijgt een nieuwe kamer op zolder en de baby slaapt dan straks naast onze slaapkamer. De oudste slaapt altijd erg vast, dus ik denk niet dat hij er vaak wakker van zal worden. Of we moeten een huibaby krijgen.....dat weet je nooit van te voren natuurlijk.

Succes weer!
Patricia
 
Hoi,

Ik heb ook even getwijfeld over een tweede. Vindt mijn oudste het wel leuk? Kunnen we het wel aan?  Zou het gezond zijn? Houden we wel net zoveel van de tweede als van de eerste ? Etc... Uiteindelijk heeft mijn oergevoel gewonnen en mijn man relativeert wat beter!

Ik kan niet meepraten over een PND, maar hoe groot is de kans dat je  nog een keer PND krijgt? Mits je het op tijd kunt ondervangen met medicijnen lijkt het mij een moeilijke beslissing! Succes.

Liefs Debra
 
Hoi Patricia,

Er is echt een methode om preventief te behandelen. Die werkt ook erg goed heb ik gelezen. Ik ga nu voor de hormonenbehandeling. Deels wordt de PND veroorzaakt door een disbalans in de hormonen. Dat ga ik dus nu proberen.
Mochten we dan nog voor een tweede kiezen dan ga ik me in de zwangerschap al laten behandelen door mijn suiker in de gaten te houden, vitamines nemen   en veel rust e.d.
Vervolgens moet je dan na de bevalling binnen 12 uur beginnen met de hormonen. Doordat je dan niet terugvalt in een disbalans van de hormonen treden er ook geen grote verschillen en tekorten op, waardoor er in de hersenen ook niets mis kan gaan. Dat zorgt ervoor dat je geen PND krijgt.
Dus daar ga ik wel voor als we een tweede nemen.

Ik vind het wel bijzonder om te lezen dat dus elke moeder/ouder die twijfels heeft van: houd ik wel net zoveel van de tweede als van de eerste enz.
Dat is fijn die herkenning.

Liefs Ger.
 
Hoi
OOk wij gaan voor een tweede en ook ik heb een PND gehad en heb er een half jaar seroxat/paroxetine voor geslikt.
Ik sta nu veel sterker in mijn schoenen en heb het idee dat ik een 2e wel aankan.
onze geweldige zoon van 2.5(nov 3 jaar) gaat nu naar de PSZ en vindt het geweldig om met andere kinderen te spelen.
ik denk dat als je je 1ste er genoeg bij betrekt(verzorging van nieuwe aanwinst) dat het allemaal wel los zal lopen.
ik weet wel dat ik bij de 2e wel anders te werk zal gaan:
de baby meer regelmaat en rust(gewoon in haar/zijn bedje laat slapen ook overdag) en dus niet meer hele dagen beneden houden in de box of in het wippertje!!
dat heb ik nu wel geleerd. onze zoon werd te veel geprikkeld en had een verstopte darm en bleef maar huilen.
ik was toendertijd echt rijp voor het gesticht!!!!
ik liep tegen mijn man en zoontje te schreeuwen en draaide echt door.
ik ben nu niet meer bang dat ik bij de tweede weer door zal draaien.

hmmm ik weet niet meer waar dit onderwerp over gaat
zal de warmte zijn.

in ieder gevalgaan we er met frisse moed tegen aan en anders kunnen we nog veel van NANNY JO FROST leren toch????? hahaha heeft mij erg geholpen, kijk nu anders tegen sommige situaties aan en weet me goed te beheersen met straf uitdelen tegen die kleine hiis terrorist

allen veel succes liefs Prietje
 
toevallig schreef ik net zelf een oproepje over "de tweede" ik ken die twijfels wel waar jij t over hebt, mijn dochter is 1.5 en hoe graag ik ook een tweede wil toch voel ik me zo schuldig tegenover haar. Ze is nog zo klein en dan al die aandacht delen, niet meer saampies naar de kinderboerderij of het zwembad,.,..snik snik, het is echt een hele stap om te nemen hoor!

groetjes janneke
 
Terug
Bovenaan