sorrie...

A

Anoniem

Guest
Ik volg al een poosje dit forum. En sorrie maar ik moet even kwijt.
Ik vind het erg jammer dat het enige wat ik bijna lees en waar het overgaat is nod, nod, nod.
Ik snap dat als je eenmaal besloten hebt om voor een kindje te gaan, je natuurlijk het liefst meteen zwanger wil zijn.
Maar er wordt zo druk getempt, gerekend, geklust, Komt er nog liefde bij te pas vraag ik me dan nog af?
Al die stress, spanning en druk op je relatie.   (vraag me af of je zo zwanger wordt)
Terwijl dit juist zo'n mooie periode hoort te zijn. Want wat is er mooier dan samen met je partner ervoor gaan en in liefde een kindje te maken?

Nu denken jullie misschien, jij hebt makkelijk praten, je hebt er alleen.
Maar zomer 2005, kreeg ik te horen dat ik pco had. en wilde ik zwanger worden medicijnen nodig had. Mijn wereld storte in. Mijn zus was momenteel zwanger van de 4e. Vond het niet eerlijk enz. Mijn man kreeg toen een hernia, dus we hebben het voorlopig laten rusten. Wat bleek januari 2006 ben ik spontaan zwanger geraakt!
Hoe vaak hoor je het niet dat als mensen het opgeven en zich erbij neer leggen, ze spontaan opeens zwanger raken??

Maar misschien zie ik het verkeerd.
Alleen  heb ik  pas een berichtje geplaatst dat wij ook weer zonder bezig zijn, maar dat we wel zien wat er van komt, het is welkom maar als het even duurt is het ook goed.
We bedrijven de liefde wanneer we zin hebben. En ons kindje zal in liefde gemaakt worden. Niks geforceerd enz.
Maar 1 iemand reageerde erop. Ben ik de enigste die er zo overdenk en niet zo mee bezig ben?

Ik wens jullie allemaal veel succes en ik hoop voor jullie dat je snel zwanger mag raken.
 
Hallo Marillyn,

Ik denk niet dat je sorry hoeft te zeggen voor jouw berichtje. Als je het zo voelt, is het toch prima dat je het zegt. Ik ben het met je eens dat het hier veel over de NOD en over de manier waarop je zo snel mogelijk zwanger kan worden. Dit komt in mijn ogen voort uit een groot verlangen van  iedereen hier om zwanger te worden. Natuurlijk wordt een kindje vanuit liefde geboren en  zou het zeker geen 'moeten' moeten zijn om met elkaar te vrijen. Soms is een wens alleen zo groot dat dat het enige is waar je op zo'n moment mee bezig bent.

Mijn vriend en ik vrijen ook alleen wanneer we zin hebben en sinds we ons dochtertje hebben, is dat wel een stuk minder geworden, omdat we meestal al slapen wanneer we ons kussen raken. Maar ik voel wel een enorm verlangen om weer zwanger te worden van een kindje dat met liefde is gemaakt, dus ik probeer d.m.v. bijvoorbeeld ovulatietesten wel te kijken wanneer de beste periode is om te vrijen. Voor ons een soort gulden middenweg dus.

En ik moet ook eerlijk zeggen dat ik me de teleurstelling van meiden hier goed kan voorstellen als ze weer ongesteld zijn geworden. Dit omdat ik die teleurstelling herken en het fijn is dat hier een forum is waar je het op kwijt kan.

Nou, dit is mijn reactie en natuurlijk hoop ik voor jou en voor iedereen hier dat we snel zwanger mogen worden en een groot wonder mogen ervaren.

Groetjes,
Lies
 
Hoi!

Iedereen mag zijn mening hebben hoor! dus daar hoef je echt geen sorry voor te zeggen!! Denk alleen wel dat iedereen er anders mee omgaat, de ene denkt 'we zien het wel' de andere is er veeeel meer mee bezig! Maar ik denk dat hoe je er ook mee bezig bent, er altijd veel liefde aanwezig is! Anders besluit je toch niet samen voor een wondertje te gaan?? Ik ben zelf ook heel nuchter, als het komt dan komt het, maar zo rond mijn NOD word ik toch wel zenuwachtig!

Als iedereen maar gelukkig is met de manier waarop ze ermee bezig zijn toch??

Ik wens iedereen veel succes met zwanger worden! Geniet van deze mooie periode samen met je partner!!

Liefs Meike
 
Hoi allemaal!

Ik denk dat er heel veel dames zijn die zouden willen we zien wel waar het schip strand!
Maar helaas gaat dat niet voor iedereen. Wij zijn zelf ook gericht bezig te klussen op de dagen dat het gewoon moet zeg maar, maar we proberen er altijd iets romantisch van te maken! Want ja als je geen zin hebt in de klusweek, dan heb je toch weer een maand verloren..... zo voel ik het dan tenminste.....

Verder mag iedereen zijn eigen mening hebben, en natuurlijk respecteer ik die van jou ook!! En ik vind het fantastisch nieuws dat jij spontaan zwanger bent geworden!!!

Ik wens iedereen veel suc6 en we spreken elkaar weer hier ergens op het forum.

Liefs mij
 
Hoi

Ik kan jou manier wel goed begrijpen. bij de eerste was ik ook zenuwachtig op de klusdagen, en bliven liggen naar het vrijen enzo. En elke keer werd ik weer ongesteld. Toen hadden we zoietsvan, even rustigaan doen een maandje, mijn man is vrachtwagen chauffeur, dus is soms hele weken weg, dus wat dat betreft kun je al niet gericht gaan klussen. Toen was ik opeens wel zwanger, maar wel met een cyclus van 6 weken, dus naar 3 testen eindelijk positief. Nu kijk ik er op het moment nog heel makkelijk tegen aan. Onze dochter is bijna 11 maand, en heel veel haast heben we nog niet met de tweede, maar de wens is er zeker, en op de dagen dat ik weer ongesteld moet worden zijn de zenuwen er ook.   Net afgelopen weekend weer ongesteld geweest, dus we zien over een paar weken wel weer. We hebben het verder ook nog niet aan iemand verteld dat we voor een tweede gaan. Er komt veel problemen   bij ons in de familie voor, 2 schoonzusjes van mij kunnen geen eens kinderen krijgen. En ik wil niet elke maand de vraag. EN??????????????

groetjes Geke
 
Ik moet eerlijk zeggen dat ik mij gedeeltelijk bij jou aansluit.
Ik lees dit forum ook al een tijdje en vind dat je gelijk hebt.
Het gaat echter wel  over 'zwanger worden' en het is nu eenmaal zo dat wij allemaal een andere voorgeschiedenis hebben en ook allemaal zo onze problemen of juist helemaal niet. Hierdoor ga je allemaal op je eigen manier met je emotie  om.

De spontaniteit waarover jij spreekt, heb ik ook gehad. Toen wij 7 jaar geleden  net begonnen om een kind te krijgen (inmiddels hebben we 1 kind).
Nu zijn wij al twee jaar bezig voor een tweede  en proberen nog steeds om spontaan te zijn. Dat lukt helaas niet helemaal meer op de wijze zoals wij dat in het begin deden. Het is nu eenmaal een feit dat ik een onregelmatige cyclus heb en dus raak ik op 'spontane' wijze moeilijk zwanger.
Om onze kansen te vergroten temperatuur ik ook. Maar wij doen het nog steeds met een grote lach en hebben er heel veel lol om. Wij voelen het niet als 'moeten'. Als het echt niet kan of we willen echt niet, dan slaan wij gerust een maandje over.

De emotie om de miskraam is  soms nog erg vers, waardoor  wij nu misschien te graag willen. En ja dan loop je  kans dat het tegen je werkt. Aan de andere kant ben ik ook zeer gelukkig met onze eerste en dus heel tevreden samen met mijn man (ondanks alle ellende zijn wij al bijna 11 jaar heel gelukkig!).
Dat wil niet zeggen dat wij geen tweede hoeven, heel erg graag zelfs! Maar het maakt ons oprecht niet uit of dat deze maand is of over een jaar. Als er maar een tweede komt....die hoop blijven  wij wel houden.

En wat ik nu zo geweldig vind aan dit forum, is dat wij allemaal dit soort gevoelens kunnen delen met elkaar.
In mijn omgeving zijn er weinig mensen met wie ik zo open kan praten over hoe ik mij voel en wat er in mij omgaat. Het is toch een weg van 7 jaren waarin mijn emoties up en down zijn gegaan en ik vind enorm veel steun aan jullie allemaal!

Hartelijk dank allemaal en veel succes allemaal!!

gr mama van MD


 
Ik begrijp het allemaal echt wel heel erg goed.
Ik snap dat als je er eenmaal voor gekozen hebt, je het liefst morgen zwanger bent.
Op mij komt het over, als ik het allemaal zo lees, dat er maar weer geklust moet worden. Dan is er toch de lol op een gegeven moment vanaf?
Als je nergens meer anders aan kunt denken als zwanger worden?
Natuurlijk is het fijn om je gevoelens te delen, maar aan de andere kant denk ik dat het weer heel teleurstellend is als je leest dat de ander wel zwanger is geworden en jij niet.
Of die is na 2 rondes al zwanger geraakt en jij zit al in ronde zoveel.
Daarom zeg ik, als je soms even een rust pauze inlast, doet wonderen.
Neem tijd voor elkaar en geniet ervan.
 
Je hoeft geen sorry te zeggen hoor! Ik ben het helemaal met je eens. Dit is een ongeloofelijk belanrijk standpunt. En ik ben blij dat iemand het eens zegt.
Uiteindelijk is een rustige houding, en genieten van deze leuke tijd het allerbelangrijkste. Een kind is een wonder dat je gegeven wordt of niet.

Maar misschien zie je het ook iets te somber in. Ik denk dat iedereen hier een kind wil uit liefde. Het is alleen hier de plaats om vragen te stellen, en het te hebben over je nod etc.
Dit doet aan de liefde niets af. Iedereen is wat ongeduldiger tijdens de laatste week. Hoe ontspannen je er ook over denkt, er blijft toch iets van hoop in je achterhoofd hangen. Menselijk toch?
En het is ook echt typisch dat iedereen die nog maar net begonnen is, zenuwachtiger is dan diegenen die al wat langer bezig zijn. Je bent er immers net achter gekomen dat je klaar bent voor een kind. Dan is alles nog heel nieuw.
Dan mag je best hier je zenuwen komen uiten. Daar is dit forum voor. En het is ook heel nuttig. Maar de liefde staat voorop.
Het is wel zo dat wij allemaal anders zijn, en dat voor iedereen hier een plaats is.

Brinn
 
Je moet ingelogd zijn om te kunnen reageren. Log in | Registreer
Terug
Bovenaan