A
Anoniem
Guest
hallo, ik zou heel graag wat ervaringen willen uitwisselen over zwanger worden na een miskraam
Installeer de app
How to install the app on iOS
Follow along with the video below to see how to install our site as a web app on your home screen.
Opmerking: This feature may not be available in some browsers.
Je gebruikt een verouderde webbrowser. Het kan mogelijk deze of andere websites niet correct weergeven.
Het is raadzaam om je webbrowser te upgraden of een browser zoals Microsoft Edge of Google Chrome te gebruiken.
Het is raadzaam om je webbrowser te upgraden of een browser zoals Microsoft Edge of Google Chrome te gebruiken.
A
Anoniem
Guest
Hoi,
Ben je nieuw hier?
Ben Shanaz, 27 jaar. M'n manneke 28.
Wij zijn nu ruim een jaar bezig en hebben vorige maand een miskraam gehad na 12 weken zwangerschap.
Het is inderdaad wel een steun als je met meerderen over het onderwerp kunt praten.
Ik merk dat vrouwen die het niet mee hebben gemaakt (of die gynaecologisch gezien geen andere dingen mee hebben gemaakt) veel makkelijker denken over zwanger worden. Het is erg vervelend als juiste de mensen waar je het van nodig hebt je niet steunen.
Ondanks mijn verdriet wil ik enorm graag snel weer zwanger raken, ik heb er van geproefd en ik wil nu tot het einde gaan. Mijn manneke misschien nog meer dan ik.
Fijn dat je met anderen in een soortgelijke situatie wilt "praten".
Vervelende vragen misschien, maar hoe ver was je al, hoe lang ben je al bezig?
Hoe oud ben je?
Shanaz
Ben je nieuw hier?
Ben Shanaz, 27 jaar. M'n manneke 28.
Wij zijn nu ruim een jaar bezig en hebben vorige maand een miskraam gehad na 12 weken zwangerschap.
Het is inderdaad wel een steun als je met meerderen over het onderwerp kunt praten.
Ik merk dat vrouwen die het niet mee hebben gemaakt (of die gynaecologisch gezien geen andere dingen mee hebben gemaakt) veel makkelijker denken over zwanger worden. Het is erg vervelend als juiste de mensen waar je het van nodig hebt je niet steunen.
Ondanks mijn verdriet wil ik enorm graag snel weer zwanger raken, ik heb er van geproefd en ik wil nu tot het einde gaan. Mijn manneke misschien nog meer dan ik.
Fijn dat je met anderen in een soortgelijke situatie wilt "praten".
Vervelende vragen misschien, maar hoe ver was je al, hoe lang ben je al bezig?
Hoe oud ben je?
Shanaz
A
Anoniem
Guest
Hoi Elisabeth,
Daar is zelfs een speciaal forum voor, kijk maar bij 'zwanger' en dan is het een van de groene blokken.
Ik heb zelf een mk gehad en probeer nu al 8 maanden tevergeefs zwanger te worden. Dat valt me erg zwaar.
Ik kijk wel eens hier maar ook op het 'Zwanger worden na een miskraam' forum.
Succes ermee,
groetjes Kersensnoepje
Daar is zelfs een speciaal forum voor, kijk maar bij 'zwanger' en dan is het een van de groene blokken.
Ik heb zelf een mk gehad en probeer nu al 8 maanden tevergeefs zwanger te worden. Dat valt me erg zwaar.
Ik kijk wel eens hier maar ook op het 'Zwanger worden na een miskraam' forum.
Succes ermee,
groetjes Kersensnoepje
A
Anoniem
Guest
Hey meid
Ik heb in maart ook een miskraam gehad. Na 6 weken werd ik weer ongi, en ik was eigenlijk opgelucht dat ik ongi werd omdat ik die 6 weken 2 keer een blaasontsteking heb gehad met een antibioticakuur en zo wilde ik liever niet zwanger raken. Ook was ik er emotioneel nog niet klaar voor. Het is ook zo een vreselijk diep dal waar je terug uit moet kruipen. Met emoties als verdriet, woede, schuldgevoelens. Maar ik heb het een plekje kunnen geven. Ik zal mijn babeltje nooit vergeten, maar ik voel me nu wel klaar om weer te proberen. Bij mij kwamen alle onderzoeken goed terug, en het bleek gewoon pech te zijn. Dus volgende keer is er geen reden waarom het weer mis zou gaan. En daar trek ik me aan op. Wij waren al van november 2005 aan het proberen. Na een heleboel medische problemen en een operatie in februari 2007 kregen we terug groen licht. Toen besloten we ook niet meer gewoon af te wachten, maar voor de eerste keer echt georganiseerd te klussen. Rond mijn eisprong om de andere dag. Mijn temperatuur werd zelfs gemeten. Ik wist dus precies wanneer ik een innesteling kon verwachten en het liep perfect. Zwanger, maar helaas betekent dat plusje niet dat alles goed zal gaan. Nu hebben we het terug zo getimed, en ik zit sinds gisteren op het wachtbankje. Nu kijken wat er de komende dagen gebeurd. Ik heb op 3 juni mijn NOD en ik hoop echt terug zwanger te zijn. Ik ben er klaar voor.
Als je vragen hebt of wil praten. Ik ben er voor je. Ik weet wat je voelt.
heel veel knuffels van sita
Ik heb in maart ook een miskraam gehad. Na 6 weken werd ik weer ongi, en ik was eigenlijk opgelucht dat ik ongi werd omdat ik die 6 weken 2 keer een blaasontsteking heb gehad met een antibioticakuur en zo wilde ik liever niet zwanger raken. Ook was ik er emotioneel nog niet klaar voor. Het is ook zo een vreselijk diep dal waar je terug uit moet kruipen. Met emoties als verdriet, woede, schuldgevoelens. Maar ik heb het een plekje kunnen geven. Ik zal mijn babeltje nooit vergeten, maar ik voel me nu wel klaar om weer te proberen. Bij mij kwamen alle onderzoeken goed terug, en het bleek gewoon pech te zijn. Dus volgende keer is er geen reden waarom het weer mis zou gaan. En daar trek ik me aan op. Wij waren al van november 2005 aan het proberen. Na een heleboel medische problemen en een operatie in februari 2007 kregen we terug groen licht. Toen besloten we ook niet meer gewoon af te wachten, maar voor de eerste keer echt georganiseerd te klussen. Rond mijn eisprong om de andere dag. Mijn temperatuur werd zelfs gemeten. Ik wist dus precies wanneer ik een innesteling kon verwachten en het liep perfect. Zwanger, maar helaas betekent dat plusje niet dat alles goed zal gaan. Nu hebben we het terug zo getimed, en ik zit sinds gisteren op het wachtbankje. Nu kijken wat er de komende dagen gebeurd. Ik heb op 3 juni mijn NOD en ik hoop echt terug zwanger te zijn. Ik ben er klaar voor.
Als je vragen hebt of wil praten. Ik ben er voor je. Ik weet wat je voelt.
heel veel knuffels van sita
A
Anoniem
Guest
He kersensnoepje
Ik vind het juist moeilijk om te lezen op zo'n forum.
Iedereen heeft zulke verschrikkelijke dingen meegemaakt.
juist op dit forum, ook omdat er "groentjes" bij zijn in h het zwanger raken ( 1e ronde, 2e ronde en zo) spreekt dit me meer aan.
Ik mag dan wel een klein wondertje kwijt zijn, maar wil verder en wil er niet in blijven hangen. Positivisme is beter voor me dan de verdrietige verhalen. Ik kan me voorstellen dat meer dat gevoel hebben.
Shanaz
Ik vind het juist moeilijk om te lezen op zo'n forum.
Iedereen heeft zulke verschrikkelijke dingen meegemaakt.
juist op dit forum, ook omdat er "groentjes" bij zijn in h het zwanger raken ( 1e ronde, 2e ronde en zo) spreekt dit me meer aan.
Ik mag dan wel een klein wondertje kwijt zijn, maar wil verder en wil er niet in blijven hangen. Positivisme is beter voor me dan de verdrietige verhalen. Ik kan me voorstellen dat meer dat gevoel hebben.
Shanaz
A
Anoniem
Guest
Hai Shanaz,
Ja dat heb ik ook wel, hoor, daarom kijk ik ook vaak hier.
Maar tegelijk kan het ook weer moeilijk zijn als iemand van bv 24 jaar schrijft, help ik ben zwaar depressief want ik ben al twee maanden bezig en ik ben ongesteld geworden.
Dan denk ik wel eens wat zuur. Je moest eens weten hoeveel vrouwen van ruim in de dertig al een jaar of langer bezig zijn.
Dus soms trek ik dat niet zo goed.
Maar er zijn wel veel positieve meiden hier en er wordt veel meer gepost. Dus je vind altijd wel iemand die weet hoe je je voelt!
Net zoals nu zwanger worden na een mk
Ik ben trouwens 32, werd na 4 maanden zwanger en kreeg bij 7 weken een mk en daaropvolgend een curritage.
Alles ging in principe goed, maar het is nu al bijna 9 maanden geleden dat ik gecurriteerd werd en ik begin nu toch wel ongeduldig te worden... Zou er dan misschien toch iets niet goed zijn?
Ik dacht dat meteen zwanger worden de ideale troost zou zijn, om de mk te verwerken. Helaas gebeurde dat dus niet.
Hoe zien jullie dat?
Ja dat heb ik ook wel, hoor, daarom kijk ik ook vaak hier.
Maar tegelijk kan het ook weer moeilijk zijn als iemand van bv 24 jaar schrijft, help ik ben zwaar depressief want ik ben al twee maanden bezig en ik ben ongesteld geworden.
Dan denk ik wel eens wat zuur. Je moest eens weten hoeveel vrouwen van ruim in de dertig al een jaar of langer bezig zijn.
Dus soms trek ik dat niet zo goed.
Maar er zijn wel veel positieve meiden hier en er wordt veel meer gepost. Dus je vind altijd wel iemand die weet hoe je je voelt!
Net zoals nu zwanger worden na een mk
Ik ben trouwens 32, werd na 4 maanden zwanger en kreeg bij 7 weken een mk en daaropvolgend een curritage.
Alles ging in principe goed, maar het is nu al bijna 9 maanden geleden dat ik gecurriteerd werd en ik begin nu toch wel ongeduldig te worden... Zou er dan misschien toch iets niet goed zijn?
Ik dacht dat meteen zwanger worden de ideale troost zou zijn, om de mk te verwerken. Helaas gebeurde dat dus niet.
Hoe zien jullie dat?
A
Anoniem
Guest
Hai Kersensnoepje,
Het is wel heel erg balen dat je nu al zo lang na je miskraam bezig bent en dat je nog niet zwanger bent. Ik kan me goed voorstellen dat je moedeloos wordt van die verhalen van "jonkies" (ik ben dan ook pas 27) die in de 2e ronde zitten en die gestresst zijn daardoor.
Ik heb het zelfde idee, na mijn miskraam meteen zwanger worden zou een enorme troost voor me zijn. Niet omdat ik dan mijn eerste zwangerschap zal vergeten, maar de kans krijg om een ander kindje te leren kennen. En weer de toekomst in te kunnen kijken. Uiteindelijk heb je toch de wens om ouders te worden.
Ondertussen ben ik al gewend dat mijn manneke en ik voor bijna alles dubbel zo hard moeten werken dan dat anderen in onze omgeving moeten. Ook met dit, mijn nichtje van 24 die echt vervelend is baalt dat ze er 6 maanden over heeft gedaan om zwanger te worden (ze is nu 6 maanden zwanger), mijn vriendin is 26 en gaat bijna met verlof omdat ze in juni gaat bevallen. GElukkig zegt zij niets over dat het niet snel genoeg ging, ze was ronde 1 zwanger. Haar die een miskraam had 2 weken voor mij is gelijk weer zwanger geraakt.
Ik ben nu nog steeds aan het wachten op de RD, dus? Ik heb geen hoop deze ronde, maar mijn manneke wel.
We zullen zien, we hadden met de eerste zwangerschap al een kamertje gekocht wat er al staat, dus ik hoop dat het snel gebruikt gaat worden.
Wat zei de gynaecoloog tegen jou? Hij zei tegen mij dat het wel eens sneller zou kunnen dan ik zelf dacht. Nu ben ik van nature een doemdenker, dus.
Ik hoop voor je kersensnoepje da tje heel snel zwanger bent!
Shanaz
Het is wel heel erg balen dat je nu al zo lang na je miskraam bezig bent en dat je nog niet zwanger bent. Ik kan me goed voorstellen dat je moedeloos wordt van die verhalen van "jonkies" (ik ben dan ook pas 27) die in de 2e ronde zitten en die gestresst zijn daardoor.
Ik heb het zelfde idee, na mijn miskraam meteen zwanger worden zou een enorme troost voor me zijn. Niet omdat ik dan mijn eerste zwangerschap zal vergeten, maar de kans krijg om een ander kindje te leren kennen. En weer de toekomst in te kunnen kijken. Uiteindelijk heb je toch de wens om ouders te worden.
Ondertussen ben ik al gewend dat mijn manneke en ik voor bijna alles dubbel zo hard moeten werken dan dat anderen in onze omgeving moeten. Ook met dit, mijn nichtje van 24 die echt vervelend is baalt dat ze er 6 maanden over heeft gedaan om zwanger te worden (ze is nu 6 maanden zwanger), mijn vriendin is 26 en gaat bijna met verlof omdat ze in juni gaat bevallen. GElukkig zegt zij niets over dat het niet snel genoeg ging, ze was ronde 1 zwanger. Haar die een miskraam had 2 weken voor mij is gelijk weer zwanger geraakt.
Ik ben nu nog steeds aan het wachten op de RD, dus? Ik heb geen hoop deze ronde, maar mijn manneke wel.
We zullen zien, we hadden met de eerste zwangerschap al een kamertje gekocht wat er al staat, dus ik hoop dat het snel gebruikt gaat worden.
Wat zei de gynaecoloog tegen jou? Hij zei tegen mij dat het wel eens sneller zou kunnen dan ik zelf dacht. Nu ben ik van nature een doemdenker, dus.
Ik hoop voor je kersensnoepje da tje heel snel zwanger bent!
Shanaz
A
Anoniem
Guest
ha,
allereest bedankt voor de reacties
voor mij is een forum nieuw, en lijkt me erg prettig omdat het anoniem is.
ik ben nog erg jong, 25, en dan denken veel mensen dat het wel meevalt en zeggen dan ook echt letterlijk je bent nog jong dus het komt vast wel weer een keer. is misschien ook zo, maar dat wil ik nu ff niet horen. ik wilde het graag en was er super wijs mee.
na 11 weken bij termijnecho zagen ze een vruchtzak met heel klein dingetje erin, dus al helemaal bij 5 weken mis gegaan, maar toch blijven zitten met alle zwangerschapskwaaltjes, dus weken verheugd om niets. en dus een curretage, en 6 weken blijven vloeien, dus een hercurretage omdat niet alles weg was, en dat viel juist zo tegen, na 1e curretage had ik echt zo iets van... en nu snel weer zwanger worden, maar nu ben ik echt wat onzeker. nu inmiddels 6 weken geleden dat ik voor hercur geweest ben. ben nog niet ongesteld geweest, zit daar dus echt op te wachten.
hoe snel was bij jullie weer alles normaal?
groetjes
(ps, misschien wat dom, maar wat betekend nod?)
allereest bedankt voor de reacties
voor mij is een forum nieuw, en lijkt me erg prettig omdat het anoniem is.
ik ben nog erg jong, 25, en dan denken veel mensen dat het wel meevalt en zeggen dan ook echt letterlijk je bent nog jong dus het komt vast wel weer een keer. is misschien ook zo, maar dat wil ik nu ff niet horen. ik wilde het graag en was er super wijs mee.
na 11 weken bij termijnecho zagen ze een vruchtzak met heel klein dingetje erin, dus al helemaal bij 5 weken mis gegaan, maar toch blijven zitten met alle zwangerschapskwaaltjes, dus weken verheugd om niets. en dus een curretage, en 6 weken blijven vloeien, dus een hercurretage omdat niet alles weg was, en dat viel juist zo tegen, na 1e curretage had ik echt zo iets van... en nu snel weer zwanger worden, maar nu ben ik echt wat onzeker. nu inmiddels 6 weken geleden dat ik voor hercur geweest ben. ben nog niet ongesteld geweest, zit daar dus echt op te wachten.
hoe snel was bij jullie weer alles normaal?
groetjes
(ps, misschien wat dom, maar wat betekend nod?)