Hi,

2,5 jaar geleden is mijn moeder overleden en precies een half jaar later werd ik zwanger. Ons zoontje is nu 14 maanden en ik geniet heel erg van hem.
Maar tegelijkertijd mis is mijn moeder enorm. Het lijkt ook wel alsof ik nu pas begin met rouwen, omdat het eerst te pijnlijk was en ik het daarna misschien wegduwde (tijdens de zwangerschap en babytijd).
Ik mis haar steun, haar hulp, het vangnet, haar wijze raad, haar zien als oma en nog zo veel meer…
Het liefst zou ik in contact komen met andere moeders die dit ook doormaken. Weet iemand of er hier een platform voor is? Of een lotgenotengroep?

Of heeft iemand andere tips?

Bedankt alvast!
 
Gecondoleerd met het verlies van je moeder.
Ik heb hier zelf geen ervaring mee.
Wel met dat tijdens de opvoeding veel boven komt uit mijn eigen jeugd, want dan opeens in een nieuw daglicht staat.
Ik kan me goed voorstellen dat je juist in deze tijd je moeder meer mist dan ooit.
Dikke knuffel.
 
Gecondoleerd met het verlies van je moeder.
Ik heb hier zelf geen ervaring mee.
Wel met dat tijdens de opvoeding veel boven komt uit mijn eigen jeugd, want dan opeens in een nieuw daglicht staat.
Ik kan me goed voorstellen dat je juist in deze tijd je moeder meer mist dan ooit.
Dikke knuffel.
Dankjewel!
 
Toevallig had mijn moeder het gisteren met mij over haar moeder(mijn oma). Ik heb haar nooit gekend. Wel heeft mijn moeder altijd over haar verteld en heb ik veel foto's gezien ( helaas geen beelden).

Ze vertelde gisteren dat ze op sommige momenten haar eigen moeder heel erg miste. Ze wilde dan (zoals ik en mijn zussen wel met haar konden) praten over opvoeden, de zwangerschap etc. Ik vroeg haar of ze dit vroeger ook besprak met haar (10) broers en (9) zussen. Nee dat deed ze niet. Ik vertelde dat hun oma ook vast missen en dat het goed is om er over te praten en herinneringen op te halen.

Ook had ik een oom die overleed vlak voor zijn dochter beviel van een dochter. Ik heb niet heel goed contact met mijn nicht. Maar zie haar via mijn tante nog wel eens. Toen ik die dochter voor het eerst weer zag een jaartje of 3 was ze toen vertelde zij ronduit over haar opa. Ik weet niet meer hoe we er op kwamen maar ik weet nog wel hoe verbaasd ik was dat ze ondanks ze haar opa nooit gekend heeft zij zoveel over hem wist. En ik werdt er een beetje ontroerd van dat mijn nicht en mijn tante zoveel verteld hebben over haar opa dat ze hem toch een beetje kent. Of ja weet niet hoe ik het uit moet leggen.

En het zal ongetwijfeld mijn nicht en tante ook hebben geholpen met het rouwproces voor hun zelf. Door er over te blijven praten.

Ik weet niet of je Facebook hebt daar heb ik net gezocht op moeder zonder moeder. Misschien kun je op dat platform andere moeders vinden.

Als nog gecondoleerd en heel veel sterkte.
 
Laatst bewerkt:
Toevallig had mijn moeder het gisteren met mij over haar moeder(mijn oma). Ik heb haar nooit gekend. Wel heeft mijn moeder altijd over haar verteld en heb ik veel foto's gezien ( helaas geen beelden).

Ze vertelde gisteren dat ze op sommige momenten haar eigen moeder heel erg miste. Ze wilde dan (zoals ik en mijn zussen wel met haar konden) praten over opvoeden, de zwangerschap etc. Ik vroeg haar of ze dit vroeger ook besprak met haar (10) broers en (9) zussen. Nee dat deed ze niet. Ik vertelde dat hun oma ook vast missen en dat het goed is om er over te praten en herinneringen op te halen.

Ook had ik een oom die overleed vlak voor zijn dochter beviel van een dochter. Ik heb niet heel goed contact met mijn nicht. Maar zie haar via mijn tante nog wel eens. Toen ik die dochter voor het eerst weer zag een jaartje of 3 was ze toen vertelde zij ronduit over haar opa. Ik weet niet meer hoe we er op kwamen maar ik weet nog wel hoe verbaasd ik was dat ze ondanks ze haar opa nooit gekend heeft zij zoveel over hem wist. En ik werdt er een beetje ontroerd van dat mijn nicht en mijn tante zoveel verteld hebben over haar opa dat ze hem toch een beetje kent. Of ja weet niet hoe ik het uit moet leggen.

En het zal ongetwijfeld mijn nicht en tante ook hebben geholpen met het rouwproces voor hun zelf. Door er over te blijven praten.

Ik weet niet of je Facebook hebt daar heb ik net gezocht op moeder zonder moeder. Misschien kun je op dat platform andere moeders vinden.

Als nog gecondoleerd en heel veel sterkte.
Dankjewel voor je bericht.
Ja, blijven praten is een goede tip. En ik vind het fijn om te lezen dat jouw oma en oom eigenlijk toch zo levendig nog zijn. Het is toch een van de pijnpunten: dat mijn zoontje mijn moeder nooit zal kennen. Maar als ik dit lees helpt het dus om toch veel over haar te vertellen en foto’s te laten zien!
Ik heb toegang gevraagd tot die Facebook groep, dankjewel!
 
Terug
Bovenaan