Hey,
Ik snap je standpunt, maar het een sluit het ander niet uit hoor. Het is echt geen of/of situatie, maar in ons geval een en/en situatie. Wij genieten van elkaar en van het leven. Maar als wij gewoon de natuur zijn gang hadden laten gaan, en ons geen vragen gesteld hadden bij al die dingen dan waren onze kansen wel heel erg klein. Ook ik ben gestopt met de pil en heb het een paar maanden aangezien zonder mij zorgen te maken en zonder zelfs maar op zoek te gaan naar dingen die met zwanger worden te maken hadden. Maar toen ik enkele maanden geleden een vroege miskraam kreeg, werd ik opeens heel slecht ongesteld. Nog een paar maanden afgewacht, want je zorgen maken helpt toch niets. Toen toch een bloedonderzoek laten doen omdat het echt steeds erger werd. Toen bleek ik een schildklieraandoening te hebben. Intussen is die schildklier eruit en voor alle zekerheid het zaad van mijn verloofde maar laten controleren omdat we alles wilden uitsluiten en er terug gewoon van genieten. En wat bleek. Zeer zwak en weinig zaad. Als wij gewoon genoten hadden, dan waren we dit allemaal niet te weten gekomen. Ik wordt binnen enkele dagen 31 en heb nog geen kind. Dit alles heeft ons dichter bij elkaar gebracht en we hebben besloten van voordat we in de medische mallemolen stappen, eventjes gewoon te genieten van elkaar met natuurlijke gezinsplanning. We klussen dus op gezette tijdstippen en hopen dat we zo op een natuurlijke manier een wondertje kunnen krijgen dat met liefde gemaakt is. Als dit niet lukt binnen een paar maanden, zal het alsnog anders moeten. Maar daarom is er bij ons niet minder liefde. Ik heb mijn hele leven in België achtergelaten, en ik laat speciaal het woord "opgegeven" achterwegen. Om bij naar het thuisland van mijn verloofde te gaan. En ik heb hier geen spijt van want ik zie hem doodgraag, en hij mij. Dus gezinsplanning en liefde kunnen echt wel samen gaan. En ik kan je verzekeren dat bij ons klussen, echt wel "de liefde bedrijven'" is. Ik val je niet aan op je mening. Maar ik denk dat je een beetje snel oordeelt. Veel mensen hier hebben het moeilijk, en dan helpt praten met lotgenoten echt. Bij mij toch, en ik denk dat ik niet de enige ben. Het feit dat je hier ook meeleest bewijst dat toch.
Alvast heel veel knuffels en hopelijk blijf je op dit forum sita