Hoi meiden,
ik zit midden in ronde 6 en ik merk dat het iedere ronde moeilijker wordt om ermee om te gaan dat je toch weer ongesteld wordt. Iedere maand is het een grotere teleurstelling, omdat je denkt: nou, deze maand zal het dan toch wel gelukt zijn??? Om de dag klussen heeft voor heel veel mensen zin, maar voor ons helpt het (tot nu toe) niet echt. Waarom niet?
Momenteel ben ik ziek, m'n hele lichaam doet pijn, heb echt griep voor het eerst sinds 4 jaar of zo. Het stomme is dat ook m'n borsten pijn doen, dan ga je meteen denken: hoort dat erbij, is deze griep nu ergens een reactie op of zo?? Maar je kan niet meer doen dan afwachten. Ik hoop in elk geval dat het heel snel weer over gaat.
Bij jullie lees ik heel veel over die ovulatietesten. Ik ben er sinds 3 maanden mee bezig, maar kom er ECHT geen wijs uit! Ik heb nog geen 1 keer gezien dat het teststreepje even sterk of sterker was dan het controlestreepje. Eerst denk je dan: zeker te laat begonnen, dus de volgende maand eerder beginnen, maar ben ondertussen alweer ongesteld geworden en als je dan gaat rekenen MOET de ovulatie tijdens het testen zijn geweest, maar dat was dus niet te zien. Vaaaaaag toch???
Voor mezelf heb ik nu zoiets van: ik probeer het nog 1x, daarna stop ik ermee want ze zijn ook best wel duur en als het bij mij toch niet helpt...
Nou, ik ben heel erg blij dat ik me aangesloten heb bij dit forum, lekker alles van je af kletsen en gevoelens delen. Voel me al best wel 'thuis', ondanks dat ik pas sinds een paar dagen met het forum mee doe! Bedankt meiden!
Liefs, Linda
