Voor Daantje, Lies 1975 en Winnie 77

A

Anoniem

Guest
Lieve meiden.
We zijn net allevier door dezelfde hel gegaan. Ik weet dat het voor mij heel goed zou zijn om met jullie te kunnen praten over mijn angsten, die volgens mij ook jullie angsten zijn. Over een eventuele volgende zwangerschap en over andere dingen die ons nu bezighouden. Ik denk dat dit ook voor jullie een steun kan zijn. Weten dat je niet alleen bent. Zo voel ik me meestal, zelfs met de steun van de mensen om me heen. Want zij kunnen zich niet inbeelden hoe ik me voel. Jullie volgens mij wel. Aan de ene kant wil ik zo graag een kindje, aan de andere kant ben ik nu doodsbang om terug zwanger te geraken, zo bang dat het weer misgaat, zoals bij daantje. Aan de ene kant weet ik dat ik mezelf hier niet de schuld van mag geven, aan de andere kant voel ik me zo schuldig. Ik voel het aan alsof 'ik' mijn kleintje ben kwijtgeraakt, en ik stel me vragen bij alles wat ik gedaan heb de afgelopen dagen en of het van invloed kan geweest zijn. Alledrie hebben jullie mij gesteund wanneer het heel moeilijk moet geweest zijn voor jullie. Alvast bedankt daarvoor en ik hoop dat in deze topic we elkaar kunnen steunen doorheen de komende weken, maanden, en eventueel volgende zwangerschap, of eventuele medische onderzoeken en uitslagen die gaan komen.

Heel veel knuffels van sita
 
Lieve MamaSita,

Ik was inderdaad aan het kijken of ik een berichtje van één van jullie kon vinden op de site. Er stond niks meer bij het november2007 forum en het voelt ook niet zo goed om daar nu te komen tussen alle blije vrouwen.

Hoe is het met jou nu? Kan je een beetje toegeven aan het verdriet en alle angsten die je voelt? En heb je steun van jouw partner? Voor mijn vriend blijft het moeilijk zich in te leven hoe het voor mij voelt om een miskraam te hebben. Voor hem gaat een zwangerschap pas leven als ik een buikje ga krijgen en hij het hartje heeft gezien.

Voor mij is dit de tweede miskraam. Ik heb een dochtertje van 14 maanden, maar voordat ik zwanger werd van haar heb ik ook een miskraam gehad. Daar kwamen wij helaas pas achter bij de eerste echo toen het hartje niet klopte. Het kwam toen niet uit zichzelf los, dus ben ik gecurrateerd. Nu is het dus de tweede keer dat het niet goed is gegaan en eigenlijk ben ik gewoon heel boos daarover. Waarom 2 keer???
Toch ben ik vanaf het begin heel onzeker in deze zwangerschap geweest, dus wellicht heb ik het onbewust aan voelen komen?

Nou ja meis, ik vind het fijn om er met jou over te kunnen praten en ik hoop dat de andere twee meiden ook komen. Is jouw bloedverlies al gestopt? Ik ben nog steeds aan het vloeien.

Tot snel.

Liefs en sterkte
Lies
 
Hey Meiden,

Heel goed plan Sita, ik kan ook geen goed plaatsje vinden om mijn gedachten en gevoelens neer te zetten. Hier kunnen we gewoon kletsen en weten we wat het is omdat we het allemaal hebben gehad.

Bij mij is het vloeien nu over en kijk ik weer vooruit naar de volgende keer, dit gaat wel gepaard met veel angst merk ik. Ik ben op controle geweest bij de gyn, mijn baarmoeder was al "mooi"schoon en het vloeien was toen ook al minder.
We hebben afgesproken dat als ik nu weer 1 dag over tijd ben en ik heb een positieve test dat ik dan meteen het ziekenhuis moet bellen en dan gaat ze direct met een echo kijken en bloed afnemen om te kijken hoe het er uitziet.

Mijn vriend vindt het ook steeds moeilijker worden, want net als lies haar vriend heeft hij er pas echt wat mee als het hartje klopt. Hij snapt wel hoe moeilijk het is en probeert me zo goed mogelijk te steunen.

Hoe is het nu met jullie?

Dikke zoen Daan
 
Hey meiden, ik ben zo blij van jullie te horen. Mijn verdriet is een beetje afgenomen. Ik heb met mijn endocrinoloog gesproken en die heeft me verzekerd dat mijn bloedwaarden perfect zijn en dat mijn schildklier niets meer met de miskraam kan te maken hebben. Voor de operatie was er die kans, maar nu niet meer. Want met het verwijderen van de schildklier is de ziekte van Graves ook weggenomen. Hij zegt dat ik gewoon pech heb gehad en dat ik me geen zorgen moet maken om medische redenen. Want er is geen teken dat die er zijn. Ik begin stilletjes aan ook in te zien dat wachten met zwanger worden niet de beste oplossing is, en dat ik sowieso toch een beetje bang zal zijn volgende keer. Ook is de kans dat ik snel weer zwanger wordt klein, en kan het best nog even duren. En liesje, ik kan heel goed begrijpen dat je boos bent, want ik voel dat nu al. Ik kan me voorstellen dat als het twee keer gebeurt, zoals bij jou liesje, of 3 keer, zoals bij jou Daantje, dat je dan heel boos wordt. Ik ben wel blij voor je liesje dat je al een kindje hebt. Gelukkig weet je dan dat het wel kan. Of maakt dat je niet minder ongerust. Bij mij is het vloeien aan het minderen. Het is nu zoals het einde van mijn normale ongi. Dus waarschijnlijk op woensdag ga ik naar de gyn. Daar heb ik nog een paar vraagjes aan. Dan zullen we waarschijnlijk de eerste maand gewoon van elkaar genieten zonder aan een eisprong te denken. Tot ik mijn ongi heb gehad en dan zullen we weer tellen en rekening houden met mijn ei. Ik denk dat ik tegen mijn volgende ongi me wel weer kan concentreren op de toekomst. Gaan jullie dadelijk terug klussen of wachten jullie ook op jullie eerste ongi. En voor ons allemaal hoop ik dat we niet nog een keer door deze hel moeten.
Laat me weten hoe het met jullie gaat.
Trouwens ik ben 31 en jullie?
Heel veel knuffels van Sita
 
Wat fijn dat je  antwoord op je vragen hebt gekregen, ik snap er helemaal niets van 3x achter elkaar?? Ik ben ook 31 en heb al twee dochters, die geven wel voldoende afleiding om er niet te veel bij stil te staan.

We gaan gewoon weer door en ik hou ook zeker weer rekening met mijn ei. Ik moet zeggen dat we wel zoiets hebben van als het nou weer fout gaat dan denk ik dat het bij ons bij twee kindjes blijft.

Groetjes Daan
 
Hallo meiden,

Wat gaan die onderwerpen hier toch snel. We stonden nu alweer op pagina 2 en dan is het altijd even zoeken.

Ik ben trouwens ook 31, dus daarin zitten we in ieder geval ook op 1 lijn .
Ik ga vandaag mijn huisarts bellen, omdat ik een echo wil om te kijken of ik schoon ben van binnen. Ik vloei nog steeds en vannacht had ik weer krampen. Ik vind het raar dat het zo lang aanhoudt, ook omdat ik voor mijn gevoel het vruchtje al kwijt ben. Omdat het de eerste keer niet uit zichzelf los is gekomen, wil ik nu wel die echo, zodat ik niet later nog eens geconfronteerd wordt wanneer het niet schoon zou zijn.

Jeetje Daan, wat ontzettend rot voor jou dat je dit al 3 keer hebt moeten meemaken! Is het drie keer achter elkaar nu of zitten jouw dochters er wel nog tussen? Hoe oud zijn jouw meiden?

Gisteravond heb ik nog een hele discussie met mijn vriend gevoerd, maar hij kan zich echt niet zo goed inleven in wat ik meemaak. Hij vindt het natuurlijk wel jammer dat het misgaat, maar staat er heel erg nuchter in. Die nuchterheid is ook een sterke eigenschap van hem, maar op dit soort momenten heb ik het er wel erg moeilijk mee.

Sita, fijn om te horen dat de specialist jou wat gerust heeft kunnen stellen. Toen het bij mij de vorige keer misging, zijn we gewoon gelijk weer verder gegaan. De artsen zeggen vaak dat je even moet wachten als het mis is gegaan, maar dat doen ze meer om jezelf tijd te geven het te verwerken. Het maakt lichamelijk gezien niet veel uit. Als jij denkt dat je er klaar voor bent om het weer te proberen, dan moet je dat gewoon lekker doen. Wat wel belangrijk is en dat zeg je zelf ook, is dat je bovenal voornamelijk van elkaar moet genieten en dat je geen druk ervaart. Maar ja, als die wens en het verlangen er is, dan is het moeilijk om geen haast te hebben.

Nou meiden, ik hoop dat ik jullie snel weer 'spreek' en sterkte allemaal.

Liefs,
Lies
 
Hey Lies en Sita,

Vandaag een heerlijke dag waar je bijna vanzelf vrolijk van wordt.
Hoe is het weer in Griekenland is het bij jullie ook al lekker aan het opwarmen?

Lies, Ik heb de 3 miskramen achter elkaar gehad de afgelopen 3 maanden, dus aan de vruchtbaarheid ligt het niet. Onze meiden zijn 3 en 1 1/2 dus daar heb ik echt mijn handen vol aan. Het is wel lekker want soms moet je echt je gedachten verzetten.

Een hele fijne dag nog!!  

XX Daantje
 
Hoi meiden,

Een paar dagen niet op de forum geweest dus ik zag deze topic net pas voorbij komen. Wat een leuk idee om met jullie onze ervaringen en gevoelens te delen!

Ik ben 30 jaar en ben sinds december gestopt met de pil. Mijn man en ik willen heel graag kinderen en waren dan ook super blij toen begin maart mijn ongi wegbleef en de zwangerschapstest een (dun) streepje toonde. Ik voelde al dat het goed zat maar het was toch heel fijn het "op papier te zien".
In diezelfde periode ging ik wel door een moeilijke periode op mijn werk. Begin januari ben ik tijdelijk gestopt omdat het me allemaal teveel werd en ik tegen een lichte burnout aan zat.
Toen ik zwanger bleek hadden we dus wel een dubbel gevoel omdat ik op dat moment nog herstellende was en nog niet volledig aan het werk was. Ik voelde me wel een beetje schuldig t.o.v. mijn kindje en mijzelf. Was dit wel een goed moment?
Maar daarna dacht ik wel meteen, ach er is altijd wel iets. We willen gewoon erg graag een kindje. Dus die gevoelens liet ik snel achter me.
Maarja, heeft mijn schuldgevoel me nu toch teruggefloten?
Dat soort gevoelens heb ik dus ook. Maar vooral, gaat het de volgende keer wel goed en hoe snel word ik nu weer zwanger?

Mijn miskraam duurde gelukkig heel kort en ik heb maar 2 dagen gevloeid. Eind vorige week zijn we weer begonnen met klussen omdat ik volgens de vk weer snel vruchtbaar zou zijn. Er was ook geen reden om een menstruatie af te wachten omdat het volgens de vk allemaal ' mooi'  was verlopen. Noem het maar mooi!
Hoever waren jullie zwanger voordat jullie laatste miskraam begon? Trouwens, dit was mijn 1e zwangerschap.

Ik merk wel dat ik erg mee bezig ben en ik op allerlei momenten moet denken aan kinderen, zwanger zijn, zwanger worden en miskramen. Best moeilijk allemaal.

Nou meiden, ik hoop jullie snel weer te spreken. En laat  er voor iedereen snel een lichtpuntje zijn met een  nieuwe mooie  zwangerschap.

Veel liefs,
Winnie.
 
Je moet ingelogd zijn om te kunnen reageren. Log in | Registreer
Terug
Bovenaan