Zit het echt tussen de oren???

A

Anoniem

Guest
Hallo allemaal,

Wij zijn nu in de 8e ronde en afgelopen maand dacht ik dat het raak was> hetzelfde gekke (niet te omschrijven) gevoel als bij de 1e zwangerschap (helaas niet goed gegaan). Toch werd ik ongesteld en ook nog eerder dan verwacht en het voelt nu net alsof er wat geknakt is bij me......ben gewoon echt verdrietig.

Nu hoor je wel eens van mensen dat je niet teveel bezig moet zijn met zwanger worden en het gewoon moet laten gebeuren....maar hoe doe je dat????

Ik zelf slik goede vitamines en kijk wel op internet wanneer de eisprong ongeveer is. Meer niet, maar zoiets belangrijks zit toch in je hoofd en kun je toch niet zomaar op een zijspoor zetten?

Heb mezelf voorgenomen om vol goede moed de nieuwe ronde in te gaan en mocht er in april/mei nog geen zwangerschap zijn, dan maak ik een afspraak bij de dokter.

Hoe gaan jullie hier mee om? En hebben jullie misschien nog goede tips

Bedankt en groetjes,
Charlie

 
Hoi Charlie,

Ik herken je verhaal!! Ik zit zelf in ronde 9 en probeer er ook niet te veel mee bezig te zijn (maar ja dat lukt dus voor geen meter!). Het blijft gewoon een wonder zwanger worden en de wens is zo groot dat elke maand wachten te lang duurt! Ik heb zelf de afgelopen maanden echt even in een dip gezeten (in oktober verhuisd en de hoop dat we ook meteen met de kinderkamer bezig konden zijn, maar ja, er waren ook best veel mensen die 'voor de gein' zeiden toen ze naar ons nieuwe huis kwamen kijken: "en dit wordt zeker de babykamer"...). Die mensen weten niet dat we er al een tijd mee bezig zijn en bedoelen het niet verkeerd, maar komt hard aan!! Toen 2 goede vriendinnen rond kerst kwamen met grote nieuws dat ze zwanger waren ben ik echt even ingestort (alle spanningen rondom de verhuizing en het nog niet zwanger zijn kwamen er in een keer uit!). Heb heel wat afgejankt en erg boos dat het bij mij nog niet gelukt is. Tevens was ik echt jaloers op die vriendinnen (en daar voelde ik me vervolgens weer schuldig over). En zo bleef ik maar in een cirkeltje zitten. Uiteindelijk ben ik er nu weer bovenop door heel veel te praten (en soms gewoon een potje huilen!). Gelukkig lukt het me nu weer beter om ook aan andere dingen te denken (heb me nu gestort op de vakantie; waarschijnlijk een verre reis naar Laos), ik merk dat dit voor mij helpt om ook nog een ander leuk vooruitzicht te hebben dan alleen maar zwanger worden (en ja mocht ik voor die tijd zwanger zijn is dat natuurlijk super, zo niet, dan hebben we een mooie reis voor de boeg!!). Ook ik ga als het in mei nog niet gelukt is terug naar de huisarts (een paar maanden geleden geweest en sindsdien aan het temperaturen om inzicht te krijgen in mijn cyclus).

Dus Charlie ik snap je verdriet en leef met je mee!! Succes met de volgende ronde, duim voor je dat het raak is!!

Groetjes Lien.
 
Hoi Charlie,

Ben ik nog een keer; vergat nl nog te vertellen dat ik sinds een paar maanden naar een reflexzonetherapeut (massage voeten) ga. Klinkt zweverig (dacht ik ook), maar heb er erg veel aangehad!! Door drukpunten in je voeten te masseren kom je (zowel lichamelijk als pscyhisch) meer in balans. Ik vind het echt heerlijk (het maakte bij mij wel een hoop opgekropte emoties (ook boosheid en veel verdriet) los. Mijn vriend vond het in eerste instantie maar niks (ik reageerde erg heftig). Maar blijkbaar moest het er echt uit en sindsdien voel ik me weer een stuk sterker. Ik ben helemaal geen zweverig type maar dacht ik ga het gewoon proberen en heb het als zeer positief ervaren!!
Ik vond het zelf wel fijn dat ik het idee had dat ik 'iets' deed om me positiever te voelen en mijn verdriet een plekje te kunnen geven.
Misschien heb je er iets aan....

Nogmaals succes!!

Groetjes Lien.
 
Hoi Charlie,

Ik herken je verhaal heel goed. Ik ben nu8 weken zwanger maar wij zijn negen maanden bezig geweest. In het begin hoop je dat je gelijk  zwanger word. Iedereen om mij heen werd zwanger behalve ik. Ik werd er soms heel moe van en begon te denken ligt het aan mij zit er iets niet goed enz. Toen ik afgelopen januari naar de homeopaat ben gegaan heb ik druppels gekregen (deze mag je hebben ook al ben je zwanger). Zij gaf aan dat als ik dat ging gebruiken ik een grote kans had om binnen een half jaar zwanger te worden. Hierdoor viel een last van mijn schouder en had ik zo iets van nou komt het van zelf. En boem zelfde maand nog zwangern en hebben wij het zelf buiten de eisprong dagen om het gedaan. Dus heb ik even op internet opgezocht wat voor druppels het waren. Het is anti-stress dus zeg het zelf maar. Ik weet dat het bij tussen de oren zit.

En als het niet lukt probeer dan eens de homeopaat. Vaak word het volledig door je verzekeringsmaatschappij vergoed.

Succes groetjes Ramona
 
hoi hoi ik weet precies hoe jullie je voelen toen ik zwanger raakte van onze zoon heeft het 9 maanden geduurd en ik dacht echt het lukt nooit en we gingen dat jaar trouwen in augustus en in april heb ik toen gezegd stik maar ik geloof er niet meer in heb me toen bezig gehouden met het plannen van de bruiloft en zaterdag's gingen we trouwen en ik teste die maandag voor de bruiloft positief!
maar nu zit ik weer in hetzelfde schuitje sinds maart vorig jaar bezig voor nummer 2 maar tot heden nog niks zit alweer op dag 5 in mijn nieuwe cyclus en ik krijg clomid 50mg omdat ik na de bevalling geen eisprong meer kreeg uit mezelf ik zal jullie zeggen je geduld wordt aardig op de proef gesteld en een maand duurt erg lang dan ik hoop voor ons allemaal dat we snel zwanger zijn want geloof me die ellende van proberen zwanger te raken ben je dan zo weer vergeten! en of het nou wel of niet tussen je oren zit die wens is er gewoon en je kan die knop niet meteen omzetten heeft tijd nodig!

ramona gefeliciteerd met je zwangerschap! welke druppels zijn dat? kun je die gewoon in de winkel kopen. of alleen bij jouw homeopaat?

groetjes miranda
 
Hey,

Ramona gefeliciteerd met je zwangerschap!! Ben inderdaad ook wel benieuwd waar die druppels te halen zijn...!! . En had je meteen het gevoel dat je zwanger was? En hoe voel je je nu? (toch ook van de ene kant altijd weer een geruststelling om te horen dat het ook na wat langere tijd toch nog spontane zwangerschap mogelijk is!)  

Miranda; balen dat je geduld nu voor de 2e keer danig op de proef gesteld wordt!! Ik weet niet of het bij jou ook zo is, maar bij mij lijkt het alsof iedereen (vriendinnen / collega's) ineens allemaal zwanger worden, wat het extra moeilijk maakt! Tuurlijk ben ik voor iedereen blij, maar baal van die enorme jaloerse gevoelens (ken dit niet van mezelf), wil het zelf ook zo graag! Nog een keer trouwen is voor jou natuurlijk geen optie (haha), maar misschien dat je iets anders kunt bedenken (reizen, nieuwe hobby, ....), om een beetje ergens anders op te focussen (al weet ik als geen ander hoe moeilijk dat is!!!). Ik ben dit nu zelf aan het proberen (reizen); hoop dat het werkt!!

En Charlie; hoe gaat het? (hoop dat het helpt om wat verhalen van anderen te horen die weten hoe je je voelt!!!).

Groetjes Lien.
 
Hoi charlie

Ik weet precies hoe je je voelt. Wij zitten nu inmiddels in ronde 14. We hebben wel al een dochter en daar was het in de 2e ronde raak des te vreemder is het nu, want je weet dat het kan en nu duurt het alleen erg lang en dan nog postitief blijven is erg moeilijk. Maar ja het zal wel moeten.
We zijn afgelopen dinsdag naar huisarts geweest en wij moeten 26maart naar gyn, dus dan kijken ze wat er eventueel is en waarom het niet is gelukt in het afgelopen jaar, maar ik weet dus echt precies hoe je je voelt, zeker als er in je omgeving een hoop mensen zwanger worden binnen een paar rondes, dan knapt er bij mij wat, ook woede, maar ja daar heb je niets aan, dat weet je zelf heel goed, maar toch ben je kwaad. Kwaad op iedereen die wel snel zwanger kan worden.

En over die druppels ben wel benieuwd welke dat zijn, ik ben namelijk ook bij een soort homeopaat geweest en ik kreeg ook druppels mee maar die hebben dus nog niet geholpen.

Gr en heel veel succes. Amber
 
Hallo allemaal,

Wat ben ik blij met jullie reacties! Begon al aan mezelf te twijfelen.
Vanmiddag ovulatietesten gekocht (toch maar wel) en hopelijk geeft dat een stukje rust.

Lien: Laos is een geweldig vooruitzicht. Wij zijn net een weekje terug uit Thailand en daar lukte het echt even om los te zijn van alles. Bij ons is het net andersom> ik heb een miskraam gehad in juli, vandaar dat iedereen weet dat we bezig zijn en daar naar vragen. Heb zelf het gevoel dat ik faal omdat het niet lukt (een hele verkeerde gedachte ik weet het). Maar ik kan me voorstellen hoe rot het is dat mensen zulke opmerkingen maken over een kinderkamer......tja!

Ik vind reflexzonetherapie helemaal niet zweverig....zelf heb ik acupunctuur> na de miskraam mee begonnen en het helpt me geweldig. Pendel soms af en toe (ben ik nu mee gestopt, omdat ik er onrustig van word), dus ik zweef lekker met je mee

Ramona: Gefeliciteerd!!!! ik ben toch ook wel erg nieuwsgierig naar die druppels.....

Miranda: ik hoop dat het snel gaat lukken voor je om zwanger te worden! Ik kan me heel goed voorstellen dat je alle ellende meteen weer vergeet op het moment dat de test positief is! Ik wist trouwens ook niet dat een een maand zo lang kon duren, voordat ik begon aan zwanger worden.......vooral de week voor de NOD is vreselijk!

Amber: kan me voorstellen dat er iets knapt....iedereen is inderdaad maar zwanger, mensen vertellen doodleuk dat hun gezin compleet is en dat ze er een "knoop" in laten leggen, want pfff we zijn zo vruchtbaar samen.....en daar zit je dan met je goede gedrag. Kost inderdaad veel traantjes en woede. Als ik al die dikke buiken zie, dan fantaseer ik gewoon dat ik op een dag ook zo loop en ik houd me ook maar voor dat je niet weet hoelang die vrouwen bezig zijn geweest......hopelijk kan de gyn. je verder helpen!

Moet je trouwens eerst temp. elke dag voordat je naar de dokter kan? Ik vind dat namelijk nogal ver gaan.....dan kun je toch beter ovulatietesten gebruiken?

Laten we hopen dat we allemaal binnenkort goed nieuws krijgen en op het andere forum gezellig verder kunnen kletsen (dat zou geweldig zijn!).

Groetjes,
Charlie
 
Terug
Bovenaan