Wij werken (sindskort weer) met envelopjes. Als het salaris binnen is, ga ik de naar de bank en maak ik de envelopjes. Ik doe dan ook gelijk de grote boodschappen voor de maand en geef daar max 100 euro aan uit. De eerste keer was dit overigens veel meer, maar toen moest ik nog voorraad aan maken. Ik heb(in mijn hoofd, moet het nog op papier zetten) een voorraadlijst. Ik vul dan alles aan: bijv. Er moeten 2 ongeopende pakken toiletpapier zijn. Als er nog 1 dicht is, op het moment dat ik de grote boodschappen ga doen, haal ik er dus maar 1 bij. Er moeten zoveel zakken coffeepads zijn enz enz. Onder de grote boodschappen versta ik alles wat je in voorraad kan hebben.
In de weekenvelop zit 75 euro. Daar haal ik vooral fruit en groente van en alles wat ik nog nodig heb voor het eten. Vlees haal ik vaak ik met de grote boodschappen, dan vries ik het (evt in porties) in. Maar als er goede aanbiedingen zijn, haal ik het ook bij met de wekelijkse boodschappen. Ik maak soms een menu van te voren en een andere keer verzin ik het ter plekke. Kijk ik gewoon wat in de aanbieding is, wat je daarvan kunt maken en wat er nog bij hoort. Soms heb ik dan al een deel in huis, zoals pasta en rijst. Maar ik heb naast vlees ook groente ik de vriezer. Dus als ik eens geen inspiratie heb, dan open ik de vriezer. Pak groente en vlees en maak er aardappels, rijst of pasta bij.
Luiers vallen natuurlijk ook onder de grote boodschappen, maar omdat ze niet altijd op het juiste moment in de aanbieding zijn, haal ik ze zodra ze wel scherp in de aanbieding zijn. (3 halen, 2betalen bijv). Geldt ook voor andere dingen.
Nu we dus weer met envelopjes begonnen zijn, neem ik geen bankpas meer mee naar het dorp, behalve de pas, waar de kinderbijslag en het geld wat ik verdien als gastouder op komt. Als ik dan iets leuks zie voor Daniel of voor de andere kinderen, dan kan ik dat wel gewoon halen. Overigens maak ik een deel van mijn verdiensten over naar onze gezamenlijke rekening, wat er overblijft kan ik zelf besteden.
Nou het is weer een heel verhaal geworden, maar ik hoop dat iemand er iets mee kan 😉
Groetjes, Yvette