Zwanger willen worden van een 2e

F

ft9e6YmydUmBmTGQ

Hi allemaal,
Ik ben nieuw hier en zou super graag mijn verhaal kwijt willen en eventueel herkenbare verhalen willen lezen.
Ik ben Vera, 28 jaar en heb een zoontje van bijna 3,5 jaar, een partner van 35 jaar en zijn nu 17 maanden aan het proberen voor een 2e kindje. Zijn al in gesprek met de huisarts en gaan eerst een onderzoek doen bij mijn partner. Bij mijn zoontje waren we binnen 7 maanden zwanger. Ik weet dat het gemiddeld 1 jaar of langer kan duren, maar ben er best wel van slag van dat dit nu al 17 maanden duurt. Hebben vorig jaar veel mee gemaakt, familie ruzie tot verhuizing en het verliezen van een nichtje met 20 weken. Dit heeft er natuurlijk heel erg bij ons ingehakt. Maar toch zoek ik een beetje positieve verhalen of vergelijkbare verhalen. Ik voel me erg alleen, en ja ook ik voel me schuldig zo te voelen, want ja we hebben een gezond kind en klopt we mogen niet klagen. Maar toch is de wens nog zo enorm! Dat ik me soms echt verdrietig en rot voel. Moeders op de psz van mijn zoontje met dikke buiken, allemaal van een 2e of 3e.. ik kan er gewoon niks aan doen...

Wilde even mijn ei kwijt en het lucht wel een beetje op.
 
Alles wat je schrijft is herkenbaar! On a positive note: Inmiddels ben ik zwanger van onze tweede.

Je mag een privé bericht sturen als je daar belang bij hebt.

Groetjes
 
Soms duurt het lang voordat je iets krijgt, maar dan weet je dat je een strijder bent voor je geduld en doorzettingsvermogen.
Een baby komt met zijn/haar zegeningen en wanneer de tijd het mooist is.
Wij hebben jaren gewacht en zijn via een traject nu in verwachting van ons eerste kindje.
Fijn dat er even gekeken wordt naar je partner en ik hoop dat jullie spoedig goed nieuws zullen ontvangen!
 
Hoi! Ik herken je gevoel. Wij hebben een zoontje van 6. Wij proberen sinds augustus 2024 zwanger te worden. Dit lukt vorig jaar februari maar bleek een buitenbaarmoederlijke zwangerschap te zijn. Na 3 maanden MTX mochten we in juli weer gaan proberen. Helaas lukt het tot op heden niet.
Wij hebben inmiddels OFO gehad, alles lijkt in orde. We moeten nu tot oktober wachten en dan mogen we beginnen met IUI. Ook ik maak me zorgen, we weten nu dat het niet aan mijn man ligt dus dan moet er wel iets 'mis' zijn met mijn.

Ook ik vertel mezelf dat we blij moeten zijn met wat we hebben, maar de wens is zo groot. Ons zoontje vraagt ook vaak of hij geen broertje of zusje kan krijgen. (Ziet hij op school) We gunnen het hem ook zo.

Mocht je er over willen praten dan kun je me een berichtje sturen.

Groetjes
 
Je moet ingelogd zijn om te kunnen reageren. Log in | Registreer
Terug
Bovenaan