Bijna 23 en kinderwens, wie ook?

[Anoniem]

Hoi Allemaal,

Ik ben een meid van bijna 23 en heb een kinderwens. Mijn vriend en ik hebben vorige week besloten om ervoor tegaan.
Maar toch is het allemaal erg spannend, en komen er af en toe toch de twijfels.
Ondanks ik zeker weet dat het me gaat lukken en dat liefde en geborgenheid voor ons het belangrijkste is. Speelt het af en toe toch wel op, ben ik niet te jong? Hoe gaat omgeving reageren? En hoe zit het op mijn werk?
Momenteel heb ik een tijdelijk contract, deze word in mei weer verlengd, en daarna in december. Ik ben beetje bang dat je daarna niet meer hoeft te komen. Langs andere kant zijn ze erg tevreden over me.

Wie is er net als ik nog jong maar heeft wel een kinderwens, of wie heeft hier ervaring mee, en wil deze met me delen?

Ik hoop hier een leuk topic te kunnen starten over de twijfels en keuzes?
En een antwoord op mijn vragen te vinden.

Groetjes Bloemetje

 

[Anoniem]

hoi hoi

ik was zelf 23 toen ik zwanger werd van me eerste kindje en nu ben ik 29 en we zijn bezig voor een tweede kindje.
ik wilde altijd zelf al vroeg kinderen.
en als jullie relatie goed is en jullie zijn er aan toe, waarom niet?
tsja en je werk? als je eerlijk tegen je baas bent en er over kan praten, kom je misschien wel tot een oplossing. en als hij erg tevreden is over je dan krijg je echt geen schop onder je kont hoor.

hoop dat ik je een beetje op weg heb geholpen.

groetjesssssssssssssssss

 

[Anoniem]

Hallo Bloemetje,

Ik ben ook nog 22 en wordt pas 23 na de zomer. Wij zijn sinds maart gestopt met de pil. Ook wij weten zeker dat wij er helemaal klaar voor zijn. Wij hebben ons huisje met een boompje en een beestje en beide een vaste baan.
Ik moet wel zeggen dat ik blij ben dat ik die zekerheid heb. Ik weet niet of ik er aan begonnen was als ik nog geen vaste baan had. Tenzij je vriend echt een super baan heeft waarbij jou salaris niet veel uitmaakt.

Tuurlijk zul je veel reacties krijgen van mensen. Zowel leuke als minder leuke, maar vergeet niet dat jullie hier het belangrijkste zijn.
Mijn ouders zeggen altijd; thuis moet het kloppen en niet op straat.

Wij gaan nu de 3e ronde in. Wanneer ben jij gestopt met de pil (of had je dat al verteld....hihi). De eerste maand ben je niet te houden en denk je dat alles wat je voelt te maken heeft met een kleintje dat in je buik aan het groeien is, maar vergeet niet dat je lichaam aan het ontpillen is. Dus maak je niet te snel druk om iets (al zul je dat wel gaan doen, want dat deed ik ook hihi).

Hoelang heb je de pil geslikt??? Ben je al begonnen met foliumzuur??? Wanneer is je nod (niet ongesteldheids dag)????Waar kom je vandaan (als je dat al wilt vertellen)????

Sorry voor het vragenvuur, maar dat zijn zo'n beetje de belangrijkste dingen die wij hier willen weten.....

Heel veel succes met het maken van een klein wondertje....

Kus mama22

 

[Anoniem]

Hoi,

Ik ben sinds februari gestopt met pil, maar sinds deze maand zijn we echt aan het proberen. 16 mei is mijn nod. Ik heb sinds februari een cyclus van strikt 28 dagen en kan de klok er op gelijk zetten wanneer ik ongesteld word. Ik heb ongeveer 7 jaar pil geslikt.
Ik kom oorspronkelijk uit België vandaan en woon sinds bijna twee jaar in nederland.
mijn vriend ken ik ondertussen 5.5 jaar.
Mijn vriend heeft geen baan waarbij mijn salaris niets uitmaakt, momenteel werk ik parttime. En dat wil ik ook blijven doen. Maar momenteel zijn er heel veel dingen die we niet laten, we gaan regelmatig uit eten, doen vaak leuke dingen.
Rond de zomer verhuizen we naar een groter huis, zitten nu in een woning met kamer en slaapkamer, en dan gaan we naar een huis met drie slaapkamers en tuintje.

Waarschijnlijk is het wel normaal dat je toch deze twijfels hebt? hebben oudere   vrouwen waarschijnlijk ook wel?

Groetjes

 

[Anoniem]

quote: bloemetje22 reageerde document.write(friendlyDateTimeFromStr('02-05-2008 15:59:17&apos);

Hoi,

Ik ben sinds februari gestopt met pil, maar sinds deze maand zijn we echt aan het proberen. 16 mei is mijn nod. Ik heb sinds februari een cyclus van strikt 28 dagen en kan de klok er op gelijk zetten wanneer ik ongesteld word. Ik heb ongeveer 7 jaar pil geslikt.
Ik kom oorspronkelijk uit België vandaan en woon sinds bijna twee jaar in nederland.
mijn vriend ken ik ondertussen 5.5 jaar.
Mijn vriend heeft geen baan waarbij mijn salaris niets uitmaakt, momenteel werk ik parttime. En dat wil ik ook blijven doen. Maar momenteel zijn er heel veel dingen die we niet laten, we gaan regelmatig uit eten, doen vaak leuke dingen.
Rond de zomer verhuizen we naar een groter huis, zitten nu in een woning met kamer en slaapkamer, en dan gaan we naar een huis met drie slaapkamers en tuintje.

Waarschijnlijk is het wel normaal dat je toch deze twijfels hebt? hebben oudere   vrouwen waarschijnlijk ook wel?

Ben trouwens ook begonnen met foliumzuur.

Groetjes

 

[Anoniem]

Hoi Bloemetje,

Ik ben net 23 en wil ook graag een kindje.
Ik woon al een tijdje samen met mn vriend en we hebben allebei een baan. Hoewel mijn contract ook nog tijdelijk is. Deze wordt, naar ik verwacht, ook telkens met een jaar verlengd de komende tijd. Mijn werkgever is ook wel positief gelukkig.
Het enige wat ons tegenhoudt om nu zwanger te worden is de financiele kant. Het kost ook wel wat natuurlijk: een kamertje, kinderwagen, autozitje... Hoewel ik geen idee heb op hoeveel je precies moet rekenen!? Jij?
Laatst hebben we 'afgesproken' dat we eerst nog wat doorsparen en misschien komende najaar  iets beslissen. Het voelt ook wel beter wanneer je weet dat je het ook allemaal kunt betalen en niet elk dubbeltje hoeft om te draaien.
Hoe ga jij of andere lezeressen daarmee om?

Groetjes!

 

[Anoniem]

Hoi,

Een kind krijgen is inderdaad niet het goedkoopste. Maar ik denk dat je het zo duur kan maken dan dat je het zelf wil. Daar maak je persoonlijk een eigen keuze in.
Zoals we nu bijvoorbeeld niet de goedkoopste merken kopen als we boodschappen doen. En ook regelmatig uit eten gaan en vaak leuke dingen doen. Die laat je dan, en dat heb ik er met alle liefde voor over.
Als ik kijk naar mijn schoonouders, zei hebben het altijd van 1 loon gedaan vroeger(het was wel goedkoper toen, maar in verhouding verdiende je ook hoop minder) Als ik kijk hoe zij hun kinderen hebben opgevoed, daar heb ik alleen maar diep respect voor.

Dat is mijn persoonlijke beleving hierin.
Maar ik begrijp ook heel goed jou keuze hierin. Je moet er volledig achterstaan voor je eraan begint. En als je dat nu persoonlijk nog niet helemaal bent, dan is het een wijs besluit om hiermee nog te wachten.

Ik ben vooral benieuwd hoe anderen erop reageren. Een vriendin van me weet het en zij reageerde er heel positief op, ook iemand anders die me heel dierbaar is weet het ook, en ook zei reageerde erg positief. Maar degene waar ik het niet zo zeker van weet zijn mijn ouders. Het is natuurlijk onze eigen keuze, maar het zou wel erg fijn zijn dat ze er ook volledig achterstaan.
En ook me kleine broertje (hij is bijna 6 nu, ik denk dat hij het wel erg leuk zou vinden)

Hoe hebben degene die al zwanger zijn of kindje hebben het aan jullie ouders verteld? Ben ik wel erg nieuwschierig naar, als jullie het natuurlijk willen vertellen hier.

Groetjes Bloemetje.

 

[Anoniem]

Hai Bloemetje,

Punt is eigenlijk dat ik me minder zorgen maak over de financiele kant als mn vriend. Ik heb echt kriebels en zou eigenlijk zo snel mogelijk zwanger willen zijn. Ik ben ook al geruime tijd wegens gezondheidsredenen van de pil af en inmiddels ook 'ontpilt'. We klussen niet echt veilig, meer een beetje voor het zingen de kerk uit  tijdens de "goede" dagen. Mijn vriend zou het ook niet erg vinden als ik zwanger wordt (meer de gevoels-kant zeg maar), maar hij wil liever nog sparen (verstand). Aan de ene kant snap ik het wel, maar aan de andere kant wil ik ook niet een kind bij elkaar sparen. Dat staat me erg tegen. Vandaar mijn vraag eigenlijk van hoe anderen hierover  denken.
Het is inderdaad zo dat je zelf kan bepalen hoe gek je het maakt wat betreft de spulletjes. En ik denk dat je vaak ook wel dingetjes cadeau krijgt van de aanstaande opa's en oma's/ ooms en tantes. Maar daar mag je niet echt vanuit gaan vind ik.
Naja, al met al een lastige kwestie voor mij.
Ik ben benieuwd naar de reacties.

Liefs, Druifje



Hoi,

Een kind krijgen is inderdaad niet het goedkoopste. Maar ik denk dat je het zo duur kan maken dan dat je het zelf wil. Daar maak je persoonlijk een eigen keuze in.
Zoals we nu bijvoorbeeld niet de goedkoopste merken kopen als we boodschappen doen. En ook regelmatig uit eten gaan en vaak leuke dingen doen. Die laat je dan, en dat heb ik er met alle liefde voor over.
Als ik kijk naar mijn schoonouders, zei hebben het altijd van 1 loon gedaan vroeger(het was wel goedkoper toen, maar in verhouding verdiende je ook hoop minder) Als ik kijk hoe zij hun kinderen hebben opgevoed, daar heb ik alleen maar diep respect voor.

Dat is mijn persoonlijke beleving hierin.
Maar ik begrijp ook heel goed jou keuze hierin. Je moet er volledig achterstaan voor je eraan begint. En als je dat nu persoonlijk nog niet helemaal bent, dan is het een wijs besluit om hiermee nog te wachten.

Ik ben vooral benieuwd hoe anderen erop reageren. Een vriendin van me weet het en zij reageerde er heel positief op, ook iemand anders die me heel dierbaar is weet het ook, en ook zei reageerde erg positief. Maar degene waar ik het niet zo zeker van weet zijn mijn ouders. Het is natuurlijk onze eigen keuze, maar het zou wel erg fijn zijn dat ze er ook volledig achterstaan.
En ook me kleine broertje (hij is bijna 6 nu, ik denk dat hij het wel erg leuk zou vinden)

Hoe hebben degene die al zwanger zijn of kindje hebben het aan jullie ouders verteld? Ben ik wel erg nieuwschierig naar, als jullie het natuurlijk willen vertellen hier.

Groetjes Bloemetje.