zoooo verdrietig en boos


Meiden wat ik me afvroeg, wanneer vind de gyn jullie oud genoeg dan? Want na de 30ste of 35ste (kweet niet precies welke leeftijd) zeggen ze toch dat het klokje begint te tikken en dan vinden zeg 26 jong? Idd wat jullie allemaal al zeggen. Een kinderwens heb je of heb je niet. Of je nu 18 bent of 38.

Kleintje ik hoop dat je je inmiddels iets minder verdrietig voeld en je een beetje gesteunt voeld door ons hier of in welke topic dan ook.

Liefs Nathalie
 
hoi meiden..

allemaal bedankt voor de lieve woorden, erg lief!!!

ja het is inderdaad wat met alsmaar te horen dat we nog jong zijn, maar op de een of andere manier snappen hun dat niet!!

Dank je lieve bambi en happy dikke kus voor jullie,, ik kom graag buurten bij jullie..
heb er nu ook echt de behoefte aan.. het duurt allemaal zo lang, en het dan van je af   zetten op deze manier is er prettig!!

Ik weet niet meer wie het vroeg maar ik slik inderdaad nog altijd medicijnen, en mag hier ook niet mee stoppen omdat dan de kans op een opvlamming erg groot is! ze hebben liever een rustige zwangerschap met med. dan een onrustige zangerschap zonder medicijnen..
en de medicijnen die ik slik zouden absoluut niet schadelijk zijn voor het kindje..maar ja garantie krijg je ook nooit..

liefs kleintje

 

Ik vroeg dat Kleintje. Mag ik vragen welke chronische ziekte je hebt en welke medicijnen? Of heb je het daar liever niet over?

Liefs Nathalie
 
hee nathalie..

Ik heb de ziekte van crohn en slik immuran, ofwel aziatriophine..
Ik heb ook heel lang remicade gekregen dat is een infuus dat ik om de 8 weken kreeg.. in een paar uur tijd liep dat dan in mijn lichaam, en moest dan een paar uurtjes daarvoor in het ziekenhuis blijven..

heb je soms ook een chronische ziekte??

sorry, misschien heb je het al verteld maar hoe lang zijn jullie al bezig, en hoe oud ben je??

kus kleintje


 

Hi,

Ik heb zelf ook chronische ziekte ja. Nou ja gebruik dat woord nooit eigenlijk. Ik noem het zelf altijd dat ik beperkingen heb. Ik heb epifysiolyse, hypermobiliteit & chronische pijnklachten. Daarnaast heb ik vorig jaar een auto ongeluk gehad met als gevolgen whiplash. Dat is nu bijna 1,5 jaar geleden en ervaar nog dagelijks de gevolgen.

http://www.ortho-care.eu/item.html&objID=1794


Dit is een site die ik laatst vond over epifysiolyse, dan hoef ik het niet uit te leggen, hihih. Hypermobiliteit kennen de meeste wel als term. Zo niet dan wil ik het wel uitleggen.

Ik ben 24 en mijn vriend word bijna 27. Wij zitten in ronde 5 van ons 1e kindje. Dus absoluut nog niet lang hoor. Maar wou je een hart onder de riem steken en omdat ik zelf ook beperkinge heb, sprak me je oproepje erg aan vandaar.

Liefs Nathalie
 
ai die site heb ik even bekeken ziet er erg pijnlijk uit als je dat hebt..
heb eerlijk gezegd nog nooit gehoord van hypermobiliteit..
maar die chronische pijnklachten die heb je dan hierdoor allemaal, denk ik he??

ja het is nooit leuk als je met je gezondheid aan het sukkelen bent.. gezond zijn dat is echt belangrijk..

oke in rond 5 dus, nou hopen dat het snel raak is voor je, slik jij ook medicijnen hiervoor?? en wordt jij beperkt met zwanger worden dan je beperkingen??

liefs kleintje
 
Ik heb toen ik 12 jaar was 6 weken met kapotte/afgegleden heup gelopen, omdat ze het niet ontdekt hadden. Pas later door speciale stand van foto's maken. Dus tja dat doet niet veel goed hè.

Hypermobiliteit omschrijf ik zelf altijd als: dat mijn banden en spieren niet altijd de overbewegelijkheid van mijn gewrichten op vangt. Waardoor ik dus snel blessure gevoelig ben. Zo ga ik bijv. makkelijk door mijn enkels, soms zomaar knie opslot (die kan ik dan niet meer strekken) of snel kneuzingen als ik me bijvoorbeeld alleen maar stoot. Heb jaren geleden mijn duim eens gebroken alleen doordat ik de afstandbediening van de salontafel wou pakken. Das dan wel ff extreem voorbeeld. Sommige mensen kunnen arm of vingers uit de kom. Ik kan mijn duim bijvoorbeeld niet naar mijn pols leggen hoor, je hebt verschillende gradaties in hypermobiliteit. En heb ook aantal dingen die niet echt duidelijk zijn wat het is of waardoor het komt. 100% duidelijkheid en zekerheid krijgen we nooit meis.

Ik slik op het moment eigenlijk niet echt pijnstillers, omdat ze niet helpen. Dus dan maar mijn weg vinden in leven met pijn. De ene dag gaat het beter dan de andere dag hoor. En tja als je vanaf je 12e al pijn hebt en nu 12 jaar verder bent, dan verleg je je grenzen hè. Soms neem ik paracetamol tegen bijvoorbeeld hoofdpijn in de hoop dat dat dan ffies helpt. Ik wil namelijk liever niet tramadol slikken. Zeker niet met onze kinderwens nu.

Ik voorzie zelf geen problemen om zwanger te worden. De vraag is alleen is het voor ons weggelegd om zwanger te mogen worden. Hoe het gaat als ik zwanger mag zijn? Tja goed in de gaten houden allemaal. Ben momenteel weer bezig met revalidatietherapie en sta onder behandeling van chiropractie (zij weet als enige dat we gestopt zijn met de pil) Ze gaf aan dat ze ook geen bezwaar ziet. Allen dat zwangerschap misschien wel zwaar kan worden ivm bekken enzo. Maar dat we dat gewoon goed in de gaten houden allemaal en dat ze ons veel geluk wenst.

Ik kan me eigenlijk nog niet zo goed voorstellen dat ik zwanger mag zijn hoor. Heb persoonlijk het idee dat het nog wel ff een tijdje kan duren. En hoe meer rondes des te groter de wens word eigenlijk. Maar na 5 rondes kan je nog niets zeggen hè. Ik ga uit van een 9 maanden tot misschien wel meer dan een jaar. We hopen natuurlijk allemaal eerder.

Jij ook heel veel geluk en hoop dat je snel zwanger mag zijn meis.
Klets hier lekker van je af als alles in het leventje ff tegen zit en je je verdrietig voelt. En je kan hier ook hele fijne momenten delen. Dat is het fijne van dit forum vind ik.

Liefs Nathalie
 
hoi kleintje en de andere meiden.

tja het is niet allemaal eerlijk he ik ben het volkomen met jullie eens.
de een word meteen zwanger en de ander moet zoveel geduld hebben, en steeds weer de teleurstelliing.
ik weet het helaas al te goed.
van mijn ex man raakte ik vrijwel meteen zwanger maar met mijn huidige man gaat het allemaal wat anders. ik had vorige maand na twee weken overtijd eindelijk 1 postiieve test wat was ik blij!!!!! maar helaas twee dagen later ging ik bloeden vreeselijk teleurgesteld helemaal omdat we al zo lang bezig zijn. en nu ben ik gister weer ongi geworden dus ook deze maand weer niks deze maand hadden we met een ovulatie test gewerkt dus zagen we goed de eiersprong en toch niet zwanger. ik word er nu zo naar van dat we besloten hebben een afspraak temaken bij de huisarts ik wil er nu eens verder mee.

overigens.... ook bij mij hebben de artsen een zwangerschap afgeraden omdat ik zelf cvs/me heb dat is een croniche vermoeidheids syndroom dat zal best zwaar zijn, maar we willen het gewoon zo graag en met de mijn dochter gaat het ook goed, het is soms passen en meten en het valt niet altijd mee, maar ik ben zo dankbaar dat ik haar heb, ik denk maar zo ik moet al zoveel laten door mijn cvs geen baan geen auto niet kunnen sporten etc etc. maar een kindje al mijn liefde geven dat wil ik niet laten gaan mijn eigen kindjes!!! snappen jullie en ik weet dat het soms niet slim is maar ik wil ook leven.

nou wat een verhaal he hihihih maar kleintje zo als je ziet, your not aloon !!!! maar het valt idd niet mee en ook ik herken dus de boosheid en verdriet meid. en.... ik kom graag met je kletsen.

liefs Petra
 
Je moet ingelogd zijn om te kunnen reageren. Log in | Registreer
Terug
Bovenaan