wie heeft dit ook?

A

Anoniem

Guest
hallo meiden

Ik snap mezelf dus echt niet meer!

Normaal ben ik een heel nuchter type,maar nu........
Ik ben 1 maart ongi geworden en vanaf volgende week gaan we aan de klus
voor onze 1e ronde 1e kindje.
Nou hebben mijn man en ik afgesproken om gewoon te zien wat het wordt.We hebben geen haast.
Maar sinds ik dus 25 febr. gestopt ben met de pil,kan ik nergens anders meer aan denken dan zwanger worden.
Ik snap het dus echt niet,normaal ben ik dus heel nuchter en heb ik ook de houding van we zien wel.
Ik denk al na over hoe ik het mensen wil vertellen en wanneer.
Nu weet ik dat ik niet mag hopen en prent het mezelf ook in dat de eerste keer echt niet raak zal zijn,maar toch ik voel me de hele tijd zenuwachtig en kriebels in mijn buik(of het komt door de)dat kan natuurlijk ook nog.

Maar goed zijn er nog meer mensen zoals ik?of ben ik echt vreemd

liefs Petra

 
Hoi Petra,

Ik had dat ook in het begin. Ik dacht omdat bij vriendinnen heel snel ging (binnen 2 maanden zwanger) zal bij mij ook zo zijn. Maar nee na 6 maanden was het raak wat natuurlijk ook nog wel snel is want er zijn meiden die er langer over doen.

Maar ik begrijp je helemaal ik was erg ongeduldig en wou zo graag. Normaal ben ik hele rustig en nuchter. Maar na 3 maanden kwam die nuchterheid terug.

Succes meid!

Liefs An 12 weken zwanger
 
He Petra!
Nou is echt niet vreemd hoor dat heeft iedereen want het is niet niks natuurlijk!

Ik ben zelf nu voor de 8e ronde maar door een bloeding in mn ovu / klusweek hebben we helaas niks / te laat  kunnen doen en in het begin zou ik daar helemaal van slag van zijn maar hoe langer je bezig bent hoe nuchterder ik wordt merk ik, het gaat niet vanzelf zomaar ineens. Het is echt letterlijk een wonder wat er gebeurd.

Maar wat jij hebt gehad had ik ook hoor, geniet er maar lekker van, niet te druk maken want dat is ook niet goed he?  (voor de zaadjes en de eitjes)

Heel veel succes gewenst en dat er maar snel een ukkie komt!
xie maantje
 
hoi



Wij zijn ook begonnen aan de eerste ronde en we zeiden ook we zien het wel,maar ik denk dat je toch altjd wel onbewust er mee bezig bent hoor,ik probeer het ook niet te doen maar kan toch ook niet wachten tot het zover is mijn nod is 22 maart en is toch wel spannend en l het zou leuk zijn als het gelijk raak is natuurlijk als het niet zo is jammer dan.wens jou ook veel succes en misschien hebben we beide wel leuk nieuws aan het einde van de maand.succces groetjes wendy
 
Hoi hoi,


Nee je bent echt niet de enige, het hoort er denk ik ook wel een beetje bij..
Het is natuurlijk ook super spannend en er komen veel dingen bij kijken,
Je hormonen, je gevoelens, interesses en noem maar op!
Ik heb precies hetzelfde gehad, wij zijn nu in ronde 2 en nog steeds denk ik elke keer als ik ongi moet worden.. zou het?
Ach vandaag ben ik het dus weer geworden... wat ik dan denk? Hup op naar de volgende ronde!!
Misschien kan je es wat dingentjes gaan bekijken boekjes enz zodat je even je hoofd tot rust geeft maar toch bij het onderwerp blijft.
een lekker lees boek of een info boekkie.
Want idd stress is ook niet goed! Het bevordert het niet

succes ermee!! en niet denken dat je gek bent, noem het enhousiast!

Liefs
 
Hallo Petra,

Heb zojuist mijn eerste berichtje geplaatst, zeker omdat ik ook jouw bericht las, ik herken het helemaal!! Wij zijn ook begonnen om zwanger te raken, en zeker omdat we hebben besloten dit stil te houden voor vrienden en familie is het soms helemaal moeilijk!

Juist nu zou ik graag dingen willen vragen, hadden jullie dit ook? Wat moet ik voelen? Is het normaal wat ik voel? Etc.

Dus ik leef met je mee en deel je gevoelens!

Succes!!
 
Hoi hoi

Ik ben vandaag voor het eerst op de site.
Ik wilde reageren op petra. En zelf mijn ervaring delen; met daarbij een vraag.

Ik zelf kan ook aan niets anders denken. Het is logisch, maar knap vervelend. Je wil echt al het goede doen om de kans groter te maken om zwanger te raken. Men zegt dat het beter is om er niet alle dagen "mee bezig" te zijn. Maar dit vind ik dus erg moeilijk.

Raar maar waar. Toen een vriendin al vrij snel vertelde dat ze graag zwanger wilde worden had ik het gevoel van; huh dat zeg je toch niet zo snel? Ze had het ook zowat nergens anders meer over. Toen vond ik dat dus raar,   maar nu heb ik het gevoel dat ik haar achterna ga.
Nu ben ik zelf  al zeven maanden aan het werk, maar nog steeds is het niet raak. Ik heb dus erg de behoefte om daar over te praten. Vandaar dus het bezoek op deze site.

Vorig jaar heb ik een vage periode gehad. Toen waren we er nog niet 100% mee bezig; maar wel voor het zingen de kerk uit. Voorzichtig aan begonnen zeg maar. Toen werd ik 2 maanden niet ong.  Ik was al een jaar gestopt met de pil; dus de onregelmatigheid "dat je lichaam er aan moet wennen" was toch wel voorbij.
Ik voelde me op en top zwanger (pijnlijke borsten,  koud, pukkels etc.)  MAAR de testen die ik gedaan had waren allen negatief. Ik ben voor een echo geweest; niets te zien. Alles was wel in orde; zat goed op z'n plek en bv geen cyste's. (volgens de echoscopiste. Kan zei dat eigenlijk  voldoende zien? Moet je daarvoor niet naar de Gynaecoloog). Na ruim twee maanden kwam het dus wel weer vanzelf op gang.
Mijn cyclus is wel wisselend 30, 32, 34 dagen, en sindsdien HEEL ERG PIJNLIJK als ik ong ga worden. Hebben jullie hier ervaring mee?
En wanneer zouden jullie naar de HA gaan om toch verder onderzoek te laten doen? Als ik tel vanaf het voorzichtige beginnen zijn we al een jaar aan het werk. En mijn vriend heeft pas te horen gekregen dat hij een nierziekte heeft. En mannen met een nierziekten kunnen impotent raken en slecht zaad krijgen. Ik zit hier natuurlijk erg mee. Het ene moment het ik vertrouwen dat het goed komt maar soms zie ik het ook even niet meer zitten. Ben ik bang nooit moeder te kunnen worden.

Sorry voor het lange verhaal; maar ik moest het even kwijt.
Ik hoop dat erm meiden zijn die me kunnen helpen.

Liefs Masha.
 
hallo allemaal

Wat lief van jullie al die berichtjes.
Nu weet ik zeker dat ik dus niet de enige ben.

Ik heb het op mijn werk wel al aan de collega's verteld dat we beginnen,dit eigenlijk(ik weet dat ik daar niet over na moet denken maar doe het toch)voor het geval ik zwanger blijk te zijn en het gaat mis,dan hoef ik niet veel uit te leggen als ik ziek thuis zou blijven of me niet tot werken aan kan zetten of zo.

Maar goed ik zal inderdaad proberen me op andere dingen te focussen,maar denk niet dat het gaat lukken.Maar ga het proberen.

Houden we elkaar op de hoogte?


liefs Petra
 
Je moet ingelogd zijn om te kunnen reageren. Log in | Registreer
Terug
Bovenaan