z'n dubbel gevoel allemaal...

ja dat is ook heel erg hoor is echt een deel   van je wat je kwijt raakt geloof me maar nu het volgde he ik moest vandaag ong worden nog niks te zien hoop dat ik zwanger ben maar de angst kom weer opzeten he   deze zwangerschap zal heel moelijk worden voor mij maar zal nartuurlijk wel blij zijn maar die angst blijf toch al gaan ze het nu wel met 37 weeken haalen heel angstig he liefs van jolanda
 
Heel begrijpelijk hoor dat je je "ei"   even kwijt moet. Verschrikkelijk zoiets .

Esther
 
hoi tam,

ik herken je verhaal!! mijn zus heeft 2 weken voor de uitgerekende datum haar meisje Anniek verloren...ze moest toen bevallen van een dood kind...heb bij haar gezeten en alles gedaan wat ik kon om haar te helpen deze bevalling dte doorstaan..als ik haar pijn kon overnemen had ik het gedaan, ze heeft het al zwaar genoeg...helaas, het enige wat ik kon doen was haar toestaan mijn hand fijn te knijpen en te kneuzen..niks van gevoeld overigens. tis te verschrikkelijk voor woorden zon klein doodskistje en zeker niet natuurlijk, maar het was wiegedood in de buik zeiden de artsen. ze was compleet gezond en toch dood...heel raar. nu heeft ze na Anniek weer een meid gekregen, maar die is geboren zonderr schildklier. ze maak het heel goed maar ja elke 2 weken bloed prikken en controleren de rest van haar leven... tis zooooooooo oneerlijk af en toe.. vandaar dat ik denk ik heel relaxed blijf onder mijn MK..ik weet dat het veel erger kan.
een kindje krijg je nog altijd, en is iets heel bijzonders...

ik wens je heel veel sterkte en succes met alles te verwerken.

liefs sweety
 
Tje Tam !
Daarom is het toch altijd maar een wonder als je je kindje gezond op de wereld zet he?
Er kan HELAAS zoveel mis gaan, voor, tijdens en na de bevalling.
Wacht niet te lang met bellen   naar je vriendin, ook al weet je niks te zeggen tegen haar, als je er maar bent, dat is voldoende.
Liefs van Miena.
 
Hallo Tam,

Zo iets verschrikkelijks zet altijd alles weer in perspectief. Ik zat gewoon mee te janken met dit gebeuren. En ik sluit me aan bij de anderen het is erg belangrijk wel kontakt te houden. Als je in het begin moeite hebt te bellen omdat je niet weet of je stoort in verdriet en/of de dingen die geregeld moeten worden voor de begrafenis schrijf dan een persoonlijke brief met hoe jij je voelt en dat je haar wilt bijstaan en eventueel een belofte de dag  na de cermonie te komen. Dan geef je haar de kans toch nog nee op te kunnen zeggen. Maar ik betwijfel dat ze dat doet. Dit zijn de tijden dat je erachter komt wie je vrienden zijn. En jammer genoeg zijn dat er altijd een stuk minder dan je dacht.
Persoonlijk heb ik 4mnd na de geboorte mijn moeder aan kanker verloren en weet hoe dat kan voelen. Een vriend van mijn broer heeft dit op die manier gedaan en dat is bij ons in zeer goede aarde gevallen.

Veel sterkte Toegewenst
Nathalie
 
hoi meiden

bedankt voor al jullie lieve en meelevende reakties.

liefs tam80
 
Mijn hart en maag draaien zich om.......
Wat ontzettend triest is dit. Het leven is echt soms veel te hard.

Blijf idd in contact met haar.
Succes ermee en ik leef met jou en met je vriendin (en man) mee.
Liefs melanie
 
Hoi,
Lees net je verhaaltje..Verschrikkelijk dus wat hen is overkomen. Heb het in mijn omgeving ook meegemaakt dat iemands kindje vijf weken na zijn geboorte overleed. Er was geen hoop, en ouders moesten zelf beslissen om hem te laten gaan, en de beademing te stoppen..Kei moeilijk. De begrafenis was heel verdrietig, en hartverscheurend zo'n klein kistje uit die auto te zien komen.
We hadden eerst een geboorte kaartje gekregen, met de vraag of je pas langs wilde komen, als hij thuis zou  zijn uit het ziekenhuis. Dat is dus nooit gebeurt...Inmiddels hebben ze weer een kindje gekregen, en is het nog niet helemaal zeker of daar alles goed mee is..Wat maar weer eens aangeeft hoe bijzonder het is om een gezonde en goede zwangerschap en bevalling te mogen hebben...
Ik denk ook zeker dat toch de mensen blijven benaderen heel belangrijk is..En echt, na de eerste keer contact met die mensen is de tweede keer al makkelijker. Vaak willen ze hun verhaal kwijt, en je kunt ze verder niet helpen, maar alleen door er voor ze te zijn.
Je weet vast zelf wel wat het beste is om te doen.
Veel sterkte!!
Liefs R
 
Je moet ingelogd zijn om te kunnen reageren. Log in | Registreer
Terug
Bovenaan