Heel herkenbaar! Ik heb de hele eerste maand in spanning gezeten, toen werd ik na 35 dagen ongesteld - voor het eerst na het stoppen met de pil. Ik heb die maand werkelijk álles opgezocht op Google en een soort van ontpil-dagboek bijgehouden. En toen merkte ik dat ik er voor mezelf gewoon te veel mee bezig was, en dat me dat in de weg zat. Mijn man en ik hebben toen afgesproken om seks te hebben wanneer we zin hebben, dus niet te letten op wanneer ik wel of geen eisprong zou hebben. Dit om het zo leuk mogelijk te houden voor onszelf. Vervolgens heb ik ook geprobeerd om er zo nuchter mogelijk in te staan, mijn ouders hadden er immers een jaar over gedaan om zwanger van mij te worden (ik ben de oudste thuis), dus ik dacht: als ik er nu vanuit ga dat dat bij ons ook zo is, dan kan het niet zo snel tegenvallen! En vanaf daar heb ik het gewoon losgelaten, wat over het algemeen blijkbaar ook het beste is - stress en er te veel mee bezig zijn werkt averechts.
Scheelde misschien ook dat ik een onregelmatige cyclus had na het stoppen met de pil, dus ik wist gewoon niet wanneer ik ongesteld moest worden. Dan wordt je vanzelf nuchter, in mijn geval. Mijn eerste cyclus was 35 dagen, maar vervolgens dus een cyclus van 56 dagen gehad en de volgende was 43 dagen - maar toen bleek ik dus zwanger te zijn. Mijn man heeft me zelfs moeten overhalen om een test te doen, omdat ik gewoon nog heel droog op mijn menstruatie aan het wachten was! Volgens hem klopte het alleen niet dat ik al 5 dagen het idee had dat ik ongesteld moest worden, en dus nog geen bloed had. Achteraf bleek ik dus ook inderdaad 4+5 te zijn toen ik testte haha.
Mijn grootste tip: probeer het los te laten en kijk wat bij jullie / jou past! Als het jou helpt om ovulatietesten te gebruiken, dan moet je dat vooral doen om inzicht te krijgen in hoe je cyclus in elkaar zit. Mij hielp het echter juist om er niet te veel bij stil te staan - zo zit iedereen anders in elkaar. 😉
