He Kim,
Ja, was ook niet zo'n leuke tijd. In het begin heb je nog zoiets van; ach, geduld hebben. Dan komt er ook nog (natuurlijk) een periode waarin iedereen om je heen, echt dichtbij, allemaal zwanger zijn...
Jaloezie is het niet, maar er kwam wel een gevoel van; WAAROM zij wel en WIJ niet...??
Uiteindelijk wel spontaan zwanger geraakt...
We zijn wel bij gyn. geweest. Je wil toch wel weten waarom het niet lukt. Verschillende onderzoeken gehad. Waaronder ook een HSG (of is het HCG, weet niet meer precies) daarna niet meer teruggedurfd... (deed wel zo'n pijn)
Uiteindelijk toch bijna 1 jaar later spontaan zwanger...
Dit (voor ons) wondertje is nu alweer bijna 5 jaar!!!
Door een nogal traumatische ervaring met de eerste, heeft het bij ons wat langer geduurd voordat we aan een tweede durfde te denken/beginnen.
Maargoed, daar zijn we nu alweer een jaar voor aan het werk. En ik moet zeggen; ben er veel minder mee bezig al smet onze eerste. Ook nu zijn er verschillende vriendinnen zwanger.... ik heb er niet zoveel moeite mee.
TUURLIJK wil ik het ook ERG graag. Maar het 'moeten' is er echt (nog) niet bij.
Hopelijk komt dit niet verkeerd over, weet het niet zo goed onder woorden te brengen.
Nou, het is wel een heeeeeeel verhaal geworden...
Groeten!
);