Hey happy,
lief dat je aan me dacht...ben helaas gisteren ongesteld geworden...het ging redelijk goed met me, totdat ik een berichtje op hyves kreeg van iemand van een ander forum. Dat was zo'n lief gedichtje, ik brak helemaal...vind het toch wel heel jammer!
Nu komt probleem 2, want ik werk als juffrouw op een basisschool en nu zijn er veel kinderen van het azc bij ons in de buurt, die via het generaal pardon een verblijfsvergunning hebben gekregen en nu dus weg gaan, omdat ze ergens een huisje mogen zoeken...Kreeg vandaag te horen dat het dus nog niet zeker is of ik volgend jaar ook nog kan blijven. Er zijn wel 3 collega's die later zijn dan ik, maar onze directie zit nogal raar in elkaar, dus het kan ook zomaar zijn dat je er wel ineens uitligt...
Ik denk dat het allemaal niet zo'n vaart zal lopen, ook omdat je via het uwv een zwangerschapsuitkering kan krijgen en daarna kan ik gewoon weer aan het werk (er is wel veel invalwerk bij ons in de buurt.) maar nu is vriendjelief wat onzekerder geworden, omdat we het op zijn loon gewoon wat moeilijker krijgen. Hij wil het nu op een laag pitje zetten...van de ene kant snap ik hem wel, maar zoals je merkt raak ik niet zomaar zwanger en straks wachten we nog een jaar en dan beginnen we weer en duurt het weer zolang...en hij is nu al 32 en hij rookt al 17 jaar...ook niet echt bevordelijk voor het zaad...Ik ben dan gewoon bang dat het echt lang gaat duren!
We zijn er nog niet helemaal uit en ik vind het ook erg moeilijk...
Je hoort het nog...maar ben wel wat minder op het forum, moet ff afstand nemen! Ik hou je wel in de gaten hoor!!!
Liefs Joepie
