A
Anoniem
Guest
Nou ik wel......
Ik word binnenkort 31 jaar, al mijn vriendinnen zijn bezig voor hun 2e en mij lukt het maar niet om nummer 1 voor elkaar te krijgen.
PCOS is geconstateerd bij mij en loop al vanaf februari in het ziekenhuis. Eerst provera gekregen om de menstruatie op te wekken en Clomid. Inmiddels bezig met 7e ronde Clomid.(2x 50, 1x100, 4x 150) De eerste keer 150 mgr. werden er nl. 2 eitjes geconstateerd met de juiste grote. Op dag 15 was één daarvan niet meer te zien en blijkbaar een goede eisprong gehad.
Maar worden jullie net als ik ook wel eens gefrustreerd van meiden die na 4 maandjes al door de bomen het bos niet meer zien en dan gaan huilen als ze ongestellie worden? Ik bedoel: ieder zijn ding maar af en toe denk ik wel eens KOM OP HEE.....met alle respect verder hoor.
Ik heb dus een schoonzus die na 4 maanden zwanger is geraakt en dan tegen mij begint te zeuren hoe moeilijk die 4 maanden wel niet waren...elke keer wachten op de rode duivels enz enz.... Opmerkingen zoals: als jouw man's zaad net zo goed is als dat van zijn broer komt het wel goed...komen mijn keel uit. Want daar ligt het ook allemaal niet aan en dat weten ze goed.....Mensen bedoelen het allemaal niet verkeerd maar af en toe denk ik...zucht......
Ik wil echt niet het slachtoffer uithangen (misschien af en toe ook wel eens zin in) maar word al snel ge-irriteerd dankzij de medicijnen (bijwerking) en dan ook nog eens die opmerkingen...nee daar baal ik op dit moment ontzettend van...maar hopelijk groei ik daar weer snel overheen...het is toch niet anders...En er zijn natuurlijk mensen met ergere dingen, laten we dat voorop stellen! Dus misschien moet ik ook maar niet zo zeuren....
Meerdere mensen deze gedachten???
XXX Sporty
Ik word binnenkort 31 jaar, al mijn vriendinnen zijn bezig voor hun 2e en mij lukt het maar niet om nummer 1 voor elkaar te krijgen.
PCOS is geconstateerd bij mij en loop al vanaf februari in het ziekenhuis. Eerst provera gekregen om de menstruatie op te wekken en Clomid. Inmiddels bezig met 7e ronde Clomid.(2x 50, 1x100, 4x 150) De eerste keer 150 mgr. werden er nl. 2 eitjes geconstateerd met de juiste grote. Op dag 15 was één daarvan niet meer te zien en blijkbaar een goede eisprong gehad.
Maar worden jullie net als ik ook wel eens gefrustreerd van meiden die na 4 maandjes al door de bomen het bos niet meer zien en dan gaan huilen als ze ongestellie worden? Ik bedoel: ieder zijn ding maar af en toe denk ik wel eens KOM OP HEE.....met alle respect verder hoor.
Ik heb dus een schoonzus die na 4 maanden zwanger is geraakt en dan tegen mij begint te zeuren hoe moeilijk die 4 maanden wel niet waren...elke keer wachten op de rode duivels enz enz.... Opmerkingen zoals: als jouw man's zaad net zo goed is als dat van zijn broer komt het wel goed...komen mijn keel uit. Want daar ligt het ook allemaal niet aan en dat weten ze goed.....Mensen bedoelen het allemaal niet verkeerd maar af en toe denk ik...zucht......
Ik wil echt niet het slachtoffer uithangen (misschien af en toe ook wel eens zin in) maar word al snel ge-irriteerd dankzij de medicijnen (bijwerking) en dan ook nog eens die opmerkingen...nee daar baal ik op dit moment ontzettend van...maar hopelijk groei ik daar weer snel overheen...het is toch niet anders...En er zijn natuurlijk mensen met ergere dingen, laten we dat voorop stellen! Dus misschien moet ik ook maar niet zo zeuren....
Meerdere mensen deze gedachten???
XXX Sporty