zou het kunnen zijn dat het feit dat ie straks papa wordt het nog niet wint van het feit dat ie jou tijd en aandacht, alle zorgen en moederende gevoelens moet gaan delen???
Nu ben jij er voor hem, en voor hem alleen. net zo als hij van huis uit gewent is. straks is dat anders.
Ik denk dat ie bagger schijt (sorry voor de woordkeuze), maar zich niet kan voorstellen hoe het is om te moeten zorgen voor, ipv verzorgt te worden.
Uit je verhalen haal ik wel dat je zelf een sterke vrouw bent, je regelt het toch allemaal maar. en je hebt het voordeel dat je nu al een beetje gewent bent aan leven met een beebie (oke van 31 jaar maar goed) in huis, hihi.
en blijf gerust gal spuwen.
knuf smooty
