wie is er al wat langer bezig?

hoi ik ben iris 32j.
bij ons eerste kindje zijn we ook 1.5 jaar bezig geweest wel zwanger geworden zonder
medi hulp in te schakelen .
zijn nu alweer van af 2006 mei   bezig
vannaf de geboorte van onze dochter 2.5 j  geen pil of spieraal gebruikt met de hoop dat het met de tweede wat sneller zou gaan maar dat helpt ook niet.


groetjes iris 32j 10de 2de
 
Hallo meiden,

Ook wij zijn alweer bijna een jaar  bezig. Had ook net als jullie absoluut niet gedacht dat het bij mij lang zou duren, ging er ook niet vanuit dat het supersnel zou gaan maar zolang valt me echt tegen. Werd tot ronde 6-7 ook echt moedeloos maar moet zeggen dat het nu steeds beter gaat. Je kan er toch weinig aan veranderen. We hadden ook samen afgesproken om er niet teveel mee bezig te zijn maar ben nu wel gestart met ovu testen.

Mijn ongi komt ook niet regelmatig maar is nog niet boven de 35 dg uit gekomen. Dus al met al niet slecht...

Als je dan om je heen kijkt zie je ineens overal zwangeren en dan denk ik ook weleens   ... waarom jullie nou wel maarja je kan aan de buitenkant ook niet zien of ze lang bezig zijn geweest en ik gun iedereen het mooiste wat er is alleen geeft soms wel een klotegevoel.

We hebben afgesproken als we over een maand of2-3 nog niet zover zijn wij de eerste stap gaan zetten naar de huisarts...

Meiden, heel veel succes allemaal en wie weet zijn we straks toch snel zwanger.

Liefs
 
Lieve meiden, wat ben ik blij met jullie reactie! Natuurlijk heel naar dat we allemaal zo lang moeten wachten, daar bedoel ik het ook niet voor, maar ik voelde me langzamerhand een beetje alleen staan, tussen aan de ene kant mensen die relatief snel zwanger worden, en aan de andere kant de vrouwen die het medische circuit ingaan. Ik voel me een soort van opgelucht dat ik niet alleen ben! Het geeft alleen al steun door te lezen dat jullie een beetje in hetzelfde schuitje zitten.

Ik denk echt niet dat er bij ons medisch iets niet klopt, daar zijn ook geen aanwijzingen voor. Ik denk gewoon dat het nog niet zo heeft mogen zijn. We zijn allebei nog relatief jong, mijn man is 26 en ik ben bijna 26. Een kindje is meer dan welkom, maar we hebben er niet veel "haast" mee. Het is jammer als het langer duurt, maar daar zijn we verder wel redelijk relaxed onder. Ik ben in maart 2006 met de pil gestopt, en heb een redelijk regelmatige cyclus (het scheelt wel eens een paar dagen). Nu dus in ronde 12, vruchtbare dagen net gehad, dus we zijn weer in de twee weken aftellen naar nod.

Ik heb absoluut geen behoefte naar de huisarts te gaan hiermee, dus laten we hopen dat het zover niet hoeft te komen. Ik ben trouwens wel benieuwd: waar laat je een spermatest doen, en waar vraag je dat aan? Ik neem aan dat dat niet zomaar kan, ook al is het een redelijk makkelijk onderzoek?

Heel veel sterkte, en laten we hopen dat we gauw zwanger raken!
 
Hai

vandaag i s het precies een jaar geleden dat ik stopte met de pil. Toen dacht ik waar je als jonge vrouw altijd voor gewaarschuwd werd, je bent zo zwanger. maar niets is minder waar.
nu precies een jaar later nog niet zwanger. in het begin niet zo op de vruchtbare dagen gelet maar vanaf ronde 5 wel, maar elke keer werd ik netjes op 28 of 29 ongi. ook voel ik elke maand heel duidelijk tot vervelens aan toe mijn eisprong.dus wist ik ook dat we wel of niet op het juiste moment geklust hadden.
vorig jaar april heb ik mij laten onderzoeken door een gespecialiseerde arts omdat ik steeds buikpijn rond mijn baarmoeder had. deze zei   dat alles prima in orde was en er een mooi groot rijp ei te wachten lag. "jullie moeten het vanavond doen" zei hij lachend.
ook ik had rond ronde 7 echt een gevoel van het lukt nooit en raakte in paniek.
nu leg ik mij er bij neer als ik weer ongi wordt en denk op naar de volgende ronde. wij zijn nog niet toe aan de m.molen. maar de huisarts zegt gezien mijn leeftijd (37). dat als we willen, niet te lang moeten wachten. nog uiterlijk 5 maand.????!!!!!
ik lees ook van vrouwen die met deze leeftijd en ouder ook een gezond eerste kindjes ontvangen zonder de m.molen.
wel fijn om te lezen dat er meerdere zijn die zo over de m.molen denken.
mijn nod is 13 maart. vorige week in ieder geval geklust op de dag voor de eisprong.
heb geen verschijnselen dan alleen pijnlijke borsten maar die heb ik elke maand.
groetjes bonus
 
He gs,

Je vroeg waar je zon sperma onderzoek kan doen en of dat gewoon zomaar kan...

Ik woon in het buitenland en hier gaat dat wel makkelijk. Naar de huisarts, zeggen dat je een jaar bezig bent en dat je sperma wilt laten checken.
Mn vriend kreeg toen gewoon zon papiertje mee net als dat je moet gaan bloedprikken..je weet wel met die ovale rondjes die donker worden gemaakt. hihih. En een mini mini buisje om zn sperma in te schieten..ahah...daar schrok ie wel een beetje van...want het was ECHT een klein dun buisje. Maar goed is gelukt. En dan ga je gewoon naar huis (als je dicht bij zkh woont, want moet binnen 2 uur in handen zijn van het zkh), zorgt ervoor dat het buisje gevult wordt en dan naar ziekenhuis brengen. 2 dagen later konden we de huisarts bellen voor de uitslag.

Ik neem aan dat dat hetzelfde gaat in nl. Maar je kan gewoon ff je huisarts bellen en vragen.

Succes ermee.

Knuf
 
Hallo allemaal,

mijn naam is Belle en wij zijn nu een kleine 3 jaar bezig. Zelf heb ik wel bewust voor de MMM gekozen. Na 1 jaar ben ik naar de huisarts gegaan en kreeg een doorverwijzing voor de Gyn, daar    kreeg ik inwendig onderzoek en moest mijn man zijn zaad laten testen.

Daar kwam niets bijzonders uit en de gyn vertelde mij dat ik gezond was en omdat er niets aan de hand was ik gewoon nog een half jaar moest proberen.

Na dat half jaar ben ik terug gegaan en kreeg ik een baarmoederfoto. Toen dat ook inorde was moest ik het gewoon weer even proberen (want na zo'n baarmoederfoto ben je vruchtbaarder zeggen ze omdat je schoon bent).

Na een tijdje vonden wij het wel genoeg en waren we ondertussen ook alweer ruim 2 jaar bezig en wilden wij gaan beginnen met behandelen. En dat mocht toen.

Er zijn nl bepaalde richtlijnen wanneer je mag gaan starten met behandelen (vooral als alles in orde is). Onze gyn zei, dat ze dan pas IUI behandelingen doen als je 2 jaar bezig bent (de eerste 2 jaar heb je nl meer kans  om spontaan zwanger te worden) en IVF doen ze pas na ongeveer  2,5 -3 jaar . Dit verschilt uiteraard van ziekenhuis, leeftijd en wat er aan de hand is.

Ik wil niemand overhalen om iets te doen waar je niet achter staat.
Ik wilde alleen even laten zien hoe het bij ons ging en dat ze echt niet zomaar beginnen met een behandeling.

Wens jullie heel veel succes en hoop dat de MMM niet nodig is!!

Groetjes Belle
 
Hoi,

Hier nog eentje die wel in de MM terecht is gekomen. In 2003 ben ik op dit forum begonnen met schrijven. Toen het na 1,5 niet gelukt was en ik het eens aan de HA voorlegde werden we meteen doorverwezen. Routine onderzoekjes gehad die echt niet al te belastend zijn. Ik las hier net dat iemand tegen inwendig onderzoek opziet. Dat valt erg mee hoor. Het is zo gepiept en is echt niet eng.

Uit de testen kwam dat het zaad van mijn man iets minder was dan gemiddeld maar dat het op de natuurlijke wijze wel zou moeten kunnen. Ik bleek vijandig slijm te hebben. (dan dood je baarmoederslijm het zaad van je man). Vervolgens bleken bij de baarmoederfoto beide eileiders dicht te zitten. Het gekke is dat ik er altijd van overtuigd was dat er echt niks mis kon zijn bij ons. Ik heb een perfecte cyclus, altijd regematig enz. Die baarmoederfoto is trouwens pas na 2 jaar gemaakt dus hebben we 2 jaar voor niks geprobeerd want tja als ze dicht zijn kan het eitje het zaad niet bereiken. Er is er 1 opengemaakt (andere kon niet meer open) en hups ik was binnen 2 maanden op de natuurlijke manier zwanger ondanks het vijandige slijm en het slechte zaad. Dolblij natuurlijk maar helaas het werd een miskraam. Omdat ik zwanger was geweest moesten we eerst zelf weer proberen. Omdat dit geen resultaat gaf hebben we 6 x iui gedaan. Helaas weer geen resultaat.

Inmiddels waren we weer 2 jaar verder dus in totaal 4 jaar onderweg. Uiteindelijk zijn we doorverwezen naar ivf. Vol goede moed zijn we hieraan begonnen. Ik was er helemaal klaar voor. Helaas bleek tijdens de ivf dat ik een hoge fsh waarde heb wat betekent dat de overgang in aantocht is!!! Ik ben 32!!! En deze waarde bleek achteraf al hoog op mijn 30ste! LEKKER DAN maar niet heus. De artsen gaven ons geen kans dat de ivf zou lukken omdat ik niet reageerde op de hormomen  maar aangezien we al halverwege waren hebben we het afgemaakt. Slechts 1 ei produceerde ik (normaal met ivf een stuk of 20). En dan nu de moraal van het hele verhaal! Dit ene ei was in combinatie met het slechte zaad blijkbaar toch een topcombinatie want....ik ben 21 weken zwanger!! Het is met de allerslechtste scores die je kunt hebben gelukt. Enne ik kan jullie verzekeren dat mijn hele verhaal wellicht heftig klinkt maar de MM echt geen drama is. Ik ben alles alweer vergeten hoor. Enne zolang je nuchter blijft en doorgaat met leven is het prima te doen. In de MM heb je wel te maken met wachtlijsten en periodes dat je het zelf moet proberen dus als je eraan denkt hou er dan rekening mee dat je niet meteen aan de beurt bent. Wij hebben het niet als traumatisch ervaren. Vrienden en kennissen van ons die ons verhaal horen reageren altijd een beetje van ojeee de MM en wat zwaar maar als je er zelf inzit valt het echt mee. Geen indianenverhalen geloven dus. Het klinkt erger dan het is,
Ik heb dus ook heel lang geschreven op 'als zwanger worden langer duurt'. Daar zitten inderdaad ivf dames maar ook gewoon meiden die slechts een pilletje krijgen om de eisprong op te wekken of mensen die pas net het eerste onderzoek hebben gehad. Het is er gezellig hoor net als hier dus chroom niet om er eens mee te schrijven als je meer wil weten.

Nou lang verhaal is het geworden. Ik wens jullie allemaal het allerbeste en hoop dat de MM niet nodig zal zijn maar als dit wel het geval is onthou dan dat het echt niet het einde van de wereld is en dat er heel veel oplossingen zijn voor kleine probleempjes die zo tot een zwangerschap leiden. Het wordt lang niet altijd ivf.

gr.Ing
 
hoi meiden, allemaal heel herkenbaar. Wij zijn meer dan een jaar bezig en na huisartsbezoek gaan we a.s. virjdag naar het ziekenhuis voor eerste gesprek/onderzoek?? (geen idee wat er gaat gebeuren eigenlijk). Hoe langer het duurt hoe moeilijker het som swordt vind ik. Zeker als iedereen maar zwanger wordt om je heen. dan krijg je automatisch zon blik van: en hoe zit het met jullie?
Wij hebben bewust een jaar gewacht en ben nu net bezig met tempen. toch denk ik nog wel stiekum dat het vanzelf zal gaan ook al heeft mijn vriend vroeger een gedraaide zaadbal gehad waar ze hopelijk op tijd bij waren. Maar dat moeten we nog allemaal laten onderzoeken. Soms zjn we wel allebei bang dat het bij ons niet gaat lukken. Maar als ik dna jullie verhalen weer lees, denk ik: het kan toch!!
belangrijk vind ik ook dat je samen wel door gaat met andere dingen, hoe lastig dat som s ook is. In ieder geval fijn dit forum!
groet
boekie
 
Je moet ingelogd zijn om te kunnen reageren. Log in | Registreer
Terug
Bovenaan