Hoi Tineke,
Even weer een reactie van mij. Ik werk zelf niet met mensen met Down syndroom! maar wel met mensen met een verstandelijke beperking en psychische stoornissen zoals autisme, pdd-nos, adhd. Wat ik duidelijk wilde maken, dat veel mensen prenatale testen te doen, omdat ze 'bang' zijn om een kind met Down syndroom te krijgen. Wat ik in mijn werkveld zie, is dat kinderen met Down, over het algemeen thuis blijven wonen. Wel gaan ze af en toe naar een logeeropvang, oid. Velen gaan vanaf een jaar of 18 wonen in een GVT (Gezinsvervangend tehuis), maar op deze leeftijd gaan vele kinderen ook uit huis, dus dat is toch niet anders! Dus nogmaals, ik snap niet dat mensen ervoor kiezen om hun zwangerschap af te breken wanneer blijkt dat hun kindje Down heeft!! Tuurlijk heb je zorgen en verdriet, maar dat neemt niet weg dat deze kinderen je ook heel gelukkig kunnen maken!!
Bij de mensen waar ik mee werk, is hun achterstand, maar vooral hun psychische stoornissen, pas later ontdekt. Dit was dus niet zichtbaar of aan te tonen met wat voor test dan ook. Bij de meesten werden de problemen pas zichtbaar op peuterspeelzaal, of pas kleuterschool. Door hun, veelal heftige, probleemgedrag (agressie naar anderen, en zichzelf, dingen vernielen, etc.) zijn zij al redelijk vroeg met de hulpverlening in aanraking gekomen.
De meesten zijn ook al als kind uit huis geplaatst, omdat het thuis niet meer hanteerbaar was, en niet meer veilig was voor andere kinderen. Nogmaals, dit gaat dus niet over kinderen met Down syndroom.
Hopelijk is mijn verhaal nu duidelijk. Nog een vraagje; je zegt: ik kan mijn kind niet wegbrengen, dat anderen hem/haar grootbrengen. Maar je wil wel een zwangerschap afbreken wanneer je kindje Down syndroom blijkt te hebben?
Groetjes Mar
quote: tineke240 reageerde document.write(friendlyDateTimeFromStr('18-02-2008 12:29:44&apos😉);
ik wil even reageren op het verhaal van mamma 1977,
de kinderen waar jij en anderen voor zorgen wonen die nog thuis of in een tehuis?
ik kan namenlijk niet mijn kind weg brengen dat anderen mensen hem/haar grootbrengen.
maar als je een kind hebt die aggresief voor zichzelf en voor anderen is?, ik zeg al ik heb een kind en moet ik dan maar altijd bang zijn dat de jongste de oudste pijn zal doen?
want wat ook iedereen weet kinderen met down syndroom zijn ook heel sterk en hoever gaan die kinderen dan. je maakt je dan alleen maar zorgen om de jongsten terwijl je er nog een rond heb lopen, ik vind dat je dan rustig over na moet denken wat voor invloed een kind met down syndroom heeft op de rest van het gezin.
en je kan me niet vertellen dat de ouders van deze kinder gelukkig zijn of wel?
groetjes tineke