A
Anoniem
Guest
Lieve Irem en Sigrid,
Bedankt voor jullie steun, had ik zeker even nodig. Ik heb me gister nog flink 'van slag' gevoeld en heb heerlijk bij mijn moeder alles eruit gegooid. (mannen snappen die dingen toch niet). Mijn moeder heeft research gedaan over wat me is overkomen (bruin-roze afscheiding, niet doorzetten ongi maar veel zwangerschapsverschijnselen gehad) Ze had gelezen dat wat ik had erg leek op het begin van een miskraam, maar dan een hele vroege (testen waren immers nagatief). Ik durfde er niet op te hopen maar zowel mijn moeder als mijn 2 beste vriendinnnen waren ervan overtuigd dat ik zwanger was, met al die signalen. Ze waren dan ook heel verbaasd dat ik ongi werd.
Dit geeft me veel rust, allereerst omdat ik dus zwanger kan worden en dat mijn lijf het afstoot omdat er iets niet goed is... Natuurlijk vind het nog steeds jammer dat het niet goed is gegaan, maar ik weet nu wel dat het wel gaat lukken. Ik moet vast nog even geduld hebben, maar ik vertrouw erop dat het wel goed komt. Dus geniet ik volop mee van mijn zwangere vriendin (heb haar mannetje voelen schoppen, heel zachtjes) en als hij er eenmaal is, is het mijn beurt om dit alles mee te maken..
Ik verloor trouwens vanmorgen echt heel erg veel bloed, in anderhalf uur lekte mijn tampon alweer door (schat, wil je meelezen?, nee?). Gelukkig is het snel weer overgegaan, maar ik merk wel dat de boel daar anders is dan anders. Hopelijk kom ik hierna weer snel in mijn normale cyclus van 24 dagen, lekker kort dus snel weer nieuwe kansen zullen we maar zeggen..
Bedankt voor alle steun meiden,
Irem, ontzettend veel sterkte nog met afwachten, ik zal echt voor je duimen dat het positief is dat wachten... Je weet het, bij veel mensen duurt het erg lang voordat de test positief is..
Liefs Mylène (babypoppenmaakster) x
Bedankt voor jullie steun, had ik zeker even nodig. Ik heb me gister nog flink 'van slag' gevoeld en heb heerlijk bij mijn moeder alles eruit gegooid. (mannen snappen die dingen toch niet). Mijn moeder heeft research gedaan over wat me is overkomen (bruin-roze afscheiding, niet doorzetten ongi maar veel zwangerschapsverschijnselen gehad) Ze had gelezen dat wat ik had erg leek op het begin van een miskraam, maar dan een hele vroege (testen waren immers nagatief). Ik durfde er niet op te hopen maar zowel mijn moeder als mijn 2 beste vriendinnnen waren ervan overtuigd dat ik zwanger was, met al die signalen. Ze waren dan ook heel verbaasd dat ik ongi werd.
Dit geeft me veel rust, allereerst omdat ik dus zwanger kan worden en dat mijn lijf het afstoot omdat er iets niet goed is... Natuurlijk vind het nog steeds jammer dat het niet goed is gegaan, maar ik weet nu wel dat het wel gaat lukken. Ik moet vast nog even geduld hebben, maar ik vertrouw erop dat het wel goed komt. Dus geniet ik volop mee van mijn zwangere vriendin (heb haar mannetje voelen schoppen, heel zachtjes) en als hij er eenmaal is, is het mijn beurt om dit alles mee te maken..
Ik verloor trouwens vanmorgen echt heel erg veel bloed, in anderhalf uur lekte mijn tampon alweer door (schat, wil je meelezen?, nee?). Gelukkig is het snel weer overgegaan, maar ik merk wel dat de boel daar anders is dan anders. Hopelijk kom ik hierna weer snel in mijn normale cyclus van 24 dagen, lekker kort dus snel weer nieuwe kansen zullen we maar zeggen..
Bedankt voor alle steun meiden,
Irem, ontzettend veel sterkte nog met afwachten, ik zal echt voor je duimen dat het positief is dat wachten... Je weet het, bij veel mensen duurt het erg lang voordat de test positief is..
Liefs Mylène (babypoppenmaakster) x