Problemen met slapen peuter

Het zal een lang verhaal worden maar he, een moeder van 2 meiden hier, van de zomer worden ze 2 en 3. En eind van het jaar verwachten we de derde. Het is soms pittig maar meestal heel gezellig. Onze jongste is een goede slaper en over het algemeen wat ‘liever’ maar is natuurlijk ook nog geen twee dus we wachten af. Onze oudste is een pittige tante. Als ik weg ben gaat het altijd goed en is het een lieverd maar thuis kunnen we elkaar echt soms flink dwarszitten. Ze luistert enorm slecht en zit echt in de peuterpubertijd. En opzich is dat nog tot daar aan toe. Hoort erbij denk ik dan. Het probleem is dat ze nu op 1 kamer liggen snachts om vast te wennen. We hebben 3 slaapkamers en de kamer van de jongste word dus babykamer. Smiddags nog wel apart omdat ze echt moe zijn dan. Ze slaat wel eens een dutje over en dat gaat goed maar elke dag is net gek zat. En word ze ook echt vervelend van Savonds doe ik ze rond 8 naar bed maar dan begint het, praten en zingen wist ik dat vind ik nie perse een probleem. De oudste ligt in een campingbed omdat ze telkens uit bed klom en dan behang gaat scheuren of de gordijnen slopen of de hele kast met alle kleren leegtrekken. Er staat een bak met blokken voor als ze wakker is maar ik nog heel even het niet doorheb maar die word niet aangeraakt, de boekjes worden wel allemaal kapot gescheurd. Als ze ergens niet bij kan klimt ze op het bed of die verschuift ze. Alleen klimt ze nu ook uit het campingbed en begint dus alles van vooraf aan. Alles gaat eraan, en ik word echt zo enorm machteloos hiervan, praten of boos worden ik heb alles geprobeerd. Ze sloopt ook verder nooit wat echt alleen op dr kamer, ook als ze zo moe is dat je denk die hoor ik voorlopig niet. Tips? Of mensen die weten wanneer dit over gaat?
 
Als ik weg ben gaat het altijd goed en is het een lieverd maar thuis kunnen we elkaar echt soms flink dwarszitten.
Is dit altijd zo? Is ze rustiger bij papa? Anders zou papa haar altijd naar bed kunnen brengen s’avonds.
Maakte ze ook al veel kapot in d’r kamertje toen ze er nog alleen sliep?

Doet ze dit vernielen niet als ze alleen met haar vader en zusje thuis is?
Anders zou je denken dat ze in sterke dynamiek met jou zit en reaktief is. Maar er kunnen wellicht meerdere dingen spelen. Ik haal alleen even een paar dingen aan die je in je post geschreven had.
Sterkte, het is niet makkelijk
 
Ons kind verscheurde jarenlang al wc papier. Dan was dreumes verkouden, en zette we een rol wc papier bij het bed om 's nachts zelf de neus te snuiten. Maar papier versnipperen was leuker. En nu als kleuter op de nieuwe kamer, week 1 werd er op bed getekend met pen. Daarvoor straf gegeven. Later kreeg kleuter weer een pen te pakken. Ging op het behang boven het bed tekenen. En toen de tekeningen niet leuk meer waren, de tekeningen met behang en al van de muur afscheuren.
Vaak nog wakker wanneer ikzelf rond 22:00uur naar bed ga, en 's ochtends niet wakker willen worden.

Als iemand een goede tip heeft, zou ik het ook graag willen weten.
 
Ik zou inderdaad eerst kijken of het toen ze alleen sliep ook een probleem was. Anders zou ik ze weer apart zetten. De baby slaapt voorlopig bij jullie? Daarna zou ze misschien bij andere zus op de kamer kunnen.

Wij hadden ook een kamer te kort. Ik wilde ze niet bij elkaar en mijn man en ik wilden niet naar zolder. Veel mensen zeiden ik zou de oudste(2 jaar) naar zolder doen. Nou nee dat vind ik te jong. Daarnaast wil ik dat hij bij ons kan komen als er wat is. Hoe dan ook wij hebben ervoor gekozen te verhuizen. Zodat iedereen een eigen kamer heeft en op dezelfde verdieping zijn.

Als de eerste optie( terug naar eigen kamer) niet beter ging zou ik kiezen voor straf. Kinderen moeten leren dat er consequenties zijn als ze iets doen wat niet mag. Dus op een stoeltje in de gang. Kinderen weten echt wel wat wel en niet mag. Blijf ook consequent! Als je dit gaat doen.

Mijn zoontje van 2 weet ook heel goed al wat wel en niet mag. Elk kind is anders. Maar als mijn zoontje iets doet dat niet mag zet ik hem, soms, op een stoeltje. Je hoeft het niet te vaak te doen en kan het ook als waarschuwing gebruiken. Als het te vaak is dan werkt het stoeltje je van niet meer. Het kan overigens ook op de trap. Wanneer ik boos ben geweest en mijn zoontje moet huilen loopt hij vaak weg. Ik laat hem dan even. Daarna komt hij naar mij toe, klimt bij mij op schoot en knuffelt mij. Daarna blijft hij nog even bij mij zitten gaat daarna vaak weer spelen.

Ik ben vaak ook onzeker wat opvoeding betreft. Ik heb mijn zussen en 1 van mijn zussen vroeg ik wel of het goed is als ik het toe laat dat hij mij daarna knuffelt. Jazeker zei mijn zus hij weet dan dat wat hij deed niet mocht en probeert het weer goed te maken met je dat is een goed teken.

Heel veel succes! Voeden is makkelijk maar opvoeding blijft altijd een uitdaging!
 
Terug
Bovenaan