IVF - medestanders?

F

fobCbOpPDcZ44NYM

Hee allemaal,

Ik ben op zoek naar mensen die hetzelfde doen als ik. Een forumtopic waarin we elkaar de verhalen vertellen van hoe het gaat.

Ik heb nu 6 IUI-pogingen gehad en het is tijd voor IVF. Ik vind dat heel onwerkelijk. Het is niet helemaal helder waardoor ik niet zwanger raak, behalve dat één eileider vocht bevat (hoewel dat nog niet helemaal zeker is) en het feit dat ik wat ouder ben (net 38). Ik had nu een 'rustmaand' en de hoop dat ik nu toch zwanger zou zijn, die is er natuurlijk telkens weer. Ik vind het erg lastig, weet niet goed hoe ik me moet voelen en wat me te wachten staat.

Van het ziekenhuis heb ik een enorme hoop brieven gekregen met allerlei info en data erin waarop ik er moet zijn. Ik vind het moeilijk ze te begrijpen, het lijkt of er een hele berg prikken en echo's en andere extra's op me afkomen.

Ik vind het lastig dat alles op mij neerkomt, ál die shit in een eigenlijk gezond lijf. Ik doe het maar, maar vind het moeilijk om de positieve kant (waar doe je het voor) goed te zien. Ik heb eigenlijk een hoop zelfmedelijden ;).

Dit is nog maar een fractie van de miljoen gedachten en gevoelens. Herkent iemand dit?
 
Ik adviseer je te kijken op de site van Stichting Freya. Deze Stichting is speciaal voor steun voor vruchtbaarheidsproblemen. Er zijn ook contactgroepen. Sterkte.
 
Beste F, wat mooi dat je hier je verhaal met ons deelt. Ik heb zelf geen ervaring met IUI En IVF maar wel in mijn omgeving. Ik kan me voorstellen dat jij je zo voelt. Het is ook allemaal niet niks. Zoals Essil al eerder aan heeft gegeven, zijn er op dit forum ook andere vrouwen die met vruchtbaarheidsproblemen kampen. Ook op Oudersvannu.nl hebben wij een rubriek met Marieke in de wachtkamer. Dit zijn meerdere persoonlijke verhalen die zij deelt over haar proces en verhaal tijdens haar IVF traject. Ik denk dat je hier veel herkenning kunt vinden:
www.oudersvannu.nl

Marieke in de wachtkamer

In de column Marieke in de wachtkamer lees je hoe Marieke Poelmann een tweede fertiliteitstraject ingaat. Eerder zat ze al vijf jaar in zo'n traject voor ze haar zoon Bern kreeg, nu hoopt ze op een tweede kind.
www.oudersvannu.nl www.oudersvannu.nl
Als je vragen hebt of je wilt je verhaal kwijt, we zijn er hier voor je!
 
  • Leuk
Waarderingen: -33-
Hoi! Als je eileider vocht bevat, is het belangrijk om uit te zoeken of deze niet beter verwijderd kan worden. Als deze eileider lekt, heeft een embryo namelijk geen schijn van kans om in te nestelen. Zoek maar op Google naar 'hydrosalpinx'.
 
Hallo! Ik heb 2 iui behandelingen gehad v.a februari. 1 inseminatie die niet is blijven plakken. En 1 die gestopt is omdat ik te veel follikels maakte. Nu mei mijn 1e ivf traject gestart. Met 2 eicellen terug geplaatst. Op dit moment 8wkn zwanger.
Bij mij geen reden waarom ik niet zwanger werd. Naja waarom ze niet bleven zitten. 1x missed abortion en 1 vroege miskraam.

Ik vond het een pittig traject. Ik ben heel open erover naar vrienden en familie. Dat heeft mij geholpen. Met name het wachten en de onzekerheid is enorm pittig. Maar tot nu toe de moeite waard. Als je meer wilt weten of er over wilt hebben. Wees vrij om te vragen!

Groetjes Laura
 
Hey!

Ik heb in hetzelfde traject gezeten; eerst IUI, gevolgd door IVF.

Wij hebben eerst in het normale ziekenhuis 5 IUIs gedaan, allemaal zonder resultaat. Ook bij ons geen reden waarom het al 2,5 jaar niet lukt. Meerdere cystes overgehouden aan een iui ronde, gelukkig gingen deze na een rustmaand vanzelf weg. Ik vond persoonlijk iui heel erg zwaar mentaal. Heel vaak teleurstelling in een korte periode.

Wij hadden geen goed gevoel bij het ziekenhuis door de communicatie en de standaard protocollen, dus heb ik ons al vroeg ingeschreven voor een gespecialiseerde kliniek (wel verzekerd door zorgvz). We hebben er op aangedrongen dat we geen 6e iui meer wilden, ook door alsmaar weer een rustmaand te moeten hebben en we geen progesteron ondersteuning kregen. Gelukkig ging onze nieuwe kliniek hier in mee.

Doordat wij konden starten met IVF viel er een grote last van onze schouders, we hadden er zin in, voelden ons strijdvaardig en hadden veel meer vertrouwen in deze manier. Statistisch gezien is de kans niet eens zo heel veel groter, maar gevoelsmatig voelde dit zoveel beter. Ik snap het zelfmedelijden, ik ging daar soms ook wel goed op, laat je lekker verwennen door je naasten en sluit je soms ook even af. Wij vonden het prettig onze naasten globaal in te lichten maar niet op detail niveau; ook om druk te voorkomen. Helaas is dit voor sommigen de enige manier om zwanger te raken (ook voor ons), maar vertrouw vooral op je onderbuikgevoel en ook op de ervaring van de artsen.

De hormonen vielen reuze mee, echt waar! Je bent al heel wat gewend in je lichaam, dus dit kun je! De dag van de punctie zelf is even spannend, maar de aanloop daar naar toe vond ik snel gaan.

Ik heb er voor gekozen om in de week van de punctie mij een week ziek te melden, dit deed me heel goed. Even geen druk, geen werk en lekker uitrusten. De wachtweken gingen ook super snel (wij hadden een 5 daagse embryo).

Misschien is het makkelijk praten omdat wij een goede afloop tot nu toe hebben, maar ik weet nog heel goed dat ik me heel strijdvaardig en hoopvol voelde! En dat ikhet fijn vond verwend te worden en me soms even terug te trekken. Elke stap die je doet is weer dichterbij ook al voelt het kut en is het medisch zwaar. Zeker goed om lotgenoten op te zoeken die ook in een ivf traject zitten; ik vond iui toch dergelijk anders, dus specifiek ivf zou ik je aanraden.

En wellicht geeft dit je goede hoop: wij zijn in 1x zwanger geraakt (in afwachting van 1e echo nu; dus erg pril) en hebben nog 6 goede embryos in de vriezer (5daags).

Je kunt het en ik hoop voor je dat je niet te lang meer in de medische malle molen hoeft te zitten. Als je eenmaal een positieve test in je handen hebt, vergeet je alles wat is geweest! Hou vol!!
 
Je moet ingelogd zijn om te kunnen reageren. Log in | Registreer
Terug
Bovenaan