Hi allemaal,
Ik ben nieuw hier en zou super graag mijn verhaal kwijt willen en eventueel herkenbare verhalen willen lezen.
Ik ben Vera, 28 jaar en heb een zoontje van bijna 3,5 jaar, een partner van 35 jaar en zijn nu 17 maanden aan het proberen voor een 2e kindje. Zijn al in gesprek met de huisarts en gaan eerst een onderzoek doen bij mijn partner. Bij mijn zoontje waren we binnen 7 maanden zwanger. Ik weet dat het gemiddeld 1 jaar of langer kan duren, maar ben er best wel van slag van dat dit nu al 17 maanden duurt. Hebben vorig jaar veel mee gemaakt, familie ruzie tot verhuizing en het verliezen van een nichtje met 20 weken. Dit heeft er natuurlijk heel erg bij ons ingehakt. Maar toch zoek ik een beetje positieve verhalen of vergelijkbare verhalen. Ik voel me erg alleen, en ja ook ik voel me schuldig zo te voelen, want ja we hebben een gezond kind en klopt we mogen niet klagen. Maar toch is de wens nog zo enorm! Dat ik me soms echt verdrietig en rot voel. Moeders op de psz van mijn zoontje met dikke buiken, allemaal van een 2e of 3e.. ik kan er gewoon niks aan doen...
Wilde even mijn ei kwijt en het lucht wel een beetje op.
Ik ben nieuw hier en zou super graag mijn verhaal kwijt willen en eventueel herkenbare verhalen willen lezen.
Ik ben Vera, 28 jaar en heb een zoontje van bijna 3,5 jaar, een partner van 35 jaar en zijn nu 17 maanden aan het proberen voor een 2e kindje. Zijn al in gesprek met de huisarts en gaan eerst een onderzoek doen bij mijn partner. Bij mijn zoontje waren we binnen 7 maanden zwanger. Ik weet dat het gemiddeld 1 jaar of langer kan duren, maar ben er best wel van slag van dat dit nu al 17 maanden duurt. Hebben vorig jaar veel mee gemaakt, familie ruzie tot verhuizing en het verliezen van een nichtje met 20 weken. Dit heeft er natuurlijk heel erg bij ons ingehakt. Maar toch zoek ik een beetje positieve verhalen of vergelijkbare verhalen. Ik voel me erg alleen, en ja ook ik voel me schuldig zo te voelen, want ja we hebben een gezond kind en klopt we mogen niet klagen. Maar toch is de wens nog zo enorm! Dat ik me soms echt verdrietig en rot voel. Moeders op de psz van mijn zoontje met dikke buiken, allemaal van een 2e of 3e.. ik kan er gewoon niks aan doen...
Wilde even mijn ei kwijt en het lucht wel een beetje op.