Wie wordt er ook zo moe van mensen die zeggen: denk er niet teveel over na!

Hallo meiden ik sluit mij ook aan ik wordt ook zooooo ziek van dat gezeur van anderen ach je bent nog jong! en je bent er te veel mee bezig!!!blablablabla ik zit nu in mijn 4de ronde ben elke keer 1 week te vroeg ongi.en dan weer 10 dag zouw de 27 mijn nod moeten hebben maar hoe kan ook niet anders ben nu al weer ongi al bijna 10 dagen aan een stuk BAH!!! maar op naar de volgende ronde we blijven de moed erin houden!!! aan alle dameszouw ik willen zeggen KOP OP!!  succes aan iedereen GROETJES EN HEEELLL VEEEELLL XXXXXXJES   EN SUCCES van springkikkertje.
 
Hallo,

Ook ik zit pas in de eerste ronde dus kan er nog niet zo over meepraten..
Wat rot dat je een miskraam gehad hebt.. En wat vervelend dat ze het verkeerd hadden
in het ziekenhuis, gelukkig natuurlijk dat het achteraf toch goed blijkt te zijn!! Maar dan heb je 4 maanden in de rats gezeten terwijl dit niet nodig geweest was, echt erg.

Ik merk zelf dat ik er nu ook al heel veel mee bezig ben, ondanks dat ik pas in ronde 1 zit denk ik wel heel vaak aan. Ik probeer het niet te doen omdat ik ook probeer er niet zoveel mee bezig te zijn maar ik kan mezelf niet helpen, je kan het knopje inderdaad niet zomaar  omzetten..

Veel succes allemaal!!

Groetjes,
Nancy
 
Hoi Anoniem,

Vervelend dat je een miskraam hebt gehad.
Ik herken mezelf wel in jouw verhaal. Ik weet uit eigen ervaring dat het wel helpt als je er niet te veel mee bezig bent. Dus daar hebben ze wel gelijk in maar je zit op dat commentaar niet te wachten en al helemaal niet van mensen die net bevallen zijn of volop zwanger zijn; mensen die niet weten wat je doormaakt! En ik vind het ook erg onnadenkend want die knop zet je niet zomaar even om. Als dat zo was hadden we dat allemaal wel gedaan want je wordt er niet gelukkiger van als je er zo veel mee bezig bent. Elke maand weer de grote teleurstelling als je ongesteld wordt en het wachten of het deze maand wel raak is. Je voelt dan van alles en nog wat en dan wordt het toch niets  Niet leuk!

Wij zijn nu bijna 2 jaar bezig voor een tweede. Onze eerste ging makkelijk maar nu lijkt het maar niet te willen lukken. We waren na 5 maanden al zwanger maar ik kreeg een vroege miskraam. Toen heeft het heel lang geduurd voor we weer zwanger waren. In die tijd was ik er enorm mee bezig en soms had ik het gevoel dat ik er ZO mee bezig was dat ik bijna zwanger symptomen kreeg terwijl ik helemaal niet zwanger was. En in de tijd dat ik er door omstandigheden helemaal niet mee bezig was, werd ik zwanger. Zul je altijd zien! Maar zoals ik al zei dat was puur door omstandigheden en niet omdat ik het knopje gevonden heb hoor! En nu hebben we deze baby net voor kerst verloren met 18 weken zwanger zijn.
Een grote klap en veel verdriet. Ik ben er sinds kort wel weer aan toe om weer te beginnen maar mijn mannetje helaas nog niet. Hoe moeilijk ik het ook vindt omdat ik weet dat het wel weer even gaat duren, ik probeer toch geduldig te blijven en me te richtten op andere dingen. Het lukt me, tot mijn eigen verbazing, aardig maar geen idee hoe lang dat zal blijven.

Lieve meid, ik weet hoe je je voelt. Ik kan je alleen maar heel veel sterkte wensen met het zwanger worden. Het gaat jullie vast wel lukken maar helaas weet je niet wanneer en wordt je geduld enorm op de proef gesteld. Sterkte!

Dile
 
Jeetje meiden, wat een verhalen! Ik kan er (gelukkig) niet over mee praten. Van de 1ste was ik snel zwanger, nu bezig met de 3de ronde voor nr. 2.
Ik ga er vanuit dat mensen die zulk commentaar/advies geven, dit met de beste bedoelingen en uit ontwetendheid doen. Ik zou zelf ook niet zo snel weten wat ik anders zou kunnen zeggen.
Dus mijn vraag, wat zouden jullie in deze siuatie wél graag willen horen...? Door welke woorden zou je je begrepen en gesteund voelen, door iemand die zelf zoiets niet heeft meegemaakt?
Liefs, Edith.
 
Hoi Edith,

Goeie vraag want ik weet ook dat dit vaak niet vervelend bedoeld is maar het is soms wat onnadenkend.
Ik kan alleen maar voor mezelf spreken. Voor mijn gevoel kan je het beste zeggen dat je het enorm klote vindt voor haar en dat je hoopt dat ze snel zwanger wordt.
 
Hallo,

Ik herken me zo in je verhaal. Vanaf vorige week weten mijn ouders dat het niet wil lukken bij ons. Mijn vader en moeder zijn snel zwanger geraakt van mij en mijn broer. mijn vader reageerde met ik kan me niet in leven in jou situatie maar maak je niet te druk. Dit bedoeld hij heel lief maar ik sta dan gelijk in de steigbeugels van dat probeer ik ook maar het is zo erg moeilijk. Vooral omdat mijn vriendinnen allemaal de 1e maand zwanger zijn. Het is echt niet te geloven. ik denk dan vaak jullie moesten eens weten. Ik heb nog niet de behoefte om het aan hun te vertellen. Om   het tegen mijn ouders te vertellen kwam meer omdat mijn moeder op de man af vroeg of wij ook geen kinderen willen nadat al mijn vriendinnen zwanger raken. Toen ben ik in huilen uitgebarsten en heb ik het verhaal aan mijn moeder vertelt. Het luchte wel op. Ik heb net mijn dokter gebeld. Moest de assistente weten waar voor ik een afspraak wilde maken. DIt heb ik niet benoemd nu moet ik van de week terug bellen. Ik weet niet of het iets op lost dat er verheldering komt waarom het bij ons niet lukt.
De ene maand heb ik echt het gevoel dat er iets zit. Mijn borsten doen dan al vroeg pijn en krampjes in mijn onderbuik. Dit verdwijnt meestal een dag of 2 voor mijn menstruatie. Ik denk dan hou ik mezelf voor de gek. Blijkbaar want het is nog steeds niet gelukt.

Een miskraam lijkt me ook verschikkelijk. Ik dacht wel van de week laat het dan een miskraam zijn dan weet ik wel dat ik zwanger kan worden. Dit is de meest kromme gedachten en ik hoop dat ik hier niemand mee kwetst. Ik voel me dan zo stom om dit te denken maar dat wijst wel uit hoe graag ik het wil. Ik wil nu ook met iemand gaan praten om rust in mijn hoofd te krijgen zodat ik er niet meer zoveel mee bezig ben en hopelijk heeft dit het gewenste effect.

Allemaal veel sterkte en laten we hopen dat het bij ons deze maand allemaal lukt dan wordt 2008 nog een mooi baby jaar. Anders wordt het 2009. Succes. Groetjes
 
Hallo ben ik weer.
Pff Dile wat een verdriet! het lijkt me verschrikkelijk wat je hebt meegemaakt.
Als beloning zou het dan wel fijn zijn dat je snel zwanger bent, maar helaas
Hopelijk is je mannetje snel weer net zo ver als jij!

En ongedultje bij ons vraagt de assistente ook waar je voor komt en ik geef dan op dat ik een gesprek wil. De assistente heeft er inderdaad niks mee te maken, maar
van de huisarts heb ik begrepen dat het gaat om het indelen van tijd.

Wij gaan deze week aan de klus. Dat is wel makkelijk met clomid ik ben nu zo regelmatig ongesteld dat we precies weten wanneer ik m'n ei heb.
Allemaal succes! Maartje
 
Hoi lieve meiden,

Ik wil toch ook even graag reageren.
Mijn vriend en ik zijn ook 23 maanden bezig geweest voor ons eerste kindje.
Mijn vriend heeft maar 1 testikel en we gingen na 7 maanden naar de huisarts. Spermaonderzoek gehad en deze was niet goed. We werden doorverwezen naar een fertiliteitsarts. Daar ben ik helemaal onderzocht en alles was goed. ook mijn vriend kreeg weer een onderzoek doen was het sperma wel goed. Niks aan de hand dus. 15 februari j.l zijn we weer in het ziekenhuis geweest omdat we al 23 maanden bezig waren zonder resultaat. mijn vriend moest weer een onderzoek laten doen. 21 februari weer naar het ziekenhuis voor de uitslag en kijken wat we verder konden doen. Sperma was weer goed dus nu moest ik verder onderzocht worden. Een HSG stond in de planning. Maar ik wachte op mijn menstruatie en die kwam dus niet. Ik snapte er niks van was in al die maanden wel eens vaker overtijd geweest maar nog nooit 7 dagen. Toen dacht ik laat ik maar eens testen en ja hoor ik ben hartstikke zwanger.

Ik snap dat het heel moeilijk is maar meiden KOP OP!!!
Jullie tijd komt ook nog wel. Toen andere dat tegen mij zeiden dacht ik van jaja. Maar nu zeg ik het ook tegen jullie.
Ik wens jullie veel sterkte in deze lang durende maanden. En ik duim voor jullie!

Liefs Bontrie 7 weken zwanger.
 
Je moet ingelogd zijn om te kunnen reageren. Log in | Registreer
Terug
Bovenaan