Goedenmorgen allemaal,
Voor de 2e keer ben ik tijdens mijn spiraal zwanger geworden. De 1e keer monde dit al snel uit in een miskraam. Nu is alles nog onzeker.
Ik heb 2 kinderen, wij voelen ons helemaal compleet. Heb lang een wens gehad voor een 3e, maar nu helemaal niet meer. Hebben eindelijk alles een beetje op de rit. Mijn eerste gedachte toen ik er achter kwam was ook neeee niet weer. Ik wil dit helemaal niet.
Mijn man en ik hadden elkaar maar kort gesproken ivm het werk. 'S middags mocht ik al naar de gynaecoloog toe. Die zag nog niks. Het is nog zo pril. De uitslag van bloedonderzoek was ook nog laag, maar wel een bevestigde zwangerschap.
In eerste instantie stonden we erin van we gaan ervoor, maar nu het zo pril is en eigenlijk nog niks zichtbaar is willen we het stop zetten (graag niet oordelen over het stopzetten, ik heb er al veel tranen om gelaten).
Nu kan dit alleen nog niet omdat ze niet weten of het wel op de goede plek zit. We gaan eigenlijk ook nog eens op vakantie zaterdag. Dus ik heb een beetje paniek hoe dit allemaal gaat lopen.
Wanneer komen we er achter waar het zit. Kan ik voor de vakantie nog geholpen worden of moeten we de vakantie uitstellen of moet het na de vakantie (maar dan ben ik 8 weken en dan voelt het stopzetten toch wel anders).
Ik weet niet wat ik met deze topic wil bereiken, maar voel me gebroken. Waarom gebeurt dit 2x, 1e keer denk je pech, maar nu gewoon nog een keer. De onzekerheid waar we inzitten. Hoe gaat het verder. Wat staat ons te wachten. En ik voel me schuldig tegenover koppels waarbij het moeilijk gaat. Maar dat moet geen reden zijn om door te gaan.
Iemand ervaring in deze situatie. En met vroege echo's? En met vroege afbreking? Via tabletten of curretage.
En 1000x maal sorry voor alle wens mama's ❤️
Liefs
Voor de 2e keer ben ik tijdens mijn spiraal zwanger geworden. De 1e keer monde dit al snel uit in een miskraam. Nu is alles nog onzeker.
Ik heb 2 kinderen, wij voelen ons helemaal compleet. Heb lang een wens gehad voor een 3e, maar nu helemaal niet meer. Hebben eindelijk alles een beetje op de rit. Mijn eerste gedachte toen ik er achter kwam was ook neeee niet weer. Ik wil dit helemaal niet.
Mijn man en ik hadden elkaar maar kort gesproken ivm het werk. 'S middags mocht ik al naar de gynaecoloog toe. Die zag nog niks. Het is nog zo pril. De uitslag van bloedonderzoek was ook nog laag, maar wel een bevestigde zwangerschap.
In eerste instantie stonden we erin van we gaan ervoor, maar nu het zo pril is en eigenlijk nog niks zichtbaar is willen we het stop zetten (graag niet oordelen over het stopzetten, ik heb er al veel tranen om gelaten).
Nu kan dit alleen nog niet omdat ze niet weten of het wel op de goede plek zit. We gaan eigenlijk ook nog eens op vakantie zaterdag. Dus ik heb een beetje paniek hoe dit allemaal gaat lopen.
Wanneer komen we er achter waar het zit. Kan ik voor de vakantie nog geholpen worden of moeten we de vakantie uitstellen of moet het na de vakantie (maar dan ben ik 8 weken en dan voelt het stopzetten toch wel anders).
Ik weet niet wat ik met deze topic wil bereiken, maar voel me gebroken. Waarom gebeurt dit 2x, 1e keer denk je pech, maar nu gewoon nog een keer. De onzekerheid waar we inzitten. Hoe gaat het verder. Wat staat ons te wachten. En ik voel me schuldig tegenover koppels waarbij het moeilijk gaat. Maar dat moet geen reden zijn om door te gaan.
Iemand ervaring in deze situatie. En met vroege echo's? En met vroege afbreking? Via tabletten of curretage.
En 1000x maal sorry voor alle wens mama's ❤️
Liefs