Niet iedereen staat er achter, maar wij nemen een kindje

hey

ik was ook 21 toen ik mijn eerste dochter kreeg! het was een cadeautje! iedereen reageerde anders!!
maar wat wij wel wisten is dat wij het leuk vonden en we er dolgelukkig mee waren!

ik ben van mening dat je zelf kan en mag bepalen of je wel of niet een kindje wilt.
en als die kleine er is dan zijn ze allemaal apetrots!!

liefs
 
Wat jullie doen is jullie zaak. Maar mag ik wel even reageren op je woordkeus. Als je een beetje op dit forum om je heen leest, dan merk je dat kinderen een geschenk zijn, of je gelovig bent of niet (ik niet). Je neemt ze niet. Daarvoor gaat er te vaak iets mis of gebeurt er zelfs helemaal niks op het moment dat je zwanger wilt worden.

Verder wens ik je wel alle succes toe.
 
Hey Tes,

Sorry dat ik het zeg, maar jij laat je leven toch niet beslissen door je moeder? Als jij en je vriend er klaar voor zijn, alles goed hebben overdacht, dan moeten jullie het gewoon gaan proberen! Er is altijd wel iemand die vindt dat het niet kan en ook straks in de zwangerschap, tijdens de bevalling of tijdens de opvoeding (dan helemaal) zullen er altijd mensen zijn die het niet met je eens zijn! Maar zolang jij het met liefde doet, is het goed.

Daarbij: In Nederland worden de vrouwen veel te oud zwanger. Dat is een veelgehoorde kritiek. Hoe jonger, hoe beter het lichaam het aan kan, hoe minder kans dat er iets mis zou zijn met het kindje etc. Dus jouw leeftijd spreekt in dat opzicht in het voordeel (niet dat dat de reden moet zijn om nu zwanger te worden).

Ik zou zeggen: ga er voor en ga er heel erg veel en heel erg lang van genieten! Tenslotte heb je (in theorie) 17 jaar langer dan ik om van je kids te genieten!

Gr. Tamara.
 
Jeetje dames, wat een reacties allemaal.
@MMdJ: Tuurlijk is het ieder zijn eigen beslissing wanneer je het vertelt. Alleen wisten wij dat we het bij bepaalde mensen niet voor ons konden houden. Ik ben ook recentelijk gestopt met roken, dat viel nogal op....Bedankt voor je zegen!
@Jolanda1983: We doen het inderdaad voor onszelf. Mijn moeder betekent veel voor mij, ik had graag gewild dat zij erachter stond, me zou steunen.
@Kleutermama: Ik ga de hele tijd die erom heen zit niet eens verpesten! Wij genieten nu al, van de klustijd, van het praten erover en van de toekomst die ons hopelijk te wachten staat. Jij succes!
@Keanosmama: Bij ons zou het kindje ook zo welkom zijn. Als ik eenmaal zwanger ben, zullen die scheve gezichten me niet zoveel meer deren denk ik. Ik zou alleen graag willen dat m'n ouders me nu al steunen, ipv pas als het kindje zou komen.
@vieguh: ik ben idd altijd al een ouderskindje geweest.Bedankt voor je leuke reactie.
@b9vrouw: Ik geloof dat er bij mij in de tekst stond dat wij er klaar voor zijn, sorry als dat verkeerd begrepen is. Ik bedoel hiermee dat m'n vriend en ik toe zijn aan een volgende stap, dat we graag een kindje willen.
@SabineF: dankje, we gaan er ook zeker voor! Als we zwanger worden zullen we het in de omgeving ook pas na 3maanden vertellen. Jij succes!
@Mommy3: Mocht het kindje eenmaal komen zullen m'n ouders ook wel trots zijn. Alleen zal het tijdens de eventuele zwangerschap toch moeilijk worden.
@Swiepie: Zoals ik al tegen b9vrouw zei, misschien is het verkeerd begrepen. Ik weet dat een kind een ontzettend mooi geschenk is, daarom wil ik het ook graag.
@Tamara: nee, maar ik vind het wel belangrijk wat mijn ouders ervan vinden. Bedankt, ik ga er zeker van genieten!!

Bedankt allemaal dames, voor jullie reacties.
Groet, Tes
 
@Jolanda1983: We doen het inderdaad voor onszelf. Mijn moeder betekent veel voor mij, ik had graag gewild dat zij erachter stond, me zou steunen.

dat snap ik heel goed, lijkt me vreselijk als mijn moeder dat niet zou doen.. misschien dat je een keer even alleen met haar er over kan praten

liefs jolanda
 
Helaas, al een aantal keer geprobeerd. Ik heb naar haar geluisterd, zij naar mij. Ik heb gezegd dat ik haar reactie begrijp, maar zij mijn beslissing niet. Ik heb haar gevraagd wat ze nog wil dat ikd oe en toen zei ze dus, stel het asjeblieft even uit.
Ik wil het niet uitstellen, al helemaal niet om die reden. Dat zou verkeerd zijn. Dat begreep ze dan weer wel...

Ach, t blijft een raar verhaal, ik weet wel dat het weer goed komt. Maar ik dacht misschien zijn er mensen die mij tips kunnen geven hoe ik hier de komende tijd mee om moet gaan. Als ik met mijn moeder in een gezelschap zit en iemand praat over kinderen zegt mijn moeder al meteen, ander onderwerp.

liefs tes
 
Beste Tes,

Uit alle berichtjes die ik lees lijkt het alsof jij en je vriend er goed over hebben nagedacht en er inderdaad (emotioneel en financieel) ruimte is voor een gezin. Uiteraard ligt de beslissing bij jou en je vriend en gelukkig zijn jullie het met elkaar eens.

Toch kan ik ook wel begrijpen dat je deze speciale periode graag wilt delen met de mensen die speciaal voor jullie zijn. Helaas heb ik geen goede tip. Ik hoop dat het beter gaat met jouw ouders als het nieuws een beetje is bezonken. Laat wel duidelijk merken dat het jullie (van jou en je vriend) beslissing is en dat jullie er goed over hebben nagedacht (maar volgens mij had je dat al gedaan).

Veel succes.
 
Hoi klein geluk,

Opzich toch wel een goede tip. Alhoewel we inderdaad bijna wekelijks nu bezig zijn om ons te bewijzen bij (vooral) mijn moeder. Dat is inderdaad niet de bedoeling bij ouders.

Maar goed, langzaamaan leg ik me erbij neer, in ieder geval begin ik er ook wel aan te wennen.

Bedankt voor je reactie.

Groet, tes
 
Terug
Bovenaan