Hoi!
Ik hoor eigenlijk niet echt thuis op dit topic, maar wilde toch even reageren....
2 jaar geleden ben ik op ditzelfde forum een topic begonnen...wel of geen derde kindje???? Inmiddels zijn wel al 2 jaar gezellig met elkaar aan het kletsen. Ik wilde altijd graag twee kindjes, maar toen ik in verwachting was van de tweede kreeg ik opeens het gevoel dat ik niet wilde dat dit mijn laatste zwangerschap zou zijn. Ik dacht dat het de hormonen waren, maar na mijn bevalling werd het gevoel niet compleet te zijn steeds sterker. Ik heb een aangeboren hartafwijking en mocht daarom al blij zijn dat ik twee gezonde kinderen had. Een jongen en een meisje nog wel..wat wilde ik nog meer???Mijn man wilde het ook wel, maar was veel te bang voor mijn gezondheid....verder waren er de twijfels....hoe krijg je het allemaal geregeld met 3 kinderen??Ik wilde ook graag 3 dagen blijven werken. Krijg je de draai wel met drie?? Hoe zit het financieel????Kortom we zagen heel veel beren op onze weg. Maar ondertussen werd het gevoel sterker en sterker.....uiteindelijk zijn we met de cardioloog gaan praten. Toen hij ons groen licht gaf, waren de twijfels weg en zijn we ervoor gegaan. Inmiddels is onze jongste dochter alweer ruim 10 maanden en ik kan me werkelijk niet meer voorstellen waarom ik zo twijfelde. Wat ben ik blij dat we ons gevoel gevolgd hebben. Het is zooooo een heerlijk meiske wat we nog als cadeautje gekregen hebben! En met drie kinderen lukt het allemaal heel goed hoor!!!!
Dus ik zou zeggen, het is natuurlijk goed om alles even goed op een rijtje te zetten, maar soms moet je gewoon wat meer je gevoel volgen.\\Groetjes en succes Esther