Geboorteplan

Hier dan een compleet ander verhaal dan hierboven. Bij mij wel twee keer een bevalling die volgens geboorteplan verliep.
niet een rigide plan maar dingen die ik prettig vond. Niet aan mij zitten als het niet nodig is, niet te aanwezig zijn en coachen. Dingen die niet belangrijk zijn via mijn man laten doen. 
Alles zo natuurlijk mogelijk en waar kan mij mijn eigen ding laten doen. Man pakt baby aan, geen prik voor placenta als het niet nodig is etc.
twee keer thuisbevallen en het plan heeft echt wel bijgedragen aan twee hele fijne bevallingen. 
 
Ik had bij mijn eerste bevalling opgeschreven dat ik graag op een baarkruk wilde proberen te bevallen, omdat ik daar goede verhalen over gehoord had. En verder vond ik het heel erg belangrijk om op te schrijven hoe ik de communicatie wilde: directe communicatie, zonder het gevoel dat ik bekritiseerd werd, maar ook vooral niet te soft omdat ik daar kriebelig van word. Gewoon zeggen waar het op staat. Mocht er na de bevalling iets met de baby zijn en ze moesten de baby meteen nakijken, dan graag ook eerst zeggen voordat ze mijn kind zouden afpakken en ik niet weet wat er gaande is. Ik ben geen miepert, ik wil niet in de watten gelegd worden, maar ik wil wel gewoon weten wat er aan de hand is zodat ik daar mee kan 'dealen'. Voor de rest wilde ik de eerste bevalling de placenta niet zien en als het kon graag thuis bevallen. Dat waren de hoogtepunten, want alle andere details vond ik zelf niet zo belangrijk.
Nu ging mijn eerste bevalling zo ontzettend snel dat heel het idee van de baarkruk uit het raam verdwenen is (daar was gewoonweg geen tijd meer voor), dus de verloskundige heeft nog even snel tussen neus en lippen door moeten vragen of er bijzonderheden waren in mijn geboorteplan - ze had namelijk geen tijd meer om 'm te lezen. O ja, en of ik het oké vond om thuis te bevallen, want het ziekenhuis gingen we niet meer halen (hallelujah). Dus toen ik mijn geboorteplan moest maken voor mijn tweede bevalling heb ik vooral de communicatie weer naar voren gehaald, dat ik thuis wilde bevallen en dat ik borstvoeding wilde gaan geven weer. Oh en dat er een grote kans was dat mijn (schoon)moeder in huis was, om op onze eerste zoon te letten. Kort maar krachtig ;)
 
Dingen die je er in kunt zetten:
 
- Wie beslissingsrecht heeft als jij om welke reden dan ook niet kunt beslissen (partner / ouders / verloskundige)
- Of je wel of geen stagiaires/co's wilt die wat doen
- Dingen die je echt niet wil (en buiten medische noodzaak vallen) zoals wel/niet placenta zien  (en of je partner dat wil) / mannelijke arts (religie) / breken vliezen om het allemaal "sneller" te laten gaan terwijl kind en moeder niet in gevaar zijn / of je bij een keizersnede wil zien wat er gebeurd / waar jullie afgesproken hebben waar partner staat / of de partner de navelstreng doorknipt / of partner helpt met de baby opvangen bij de geboorte / of je de navelstreng wilt laten uitkloppen voordat deze geknipt wordt / bij wie het kindje op de borst komt te liggen (meestal mama, maar stel dat jij eerst gehecht moet worden na een ks.... dan is papa ook een optie) / of de partner met kindje mee gaat na ks / Wie er commentaar mag geven over de borstvoeding / of je het eerst zelf wilt proberen. 
- Communicatie: maak heel duidelijk at ze bij alle handelingen duidelijk maken waarom ze het doen. Zodat jij/partner kan beslissen of je het wilt op dat moment. En het niet gebeurd omdat de gyno op vrijdagmiddag 16:45 liever naar huis wil oid en het dus maar sneller wil laten gaan. 
 
Het belangrijkst is eigenlijk dat je die dingen met je partner bespreekt zodat die het in de gaten kan houden voor je als jij er niet mee bezig bent. Want er is een grote kans dat hij/zij degene is die jouw woordvoerder gaat zijn. 
 
Ik heb helemaal niets opgeschreven en heb er ook geen spijt van. Ik heb een paar dingen besproken met m'n man (thuisbevalling ,pijnbestrijding en gebruik hormonen). En verder wat besproken met de kraamhulp (zzp'er dus wist wie er ging zijn) (over de foto's)
Verder zorg maar dat je je tas met spullen klaar hebt staan voor jou en de baby. En de rest. Laat t gewoon over je heen komen. Daar kun je vooraf echt niets zinnigs over zeggen. 
 
Ik had wat dingetjes opgeschreven, maar het geboorteplan is m'n tas niet eens uitgeweest, haha. Het ging zo snel allemaal. Gelukkig wist mijn man wat ik fijn vond en wat niet (tip, laat hem het geboorteplan goed doornemen) en had ik een top VK die alles goed aanvoelde. 
 
Ik had een ‘plan’ omdat dat moest van de verloskundige, maar had zelf heel erg in m’n hoofd dat het zou lopen zoals het op dat moment zou gaan (klinkt zweverig, maar leek mij fijn niet me teveel voor te bereiden op een bepaalde bevalling en dan teleurgesteld te zijn). Uiteindelijk maar goed ook want werd een geplande keizersnede - had ik echt totaal geen rekening mee gehouden toen ik dat schreef haha!
Maargoed wat ik erin had: wie erbij mochten zijn (alleen mijn vriend, de vk en ziekenhuispersoneel), dat ik in het zkh wilde bevallen en welk zkh de voorkeur had (zijn er veel hier in de buurt), dat we op de hoogte gehouden wilden worden van de voortgang & graag goede communicatie wat van mij verwacht werd want eerste kind en nog nooit bevallen, in principe geen pijnbestrijding en wat wij wilden als er met mij of de baby iets niet goed zou gaan (vooral mbt de communicatie richting mijn vriend dan). En, wat een vriendin die gynaecoloog is mij aanraadde: dat je in geval van een spoed (of geplande) keizersnede niet gehecht wil worden door de coassistent maar door de gyn zelf.
 
Bedankt voor al jullie reacties!!! Hier kan ik iets mee. Zoals ik al schreef ben ik me er echt bewust van dat het plan idd misschien niet eens de tas uit gaat, het allemaal anders gaat dan vooraf bedacht etc, maar ik vind het voor mezelf een prettig idee dat ik er over na heb gedacht. Ik ken mezelf, als het anders moet of gaat kan ik dat hele plan heel makkelijk schrappen, maar ben graag voorbereid en heb vooral graag het idee dat ik voorbereid ben, dat geeft me het gevoel dat ik het kan en maakt me minder onzeker/angstig.
Wat iemand al schreef over communicatie vind ik belangrijk. Zeg wat je doet, waarom je het doet, zeg wat ik moet doen, duidelijk en niet gaan lopen miepen. En dat als er iets met ons kindje is ik weet wat er is, wat er gebeurd en waar hij is, en dat mijn vriend er bij is. 
Ik ga me nog eens verdiepen in medicatie en die prik voor de placenta, want daar heb ik nog helemaal geen informatie over!
 
Ik heb m m(vrij uitgebreid) geschreven. Voor mij was oa belangrijk
- mijn man maakt beslissingen als ik het zelf niet kan
- familie/vrienden mogen niet in het ziekenhuis komen(wij wilde die tijd echt voor onszelf) 
- dat ik nog niet van te voren wist of ik pijnbestrijding wilde. Ik kon dit hierdoor open laten en kon het zo geregeld worden als ik t toch wou zonder discussie of iets dergelijks. 
-dat ik absoluut geen arts in opleiding erbij wilde( mijn eerste kindje en ik vond t al zo spannend ik wilde echt proffesioneel personeel erbij) 
uiteindelijk is t plan de koffer niet uitgekomen en heb ik alles gewoon gezegd. 
 
Je moet ingelogd zijn om te kunnen reageren. Log in | Registreer
Terug
Bovenaan