A
Anoniem
Guest
Voor iedereen die voor hun eerste kindje gaan. Ben benieuwd hoe jullie dit beleven en meemaken.
A
Anoniem
Guest
Wij hebben besloten om voor ons eerste kindje te gaan. Wij zijn een jong stel (22&25) dus we hebben nog zeeen van tijd. Toch kunnen we niet wachten tot het zover is en ons eerste kindje in onze armen te houden..
Ik merk aan mezelf dat ik vaak aan het dagdromen ben en al de hele babykamer heb ingericht in gedachte..
Zijn er ook mensen die dit herkennen?
Ik merk aan mezelf dat ik vaak aan het dagdromen ben en al de hele babykamer heb ingericht in gedachte..
Zijn er ook mensen die dit herkennen?
A
Anoniem
Guest
Hoi Moatsje,
heel herkenbaar!
Ik wist dat mijn man de ware is en we waren er ook over eens dat we kinderen wilden.
Afgelopen april waren we 3 jaar getrouwd en ons zoontjes is van april 2007. We wilden eerst wat tijd samen doorbrengen en ons huisje voor het grootste deel af hebben.
Maar eigenlijk kon ik haast niet wachten om ons kind in mijn armen te houden. Nu willen we graag een broertje of zusje voor onze kleine erbij. Mijn man nu 27 en ik ben 25.
Veel succes en hopelijk mag je al snel een positieve test in handen houden.
Liefs,
heel herkenbaar!
Ik wist dat mijn man de ware is en we waren er ook over eens dat we kinderen wilden.
Afgelopen april waren we 3 jaar getrouwd en ons zoontjes is van april 2007. We wilden eerst wat tijd samen doorbrengen en ons huisje voor het grootste deel af hebben.
Maar eigenlijk kon ik haast niet wachten om ons kind in mijn armen te houden. Nu willen we graag een broertje of zusje voor onze kleine erbij. Mijn man nu 27 en ik ben 25.
Veel succes en hopelijk mag je al snel een positieve test in handen houden.
Liefs,
A
Anoniem
Guest
Heel herkenbaar, wij hebben er ook bewust voor gekozen om eerst lekker samen te genieten met zn tweeen. Toch merkte wij dat het steeds meer begon te kriebelen. Toen jullie de eerste kregen, werd het toen ook heel anders voor jullie? Veranderde er veel?
Ook jij veel succes en hopen dat jou uitslag ook snel positief zal zijn
.
Liefs
Ook jij veel succes en hopen dat jou uitslag ook snel positief zal zijn
.Liefs
A
Anoniem
Guest
hoi hoi,
zag al dat je gereageerd had.
Ik moet zeggen dat er voor mijn gevoel niet veel veranderd is (ookal is dat wel zo), je kan zo'n kleintje gewoon niet meer weg denken. Net of hij er altijd al is geweest.
Ik ben gestopt met werken en ben fulltime huismoeder. Al zit ik er nu wel over te denken om te solliciteren voor een baan bij ons vlakbij voor 13 uur. Ik wil eigenlijk kijken of ik dat wat vind een beetje werken erbij en 13 uur is natuurlijk perfect. En mijn moeder wil graag oppassen. Dus dat zou ook geen punt zijn.
Maar weet niet of ik dat ook wil als we een tweede krijgen. We zien wel.
Ons mannetje is erg makkelijk. Probeer me zoveel mogelijk aan zijn vaste tijden te houden. Wat eten en slapen betreft. Zie dat hij daar heel goed op reageert. Heb ik eigenlijk altijd wel gedaan. Niet teveel mee zeulen, want dat lijkt me ook niks voor zo'n kleintje. Maar als hij ergens kan slapen, dan neem ik hem zeker mee. En af en toe een keertje anders is ook geen punt.
Zijn jullie al lang samen?
Liefs,
zag al dat je gereageerd had.
Ik moet zeggen dat er voor mijn gevoel niet veel veranderd is (ookal is dat wel zo), je kan zo'n kleintje gewoon niet meer weg denken. Net of hij er altijd al is geweest.
Ik ben gestopt met werken en ben fulltime huismoeder. Al zit ik er nu wel over te denken om te solliciteren voor een baan bij ons vlakbij voor 13 uur. Ik wil eigenlijk kijken of ik dat wat vind een beetje werken erbij en 13 uur is natuurlijk perfect. En mijn moeder wil graag oppassen. Dus dat zou ook geen punt zijn.
Maar weet niet of ik dat ook wil als we een tweede krijgen. We zien wel.
Ons mannetje is erg makkelijk. Probeer me zoveel mogelijk aan zijn vaste tijden te houden. Wat eten en slapen betreft. Zie dat hij daar heel goed op reageert. Heb ik eigenlijk altijd wel gedaan. Niet teveel mee zeulen, want dat lijkt me ook niks voor zo'n kleintje. Maar als hij ergens kan slapen, dan neem ik hem zeker mee. En af en toe een keertje anders is ook geen punt.
Zijn jullie al lang samen?
Liefs,
A
Anoniem
Guest
Hoi,
Wij gaan ook voor ons eerste kindje! Ik ben 26 en mijn man 27 jaar! Ik heb september gebruikt om te ontpillen en we heb dan ook veilig gevreeën. Maar zit nog steeds te wachten op mijn eerste natuurlijke maandstonden . Ik hoop dat ik vlug ongesteld word en dat we er dan eindelijk aan kunnen beginnen.
Hoe ervaar ik dit allemaal? Wel, eigenlijk ben ik er constant mee bezig (fora, dingen opzoeken, boeken lezen, fantaseren, er over babbelen met mijn ventje,...). Kortom ik maak mezelf helemaal gek ! Is dit bij jullie ook zo?
Ik ben wel "blij" dat er nog mensen in hetzelfde schuitje zitten waarmee ik lekker kan "kletsen".
Wij gaan ook voor ons eerste kindje! Ik ben 26 en mijn man 27 jaar! Ik heb september gebruikt om te ontpillen en we heb dan ook veilig gevreeën. Maar zit nog steeds te wachten op mijn eerste natuurlijke maandstonden . Ik hoop dat ik vlug ongesteld word en dat we er dan eindelijk aan kunnen beginnen.
Hoe ervaar ik dit allemaal? Wel, eigenlijk ben ik er constant mee bezig (fora, dingen opzoeken, boeken lezen, fantaseren, er over babbelen met mijn ventje,...). Kortom ik maak mezelf helemaal gek ! Is dit bij jullie ook zo?
Ik ben wel "blij" dat er nog mensen in hetzelfde schuitje zitten waarmee ik lekker kan "kletsen".
A
Anoniem
Guest
Hoi,
Wij zijn nu 6 jaar bij elkaar, waarvan 1 jaar getrouwd en dat bevalt echt super! In eerste instantie denk ik ook dat ik ga stoppen met werken. Ik vind het heel belangrijk om bij mn kindje te zijn vooral de eerste maanden en daarna zien we wel verder. Een baan van 13 uur lijkt wel lekker! Je bent er toch even uit, en als je een moeder hebt die wil oppassen, heerlijk! Voor jezelf zou het misschien ook wel lekker zijn, lekker onder de mensen en weer een heel ander denkniveau. Toch kan ik me goed voorstellen dat je er nog even over na wil denken voor als straks de 2e op komst is. Fijn om te horen dat er niet veel te veranderen lijkt. Zoiets groeit natuurlijk met je mee en je stelt je er op in. Maar toch, we genieten heel veel van onze tijd samen, ik denk dat we nog meer genieten met een klein ukkie erbij, maar dat zal de tijd moeten bewijsen.
En leuk Beerke dat jullie ook voor de 1e gaan, spannend he?! Ik hoop dat het voor jullie ook goed uit zal pakken en het niet lang op zich laat wachten. Zelf ben ik ook pas gestopt met de pil, de eerste week heb ik nog geslikt en heb mijn strip niet afgemaakt. Was er helemaal klaar mee hihi! Tzal wat zijn als het in 1x raak is(waar ik niet vanuit ga). Ik merk wel aan mijn lichaam dat er iets gaande is. Ik denk ontwenning van de pil. Heb pijnlijke borsten en krampjes in mn buik. Maar ben nu net 2 week gestopt dus zal nog niet iets gaande zijn van binnen. Ik merk ook inderdaad aanmezelf dat ik me gek loop te maken. Loop ik een winkel binnen wil ik graag even bij de babykleertjes kijken, en kijken wat ze nog meer hebben wat we nodig zouden moeten hebben wat ik nog niet bedacht had. ongelooflijk ! Toch heb ik mijzelf voorgenomen om er niet zo erg mee bezig te zijn, als het zover is dan zien we het vanzelf wel. Wij houden ons ook nog niet echt bezig met wanneer het de beste tijd van de maand is om "bezig" te gaan. We zien het vanzelf wel..
Misschien denken we daar anders over als we langer moeten wachten maar dat zien we dan wel weer! In ieder geval beiden veel succes!!
Liefs
Wij gaan ook voor ons eerste kindje! Ik ben 26 en mijn man
27 jaar! Ik heb september gebruikt om te ontpillen en we heb dan ook
veilig gevreeën. Maar zit nog steeds te wachten op mijn eerste
natuurlijke maandstonden . Ik hoop dat ik vlug ongesteld word en dat we er dan eindelijk aan kunnen beginnen.
Hoe
ervaar ik dit allemaal? Wel, eigenlijk ben ik er constant mee bezig
(fora, dingen opzoeken, boeken lezen, fantaseren, er over babbelen met
mijn ventje,...). Kortom ik maak mezelf helemaal gek ! Is dit bij jullie ook zo?
Ik ben wel "blij" dat er nog mensen in hetzelfde schuitje zitten waarmee ik lekker kan "kletsen".
Wij zijn nu 6 jaar bij elkaar, waarvan 1 jaar getrouwd en dat bevalt echt super! In eerste instantie denk ik ook dat ik ga stoppen met werken. Ik vind het heel belangrijk om bij mn kindje te zijn vooral de eerste maanden en daarna zien we wel verder. Een baan van 13 uur lijkt wel lekker! Je bent er toch even uit, en als je een moeder hebt die wil oppassen, heerlijk! Voor jezelf zou het misschien ook wel lekker zijn, lekker onder de mensen en weer een heel ander denkniveau. Toch kan ik me goed voorstellen dat je er nog even over na wil denken voor als straks de 2e op komst is. Fijn om te horen dat er niet veel te veranderen lijkt. Zoiets groeit natuurlijk met je mee en je stelt je er op in. Maar toch, we genieten heel veel van onze tijd samen, ik denk dat we nog meer genieten met een klein ukkie erbij, maar dat zal de tijd moeten bewijsen.
En leuk Beerke dat jullie ook voor de 1e gaan, spannend he?! Ik hoop dat het voor jullie ook goed uit zal pakken en het niet lang op zich laat wachten. Zelf ben ik ook pas gestopt met de pil, de eerste week heb ik nog geslikt en heb mijn strip niet afgemaakt. Was er helemaal klaar mee hihi! Tzal wat zijn als het in 1x raak is(waar ik niet vanuit ga). Ik merk wel aan mijn lichaam dat er iets gaande is. Ik denk ontwenning van de pil. Heb pijnlijke borsten en krampjes in mn buik. Maar ben nu net 2 week gestopt dus zal nog niet iets gaande zijn van binnen. Ik merk ook inderdaad aanmezelf dat ik me gek loop te maken. Loop ik een winkel binnen wil ik graag even bij de babykleertjes kijken, en kijken wat ze nog meer hebben wat we nodig zouden moeten hebben wat ik nog niet bedacht had. ongelooflijk ! Toch heb ik mijzelf voorgenomen om er niet zo erg mee bezig te zijn, als het zover is dan zien we het vanzelf wel. Wij houden ons ook nog niet echt bezig met wanneer het de beste tijd van de maand is om "bezig" te gaan. We zien het vanzelf wel..
Misschien denken we daar anders over als we langer moeten wachten maar dat zien we dan wel weer! In ieder geval beiden veel succes!!
Liefs
Wij gaan ook voor ons eerste kindje! Ik ben 26 en mijn man
27 jaar! Ik heb september gebruikt om te ontpillen en we heb dan ook
veilig gevreeën. Maar zit nog steeds te wachten op mijn eerste
natuurlijke maandstonden . Ik hoop dat ik vlug ongesteld word en dat we er dan eindelijk aan kunnen beginnen.
Hoe
ervaar ik dit allemaal? Wel, eigenlijk ben ik er constant mee bezig
(fora, dingen opzoeken, boeken lezen, fantaseren, er over babbelen met
mijn ventje,...). Kortom ik maak mezelf helemaal gek ! Is dit bij jullie ook zo?
Ik ben wel "blij" dat er nog mensen in hetzelfde schuitje zitten waarmee ik lekker kan "kletsen".
A
Anoniem
Guest
Hallo,
wij zijn ook voor de 1ste bezig.. Heb begin Juli m'n spiraal eruit laten halen en vanaf die tijd zijn we eigenlijk ook aan het klussen. Zelf ben ik 25 en m'n vriend is 28. We zijn nu 10 jaar samen. Is al een hele tijd ja. Maar zijn er ook echt klaar voor nu. Hebben al verschillende dingen meegemaakt en weten dus ook echt dat we elkaars grote liefde zijn.
5 weken nadat we besloten hadden dat we samen een beebje wilde verteldem'n beste vriendin dat ze 11 weken zwanger was. Echt super blij was ik, we hebben echt samen zitten janken. Wat ik ook heel erg bijzonder vondt ik dat we dus in dezelfde tijd zwanger wilde worden. (wij hebben samen heel veel overeenkomsten). Alleen het stomme eraan is dat ik het haar nog niet kan vertellen, terwijl ik het zoooo graag wil.
Zelf ben ik vanmorgen weer ongi geworden dus op voor de 4e ronde...
Nieuwe ronde nieuwe kansen zullen we maar zeggen he..
Ik vindt het super leuk om jullie verhalen allemaal te lezen en te kijken hoe jullie het allemaal ervaren.
Dus ik zal ook zeker wel geregeld hier op de site kijken..
Heel veel succes allemaal...
Liefs x Mayka
wij zijn ook voor de 1ste bezig.. Heb begin Juli m'n spiraal eruit laten halen en vanaf die tijd zijn we eigenlijk ook aan het klussen. Zelf ben ik 25 en m'n vriend is 28. We zijn nu 10 jaar samen. Is al een hele tijd ja. Maar zijn er ook echt klaar voor nu. Hebben al verschillende dingen meegemaakt en weten dus ook echt dat we elkaars grote liefde zijn.
5 weken nadat we besloten hadden dat we samen een beebje wilde verteldem'n beste vriendin dat ze 11 weken zwanger was. Echt super blij was ik, we hebben echt samen zitten janken. Wat ik ook heel erg bijzonder vondt ik dat we dus in dezelfde tijd zwanger wilde worden. (wij hebben samen heel veel overeenkomsten). Alleen het stomme eraan is dat ik het haar nog niet kan vertellen, terwijl ik het zoooo graag wil.
Zelf ben ik vanmorgen weer ongi geworden dus op voor de 4e ronde...
Nieuwe ronde nieuwe kansen zullen we maar zeggen he..
Ik vindt het super leuk om jullie verhalen allemaal te lezen en te kijken hoe jullie het allemaal ervaren.
Dus ik zal ook zeker wel geregeld hier op de site kijken..
Heel veel succes allemaal...
Liefs x Mayka