Gelukkig krijg ik die opmerkingen niet meer zo veel te horen, scheelt dat er in mijn omgeving meerder zijn met vruchtbaarheidsproblemen dus inmiddels zijn sommige in mijn omgeving toch wel anders gaan praten. Maar er zitten altijd een paar rotte appels tussen. Soms vind ik het dan heerlijk om even terug te katten, en dan staan ze soms met een mond vol tanden, maar soms komen ook de tranen in mijn ogen.
Ik denk dat iedereen met een bewuste kinderwens er mee bezig is, kan niet anders.
Wij zitten zelf na 2x iui behandelingen nu in de eerste ronde voor icsi. Tijdens de laatste poging iui werd gezegd dat dit echt onze weg niet zou worden, onverwacht daar toch zwanger van geraakt maar helaas mocht het niet zo zijn en een vroege miskraam met 5 weken gehad. In de tussentijd moeten wachten op icsi, ik wilde heel graag door met iui maar dit mocht toch niet. Achteraf was het ook wel fijn even niet bezig zijn met ziekenhuis bezoeken maar toch voelt het ook weer als verloren tijd. Vooral als je om je heen weer de zoveelste aankondigigen ziet. Vooral de aankondigingen van mensen die nu voor de 2de keer zwanger zijn en ongeveer tegelijk begonnen zijn met ons voor hun eerste kind.
Ik ben sinds dit jaar accupuntuur gaan doen, vind het echt erg prettig. Hopelijk doet het ook wat. Ik ben daar heilig van overtuigd, want deze rond gaat het onze ronde worden!! (Wie komt me oprapen als het toch weer niet zo is? 😉)
