Hoi Melanie,
Ik heb haar gisteren voor het eerst een tijdje laten huilen. Ik keek op de klok en liet haar dan steeds 10min. doen, om te kijken of ze zelf in slaap viel. Daarna ging ik naar haar toe om haar te troosten of de speen terug te doen. Dit hield ik een half uur vol, maar madam was nog niet in slaap. Toen heb ik een idee van een vriendin geprobeerd: ik legde haar op 'r buik en ze was zowat gelijk weg! Ze heeft minstens anderhalf uur geslapen! Het werkt nog niet altijd, zo merk ik vandaag weer. Maar vannacht heeft ze ook een uur langer geslapen op haar buik 🙂
Hier gaan we in ieder geval maar 'ns mee aan de slag, want blijkbaar ligt ze lekkerder zo...
@Mickey: je hebt wel gelijk hoor. Ik maak me er niet echt zorgen over. Maar ik vind het wel belangrijk om een vast ritme te creeëren en te zorgen dat ik haar niet enorm verwen door haar steeds bij me te houden. Van VERwennen is nu nog geen sprake maar wel van GEwenning. Dus beter nu al een goede start maken dan dat ik mezelf en haar straks slechte gewoontes af moet leren.
Net zoals met de borstvoeding, zal ze dit ook even moeten leren, neem ik aan...
Greetz!