zwanger worden na vroeggeboorte...

Hoi Lilian,

Ik vind het helemaal niet erg om er over te praten, dat doet me eigenlijk alleen maar goed! Ik heb een zoon, maar iedereen om me heen lijkt hem helaas al weer vergeten te zijn. Dus als iemand ernaar vraagt vertel ik zeker over hem.

Ik heb vaginale tabletten gekregen om de zwangerschap op te wekken. 's middags om 4 uur kreeg ik de eerste tablet, waarna ik in het ziekenhuis moest blijven, samen met mn man. Heel dubbel om zo'n tablet te krijgen, terwijl je het eigenlijk niet wilt, maar wel weet dat het beter is. Om de 4 uur kreeg ik weer een tablet, en al snel begonnen de weeen. Ik heb een ruggenprik gekregen omdat ik het niet meer trok van de pijn. En 's ochtends om 10 over half 12 is Danny geboren. "Gelukkig" was hij al overleden in mn baarmoeder vlak voor de bevalling. De pillen en weeen waren te veel voor hem geworden. Ik denk niet dat ik het aan had gekund als hij nog even had geleefd. In eerste instantie durfden we niet te kijken, maar al gauw heeft het personeel ons laten inzien dat hij heel mooi en lief eruit zag. En inderdaad, echt al een kindje, zo af! Hij heeft een hele tijd op mn buik gelegen, en we hebben veel foto's van hem gemaakt. We hebben hem laten cremeren, en zijn urntje staat nu bij ons thuis. Dat geeft me een heel gerust gevoel, dat hij wel bij ons is. Wat jij zegt dat jij je kindjes om je heen voelt.....dat heb ik ook heel sterk. Ik heb dingen meegemaakt dat een ander zou zeggen: Ja hoor....het zal wel. Maar ik ben zeker niet gek, ik weet dat hij heel veel om ons heen is. Dat doet me echt goed.
En ja, onze kindjes zitten in onze harten....absoluut. Ik vind je wel heel sterk klinken hoor! Knap van je.
Hebben jullie jullie zoontjes begraven of gecremeerd?

Liefs, Kitty
 
hoi kitty

wij hebben onze storm en daan gecremeerd en dat was "mooi", ze lagen samen in een kistje dat in de vorm van een wiegje was.t was mooi   precies zoals we wilden heel simpel alleen naaste familie en 2 van mijn beste vriendinnen, maar aan de andere kant was t al afschuwelijk toen we die kamer binnen    kwamen en dat kistje zagen staan wetende dat onze lieve storm en daan daar in lagen dat was afschuwelijk!!!!! dat is zo echt een afscheid terwijl ik ze allang   t idee had dat ze toch bij ons waren,dan toch was dat afscheid van die kleine lichaampjes die in mijn buik hadden gezeten echt heel erg......................
Ik vind t wel fijn om met iemand te praten die rond de zelfde tijd is bevallen[23-24weken] want heel veel mensen weten niet dat t al kleine mooie babys zijn op dat moment
en dat ze er tzelfde uitzien alleen wat dunner en iets kleiner...
Wat jij zegt over dat niemand er meer over praat terwijl jij WEL een zoontje hebt, dat snap ik nu al en mensen vragen nog hoe t met mij gaat.....maar ik praat wel over ze als iemand over zijn kinderen begint dan vertel ik vaak ook over storm en daan want wat jij zegt je hebt WEL een zoon en ik heb wel twee zoontjes ook al zijn ze niet bij ons..
we willen ze niet vergeten en als je er nooit meer over praat dan lijkt t net of ze ontkend / vergeten worden.
groetjes lilian








 
Beste Lilian,

Ik vind het knap te lezen hoe je in het leven staat. Ook ik heb in februari van dit jaar een zwangerschapsafbreking meegemaakt. Ons kindje een meisje, we noemden haar in de buik Muisje en dat zijn we ook na de geboorte blijven doen, had trisomie 9. Een extra deling van chromosoom 9 in alle cellen. Ons meisje was niet buiten mijn baarmoeder levensvatbaar.

13 weken na de bevalling was ik voor mijn gevoel ook heel onverwacht zwanger. Ik was er totaal niet mee bezig, meer nog met mijn verdriet en mijn baas die me behoorlijk heeft laten zitten. Nu zijn we inmiddels alweer 19 weken zwanger en de uitslag van de punctie was goed! Deze was niet nodig maar ik wilde graag zekerheid hebben, anders zou ik te gestresst zijn geweest.

Ik was dus heel vlug zwanger en daar ben ik ook zeer dankbaar voor. Over anderhalve week de 20 weken echo (daar werd de afwijking geconstateerd, dus dat blijft spannend) daarna, als alles goed is, gaat het lijken op een normale zwangerschap.

Ik wens je al het goeds en bovenal dat je snel weer gezond zwanger mag zijn.

Dat wens ik Kitty trouwens ook toe, we kennen elkaar, dus dat weet ze!

dikke kus talke
 
Hoi Lilian,

Het is inderdaad een moeilijk moment om het kistje te zien staan, wetende dat daar je kinderen in liggen die nog korte tijd daarvoor in je buik hebben gezeten! Wij hebben er op die dag zelf van de crematie voor gekozen, om Danny niet meer te zien. We hadden afscheid genomen in het ziekenhuis, en we vonden het goed zo. We hebben zn mandje (ons mandje van ons trouwen waar de bedankjes in hebben gelegen), dicht laten knopen met blauw lint, en daarop allemaal witte bloemblaadjes. En zn foto hadden we ernaast gezet. Ook wij hebben alleen de naaste familie uitgenodigd. Zij hebben Danny ook gezien. Sommigen wilden ook komen, maar dat hebben we afgeketst. Dat vond ik te moeilijk.

Het is inderdaad fijn om met mensen te praten die ongeveer hetzelfde hebben meegemaakt, of rond dezelfde periode hun kindjes kwijt zijn geraakt. Ik heb in het begin heel veel gehad aan Lieve-Engeltjes. Een praatgroep op internet. Daar ken ik ook Talke (hierboven) van. Uiteindelijk ben ik er ook weer mee gestopt, want je moet ook weer alleen verder kunnen. Maar ik heb er wel door ingezien dat ik vrede moet hebben met de situatie. Uit jouw verhaal kan ik al uit opmerken dat jullie er al vrede mee hebben. Dat is echt heel fijn....Als je dat nog niet hebt, dan heb je nog een lange weg te gaan, denk ik.

En praat zoveel mogelijk hoor over Daan en Storm (mooie namen trouwens), ze zijn je kindjes, ook al mogen ze niet hier zijn. Zijn het ook je eerste kinderen? Danny bij mij wel. Dat maakt het ook wel eens lastig, want als er mensen zijn die niet van mn situatie afweten en vragen of ik kinderen heb, weet ik meestal niet wat ik moet antwoorden. Meestal zeg ik dat ik er wel 1 heb, maar dat ik die verloren ben tijdens de zwangerschap. De meeste mensen schrikken dan, en durven niet meer door te vragen. Maar ik heb dan wel een goed gevoel erbij, want ik verzwijg hem niet.

Liefs, Kitty
 
hoi kitty,
ja Storm en Daan waren ook onze eerste kindjes , dus wat jij zegt :als iemand vraagt heb je kinderen "is dat soms   een beetje moeilijk , ik heb wel echt t gevoel dat ik zo vaak mogenlijk ja   moet zeggen  anders is t net alsof je doet dat t helemaal niet gebeurt is , alsof ze nooit bestaan hebben..... en dat wil ik niet!! t zijn onze mooie lieve zoontjes
en dat wil ik ook graag vertellen...en sommige mensen zullen wel schrikken maar daar komen ze wel overheen denk ik ...
wat mooi dat jullie je kindje in het mandje van jullie trouwen hebben gecremeerd dat is een mooi idee....
Waarom moeten we toch zoiets meemaken he...? er is altijd wel een reden voor alles wat je meemaakt maar ik zou t toch graag willen weten ....
maar we hebben er op een of andere manier al wel rust mee dus   we gaan langzaam verder en denken weer vooruit, al had ik gisteren wel een kut dag... moest met verschillende dingen aan storm en daantje denken en dan huilde ik   ,maar laat maar huilen he...dat is goed !!ze horen er bij..
groetjes lilian
 
hoi talke...
nou dan was je snel weer zwanger   onder er maar mee bezig te zijn...
ik hoop ook snel weer zwanger te zijn...vandaag ben ik na 29 dagen [na geboorte storm en daan] weer ongesteld geworden....
Op zich goed want dan kunnen we weer vooruit kijken naar een nieuwe zwangerschap
maar zal toch wel heel raar zijn ,want in mijn hoofd is de ene zwangerscha veel te vroeg af gelopen en dan nu weer terug naar t begin heeeel raar eigenlijk.....
Maar storm en daan zijn op een of andere manier bij ons ...en daarom kunnen we misschien wel zo goed er mee omgaan ..ik sta er eigenlijk ook verbaast van ,als je dit van te voren voorspeld zou worden[de helevroeggeboorte] dan denk je toch dat je helemaal gek zou worden   en dat je dat echt niet aankunt...
maar we zijn toch sterker   dan dat we zelf denken.....
bedankt voor je berichtje ...toch weer een steuntje in de rug....
groetjes lilian
 
Hoi Lilian,

Hoe gaat het nu met je?

Inderdaad horen die tranen erbij hoor, laat maar lekker vloeien! Ik heb heel vaak de cd op gehad, welke we hadden gedraaid bij Danny zn afscheid. En dan liet ik die tranen ook de vrije loop. Ik had dat gewoon nodig....uiteindelijk wordt dat allemaal minder en kun je met een kleine glimlach aan je 2 kleine mannetjes terug denken. Je voelt dan ook veel trots, tenminste dat ervaar ik zo.

En ja, er zal vast een reden voor zijn geweest, waarom we dit hebben mee moeten maken. Voor mijzelf denk ik dat ik er behoorlijk sterker ben uitgekomen, en anders over het leven ben na gaan denken. Vroeger kon ik me druk maken om de kleinste dingen, en nu? Doet me dat helemaal niets meer. Dan denk ik, het kan veel erger. Dus misschien had ik dit wel nodig om sterker in mn schoenen te staan. Mensen zeggen om me heen ook dat ik veranderd ben, ten goede gelukkig. Dus ja, het heeft wel zn redenen.......Jij zal er ook wel achter gaan komen, waarom je dit hebt moeten meemaken.

Fijn, dat je menstruatie weer normaal op gang is gekomen. Dan kun je weer verder kijken naar de toekomst. Ik wacht nu op mn NOD (of niet). De 26e zou ik ongesteld moeten worden, ik hoop uiteraard van niet....

Liefs, Kitty
 
hoi kitty

hoop ook voor je dat je niet ongi word dat zou wel heel super zijn..!!!
is zo spannend he ...je hoopt t,   toch denk je zogenaamd: nou ik zal wel gewoon ongi worden......maar je hoopt zo van niet he en dan de test positief ik weet t nog van de vorige x [storm en daan] ik had er eigenlijk niet zn vertrouwen in dat ie positief zou worden dus boekje lezen op wc....kijk naar test AAAAHHHHHHH   oh my god ik ben zwanger     ....wat nu???? hahahahha snel naar rene gerend [lag te slapen]   en hij heel droog..nog half slapend   :eek:h kikke wat goed !! en ik wat moeten we nu dan doen..?
hahah niks   dokter morgen maar ff bellen he...maar ik was helemaal van t padje ik was zo hyper ...hahah was echt heel gaaf...
Dus ik hoop zo voor je dat je niet ongi word.....had je er de vorige x lang over gedaan om zwanger te worden?
Bij mij was t 4 mnd alleen had ik een beetje onregelmatige cyclus [29,26,24,31,28] en ik ben 22 sept 06 gestopt met de pil op mijn verjaardag [30] dus in t begin hebben we 100% zeker ook op t verkeerde moment "geklust"[zoals ze dat hier zeggen hahah]dus eigenlijk was ik toch wel snel zwanger denk ik..
Over t verlies van storm en daan dat ik[wij] daar sterker uitkomen dan dat we waren dat is nu al 100% zeker..Ik heb ook zoveel steun van mijn schatje gehad dat is ongelofelijk..Wij zijn er samen ook echt wel sterker door geworden en ik in t gewone leven ook zeker wel ...wat jij zegt   sommige dingen zijn toch een stuk minder belangrijk als dat ze van te voren leken..
he maar fijn weer ff gekletst te hebben,,, HEEL VEEL SUCCES met je NIET ongi worden...haha
 veel liefs lilian...
 
Je moet ingelogd zijn om te kunnen reageren. Log in | Registreer
Terug
Bovenaan