Vrouw zoekt en geeft geen aandacht

Goedemorgen,

Ik zit ergens mee en vraag me af of het normaal is.
Mijn vrouw (22) en ik (24) zijn afgelopen maandag getrouwd en we krijgen ook nog een kindje.
We hebben een hele goede band met elkaar en houden van elkaar, maar ik denk door de zwangerschap dat ze bijna geen toenadering zoekt en soms als ik aandacht geef of lief doe, het niet echt zichtbaar wordt gewaardeerd. Dit heb ik nooit mee gemaakt, want ze gaat er meestal heel goed op. Ze zit nu in week 25 en we hebben maandag seks proberen te hebben, maar dat deed haar teveel pijn, waardoor we dat stopte en op andere manieren verder gegaan waar we allebei content mee waren, zoals dat hoort. Ik heb in 25 weken tijd 2 keer halve seks gehad en ik had juist verwacht dat het in het 2e trimester hosana zou zijn. Ik vraag me heel erg af of ik de enige ben die dit ervaart of dat dit volkomen normaal is. Ik wordt alleen een heel anders persoon, want ben iemand met een laag libido en laat het op me afkomen, maar ik voel me nu seksueel gefrustreerd de laatste tijd en zo ben ik helemaal niet.
Als jullie hier tips voor hebben of het herkennen hoor ik het super graag, want ik ben geluikkig getrouwd, maar heb gewoon behoefte om geliefd te zijn.
 
Je vrouw gaat door een nieuwe periode waarin alles aan haar lichaam verandert. Door hormonen krijgen sommige vrouwen juist meer zin, maar veel ook juist minder. Bijvoorbeeld als ze veel misselijkheid ervaart of andere klachten heeft. Sommige vrouwen voelen zich door de zwangerschap op en top vrouw, anderen voelen zich een aangespoelde potvis (niet zo sexy dus).
Als jullie al eens seks geprobeerd hebben en het deed pijn bij je vrouw, dan kan ik me voorstellen dat ze niet erg staat te springen om het weer te proberen.

Jullie hebben een goede relatie zeg je. Ga gewoon met haar het gesprek aan over hoe je je voelt en vraag haar waar zij behoefte aan heeft. Kun je haar ergens in ondersteunen?
 
Zie de reacties op je soortgelijke vraag van 6 augustus. Je gaf zelf aan dat alles weer OK was. Of hield je jezelf voor de gek?
 
Ik ga toch nog even reageren. Je hebt dit (in jouw ogen) 'probleem' al meerdere keren aangekaart en veel mensen hebben al verschillende goede adviezen gegeven.

Nu vraag ik mij wel een beetje af of dit niet groter gemaakt wordt door jezelf? Je had eerst al vragen of het kindje wel echt van jou is, in ieder geval dat je vermoed dat je gaat kijken of het kindje wel echt op jou gaat lijken en niet op de jongen waarmee jouw, inmiddels, vrouw seks mee heeft gehad toen jullie uit elkaar waren. Terwijl ze daarna ongesteld is geworden. De verloskundige had al bevestigd dat jij je daar geen zorgen over hoeft te maken. Het kindje is van jou.

Nu zijn jullie sinds maandag getrouwd, maar voor die tijd was je al seksueel gefrustreerd. Lieve schat, een huwelijk lost niet al jouw problemen op.

Is het niet eens tijd om met een praktijkondersteuner van de huisarts te gaan praten? Want als je de vraag al vaak online neerlegd, dan zul je het ongetwijfeld vaker doen bij jouw vrouw of vriendengroep. Wat voor haar ook frusterend kan zijn.
Ik zou er zelf gek van zijn geworden, denk ik.

Ik ben je niet aan het aanvallen hoor, vat het aub niet zo op! Maar ik denk wel dat er veel onzekerheid bij jou is en dat je de bevestiging zoekt in het hebben van seks. Zij draagt jouw kindje en is met jou getrouwd. Dat moet voldoende zijn.

Verder zijn er andere manieren om aan je behoeftes te komen, zoals al eens genoemd: seksspeeltjes voor mannen, gewoonweg aftrekken en porno kijken.

Na de bevalling mag je sowieso 6 weken lang geen seks hebben i.v.m. haar genezingsproces. Als zij gehecht moet worden door de bevalling dan gaat het haar nog wel een tijdje pijn doen om seks te hebben. Mijn littekens daar zijn 2 jaar later nog voelbaar. Dus bereid jezelf hier alsjeblieft alvast op voor en laat je relatie/huwelijk niet afhangen van seks.
 
Terug
Bovenaan