Hoihoi allemaal,
ook ik zou me graag even willen voorstellen;
ik ben 25 jaar, ruim 3 jaar getrouwd met mijn hele lieve man en we zijn inmiddels al bijna 3 jaar aan het wachten op een kleintje.
Ik ben 2 jaar geleden begonnen met clomid en pregnyl, eerst 50, en daarna 100 en 150 mg. Vervolgens moest ik het 7 dagen gaan slikken en uiteindelijk mocht ik ook nog KI gaan proberen.
Een tijdje geleden zijn we gestopt omdat we merkten dat ik er aardig aan onderdoor ging (stress, verdriet, spanning enz). We hebben even een adempauze gehad, dat bleek een hele goede zet. We zijn er allebij weer aardig bijgekomen en ik had ook echt het idee dat ik mezelf weer terugvond.
Na die pauze zijn we weer begonnen en toen bleek dat clomid niet meer werkte. Ik mag nu nog een keer 200 mg proberen en anders moet ik iets anders gaan doen. Dit kwam echt als donderslag bij heldere hemel, zeker toen mijn gyn over een kijkoperatie begon.
Momenteel doen we even niets, behalve dat we ons leven weer aan het oppakken zijn. We hebben een hele tijd alle beslissingen voor ons uitgeschoven omdat we elk ogenblik zwanger konden worden, maar alleen maar stil staan is geen leven, dus dat zijn we aan het veranderen. Daar ben ik best trots op!
Meestal gaat het best goed, we hebben leuke vrienden met nog veel leukere kinderen waar we af en toe op passen, maar vandaag had ik het echt even helemaal gehad. We waren op de 2e verjaardag van mijn superlieve nichtje bij mijn zwangere schoonzus. Dat is natuurlijk al bitterzoet, maar wat ik vooral erg lastig vind is dat zij 1 maand voor ons begonnen zijn en bij hen is het wel gelukt. Daardoor is het erg makkelijk je voor te stellen hoe het zou zijn geweest als het bij ons ook zo snel was gelukt.
Maar goed, voor het een klaagzang wordt; ik ben me erg bewust van wat ik WEL heb en daar ben ik erg gelukkig mee.
Clomid is niet mijn favo medicijn, ik heb erg veel last van stemmingwisselingen en opvliegers, maar ik schijn er wel vrij veel last van te hebben volgens de gyn. Aan de andere kant hoor ik ook wel eens verhalen over andere medicijnen met injecties en heel veel controles en dat valt met clomid dan wel weer mee. Als het werkt is het natuurlijk geweldig dat je zo nauwkeurig kan kijken wanneer het tijd is enzo. Bovendien is niet alleen clomid de boosdoener, maar ook de spanning van de cyclus, het afwachten en de teleurstelling enz Dat maakt het allemaal best pittig.
Veel succes allemaal!
