Herkenbaar! Als ik er aan terug denk, word ik weer moe..
Onze oudste zoon van nu ruim 2,5 jaar heeft tot 1,5 jaar niet zelf in slaap kunnen vallen. Kwam doordat wij hem of in slaap wiegden of er ook bij gingen liggen. Ook 's nachts legden we hem tussenin om zelf maar te kunnen slapen.
Uiteindelijk trok ik het niet meer en hebben we de hulp ingeroepen van het consultatiebureau. Het advies: duidelijk ritme aanleren wat veiligheid en rust creëert, dus op vaste tijden naar bed. Vast bedritueel. Dan in bed leggen en op vastberaden toon zeggen: "(naam) gaat nu lekker slapen." Eventueel benoemen dat mensen met wie hij/zij veel omgaat ook gaan slapen, dus hij/zij ook. (Zoals vriendjes, opa/oma)
Mocht hij gaan huilen dan om de 5 à 10 min binnen lopen en troosten, maar in de kamer laten, zodat je laat merken dat de kamer veilig is. Eventueel ernaast gaan zitten of op de overloop gaan rommelen dat hij je hoort. Als hij maar in bed in slaap valt.
Vergt wat geduld, maar uiteindelijk is het gelukt. Je kunt dus ook nog consultatiebureau vragen😉