Onze zoon van nu 8 weken oud drinkt slecht. Hij hapt wel aan maar na een paar keer zuigen wordt het steeds minder effectief. De voedingen aan de borst duren daardoor vaak erg lang en zijn dan alsnog vaak niet voldoende voor hem. De borsten van mijn vrouw trekt hij sowieso niet leeg. Dit geeft enorm veel stress bij mijn vrouw omdat we in het begin hebben gemerkt dat zijn groei op deze manier stagneert en hij genoegen neemt met minder dan hij werkelijk nodig heeft. Daarom zijn we over gegaan op kolven en de fles geven. In de nacht geeft mijn vrouw nog wel de borst (met tepelhoedje).
Op de dagen dat ik thuis ben / werk help ik waar ik kan met het geven van de fles terwijl zij kolft. Met de fles drinkt hij ook niet optimaal, maar ja, het komt er makkelijker uit en daardoor doet hij het daar wel "goed" op. Echter zijn er ook dagen dat ik op locatie moet werken en dat zijn enorm stressvolle dagen voor mijn vrouw. Kolven en de fles geven is erg tijdrovend en daarnaast hebben we nog een dartel (dochter) van 6 jaar rondlopen die aandacht en tijd wil.
We zijn bij de lacatiekundige geweest, die wist het niet. We hebben een logopediste over de vloer gehad, die wist het ook niet en gaf aan dat het tong of lipriempje mogelijk de oorzaak is. De huisarts was het daar niet mee eens (vindt dat er tegenwoordig veel te snel wordt verwezen naar zo'n kliniek; "waar niet gekeken wordt, maar gewoon geknipt") en daarom hebben we gisteren een second opinion gehad in het ziekenhuis van een logopediste en een kinderarts. Die zagen helemaal niks verkeerds aan de tong- en lipriem. Wel wordt bevestigd dat hij slecht drinkt; Vaak de eerste paar slokken goed, daarna zwakt het af. Beetje sabbelen. Veel pauzes, af en toe ook het vacuum loslaten. Een directe oplossing wisten ze ook niet. Hij heeft er gewoon moeite mee en moet aansterken, het leren. Het advies is op hem op de zij te leggen en de fles te geven en af te wisselen met aan de borst en wachten tot hij sterk genoeg is / het snapt. Mijn vrouw heeft veel moeite met deze "oplossing" en lijkt dit niet te willen accepteren.
Ik ben heel praktisch ingesteld en gezien de stress die de huidige situatie oplevert, wil ik naar een oplossing toewerken waarbij de stress wordt weg genomen. Het heeft veel invloed op de dynamiek in het gezin. Het maakt mij niet uit wat het wordt. Of we nou volledig overgaan op kunstvoeding of dat we dit nog even proberen (tijdens het schrijven van dit bericht is mijn vakantie net ingegaan), of iets anders, het maakt mij niet uit. Maar als ik zo weer aan het werk ga, wil ik graag dat ik voor mijn werk af en toe de deur uit kan gaan zonder steeds in mijn hoofd bezig te zijn met hoe het thuis gaat met mijn vrouw en de kleine.
Welke vrouw / gezin heeft iets soortgelijks meegemaakt en heeft destijds iets gedaan wat hem hielp bij het drinken aan de tepel? Wie kent iemand die ons hierbij kan helpen? Bij voorbaat dankt voor het meedenken.
Wat waard is om te noemen; Productie van mijn vrouw is meer dan op orde (er ligt al een liter overproductie in de vriezer). We zijn ons bewust van het feit dat het sommige vrouwen gewoon helemaal niet lukt. Hij is met een vacuumpomp ter wereld gekomen, we gaan volgende week naar een manueel therapeut
Op de dagen dat ik thuis ben / werk help ik waar ik kan met het geven van de fles terwijl zij kolft. Met de fles drinkt hij ook niet optimaal, maar ja, het komt er makkelijker uit en daardoor doet hij het daar wel "goed" op. Echter zijn er ook dagen dat ik op locatie moet werken en dat zijn enorm stressvolle dagen voor mijn vrouw. Kolven en de fles geven is erg tijdrovend en daarnaast hebben we nog een dartel (dochter) van 6 jaar rondlopen die aandacht en tijd wil.
We zijn bij de lacatiekundige geweest, die wist het niet. We hebben een logopediste over de vloer gehad, die wist het ook niet en gaf aan dat het tong of lipriempje mogelijk de oorzaak is. De huisarts was het daar niet mee eens (vindt dat er tegenwoordig veel te snel wordt verwezen naar zo'n kliniek; "waar niet gekeken wordt, maar gewoon geknipt") en daarom hebben we gisteren een second opinion gehad in het ziekenhuis van een logopediste en een kinderarts. Die zagen helemaal niks verkeerds aan de tong- en lipriem. Wel wordt bevestigd dat hij slecht drinkt; Vaak de eerste paar slokken goed, daarna zwakt het af. Beetje sabbelen. Veel pauzes, af en toe ook het vacuum loslaten. Een directe oplossing wisten ze ook niet. Hij heeft er gewoon moeite mee en moet aansterken, het leren. Het advies is op hem op de zij te leggen en de fles te geven en af te wisselen met aan de borst en wachten tot hij sterk genoeg is / het snapt. Mijn vrouw heeft veel moeite met deze "oplossing" en lijkt dit niet te willen accepteren.
Ik ben heel praktisch ingesteld en gezien de stress die de huidige situatie oplevert, wil ik naar een oplossing toewerken waarbij de stress wordt weg genomen. Het heeft veel invloed op de dynamiek in het gezin. Het maakt mij niet uit wat het wordt. Of we nou volledig overgaan op kunstvoeding of dat we dit nog even proberen (tijdens het schrijven van dit bericht is mijn vakantie net ingegaan), of iets anders, het maakt mij niet uit. Maar als ik zo weer aan het werk ga, wil ik graag dat ik voor mijn werk af en toe de deur uit kan gaan zonder steeds in mijn hoofd bezig te zijn met hoe het thuis gaat met mijn vrouw en de kleine.
Welke vrouw / gezin heeft iets soortgelijks meegemaakt en heeft destijds iets gedaan wat hem hielp bij het drinken aan de tepel? Wie kent iemand die ons hierbij kan helpen? Bij voorbaat dankt voor het meedenken.
Wat waard is om te noemen; Productie van mijn vrouw is meer dan op orde (er ligt al een liter overproductie in de vriezer). We zijn ons bewust van het feit dat het sommige vrouwen gewoon helemaal niet lukt. Hij is met een vacuumpomp ter wereld gekomen, we gaan volgende week naar een manueel therapeut
