A
Anoniem
Guest
Hey meiden!
Wat is het toch fijn dat ik jullie heb! Voel me al een beetje meer gerustgesteld dat ik niet de enige ben van ons met die gevoelens. Zoals Esther het heel mooi verwoord, het voelt als onzekerheid. Ik heb echt geen twijfel over m'n kinderwens. Vanmiddag zag ik in het ziekenhuis weer zo'n pasgeboren schatje en ik kon wel huilen van blijdschap, zo mooi! Daar zou ik echt alles voor over hebben. Wat dat betreft dus gelukkig geen twijfel. Maar meer een gevoel van dat ik zo ontzettend hoop dat we het er alleen nog maar leuker op krijgen. We hebben het nu al zo fijn samen, ik ben heel erg gelukkig. Het onbekende geeft me af een toe een kriebel in de buik, haha! Het komt nu gewoon zo dichtbij, m'n fantasie wordt gewoon bijna werkelijkheid. Denk idd dat het wel normaal is als je dan van dat soort gevoelens hebt van oje, m'n oude leventje is bijna voorbij en we slaan een nieuwe weg in... Ik heb het er wel vaak met m'n vriend over dat ik het heel belangrijk vind dat we ook met z'n tweeen leuke dingen blijven doen en dat ik niet wil dat we straks langs elkaar heen gaan leven en alleen maar ouders zijn i.p.v. ook partners. Gelukkig is hij het helemaal met me eens!
@Ryanne, ik had ook een rare menstruatie. Het begon zondags avond met helder rood. Terwijl het bij mij normaal altijd begon met een beetje bruinig (oud bloed zeg maar). Ik had woensdag ineens helemaal geen bloedverlies meer, echt helemaal niets. Maar donderdags ineens wel weer! Wel al wat donkerder. En vrijdag avond was het zo goed als over. Normaal gesproken was ik het altijd van maandag tot en met zaterdag. Toch wel anders dus dit keer.
@Luxx, weer een negatieve test... Voor jou en voor Liss: ik heb binnen een ander topic gelezen dat je moet tellen vanaf de dag dat je ongi echt doorzet. Dus niet als het een beetje voorslijm is zeg maar (sorry!). Ik las dat gyneacologen ook zo tellen.
Luxx, je vroeg nog naar m'n werk straks. Dat is iets waar we erg lang over na hebben gedacht. Voorheen hadden we ons altijd bedacht dat we pas aan kinderen zouden beginnen als ik ergens een vast contract zou hebben. Maar hoe verder we kwamen en hoe dichterbij m'n afstuderen komt, hoe groter onze kinderwens wordt! Daarna hadden we het plan om te beginnen twee maanden na m'n afstuderen. Het zou immers nog best lang kunnen duren voor je ergens een vast contract binnen sleept, als je al een baan vindt! Maar op een gegeven moment dachten we, waarom zouden we nog langer wachten? Een ding is zeker, ik wil afgestudeerd zijn, dat sowieso. Financieel gezien kunnen we het goed redden van alleen het salaris van m'n vriend. Hij werkt fulltime en heeft al jaren een vaste aanstelling. Ik hoop eind september klaar te zijn, maar het kan nog iets langer duren (paar weken). We gaan eind augustus voor het echie, dus het kan zijn (als het meteen raak is) dat ik zwanger ben als ik nog niet afgestudeerd ben. Maar het is zeker dat dat heel gauw is, dus dat is het probleem niet. We wilden het alleen niet te lang voor ik m'n diploma zou hebben. Nu hebben we er een goed gevoel bij. Ik ga na m'n afstuderen flink aan het solliciteren. We gaan gewoon kijken hoe het loopt. Ik ga op zoek naar een parttime baan, zodat ik na m'n zwangerschap niet hoef te minderen. Dat is denk ik wel fijn voor een werkgever. Het kan dus zijn dat ik een baan vind terwijl ik nog niet zwanger ben, maar het kan ook zijn dat ik gauw zwanger ben en het niet lukt om werk te vinden. Ik ga het heel hard proberen, maar als dat niet lukt, ga ik na m'n bevalling wel verder solliciteren. Stel dat ik een baan vind en zwanger raak, is er ook een kans dat m'n contract niet verlengd wordt. Dat is dan maar zo. Dan zoeken we weer verder. Ik ben daar gelukkig wel makkelijker in geworden. Een zwangerschap kun je gewoon helaas niet plannen. Als ik niet meteen ergens als psycholoog aan de slag kan, dan maar eerst in een wat 'mindere' functie (dat bedoel ik niet verkeerd, maar ik bedoel 'minder' dan waar ik voor geleerd heb). Werken ga ik sowieso doen. Ik heb niet de behoefte om thuis te zitten.
Zo, pff, heel verhaal. Ben iif blij dat dat nu geen issue meer is voor ons. In het begin heb ik hier best mee gezeten. Maakte me vooral druk om wat de buitenwereld wel niet zou denken. Stel dat het snel raak is, dan heb je altijd van die mensen die zeggen: Goh, die meid doet een universitaire studie en nu geen carriere??? Bah, ik ben helemaal niet zo'n carriere mens. Ik wil gewoon leuk werk waarin ik een uitdaging heb en elke dag met plezier naar m'n werk gaan. Mij maakt het niet uit dat dat parttime is of dat ik eerst voor m'n gezin kies. M'n mannetje denkt er net zo over, en dat is voor ons het belangrijkst. Maar ik ben wel voorbereid op rare reacties van mensen. Gelukkig weet ik zeker dat onze familie en goede vrienden heel blij voor ons zullen zijn!
@Lien, klets je hier nog mee? Morgen je NOD!!
Nou meiden, slaap lekker!!
Liefs en een dikke kus, ikke
NOD :
Sabien, 27 jaar, 7 juli, 1e ronde, 1e kindje
Lien, 28 jaar, 7 augustus, 2e ronde, 1e kindje
Esther, 26 jaar, 9 augustus, 2e ronde, 1e kindje
Janien, 22 jaar, 20 augustus, 2e ronde, 1e kindje
Hopje, 27 jaar, 11 september, 2e ronde, 1e kindje,
MissX, 24 jaar, 22 september, 1e ronde, 1e kindje
Ryanne, 25 jaar, 16 september, 2e ronde, 1e kindje
Puk, .. jaar, ...., 2e ronde, 1e kindje
Lot, .. jaar, ...., 2e ronde, 2e kindje
Eilatan, 24 jaar, .. jaar, ....., 1e ronde, 1e kindje
Op het wachtbankje :
Sabien, 27 jaar, 7 juli, 1e ronde, 1e kindje
Lis, 23 jaar, 4 augustus, 2e ronde, 1e kindje
Luxx, 27 jaar, 4 augustus, 2e ronde, 1e kindje
Zwanger:
Desiree, 23 jaar, 1e ronde, 1e kindje, uitgeteld op 30 maart 2009
Jannie, 1e ronde na miskraam, 1e kindje, uitgeteld begin april 2009
Dinah, 22 jaar, 2e ronde, 1e kindje, uitgeteld op ..... eind maart/begin april 2009
Echo's:
Jannie, 29 jaar, 1e ronde na mk, 2e echo: donderdag 7 augustus 16uur
Wat is het toch fijn dat ik jullie heb! Voel me al een beetje meer gerustgesteld dat ik niet de enige ben van ons met die gevoelens. Zoals Esther het heel mooi verwoord, het voelt als onzekerheid. Ik heb echt geen twijfel over m'n kinderwens. Vanmiddag zag ik in het ziekenhuis weer zo'n pasgeboren schatje en ik kon wel huilen van blijdschap, zo mooi! Daar zou ik echt alles voor over hebben. Wat dat betreft dus gelukkig geen twijfel. Maar meer een gevoel van dat ik zo ontzettend hoop dat we het er alleen nog maar leuker op krijgen. We hebben het nu al zo fijn samen, ik ben heel erg gelukkig. Het onbekende geeft me af een toe een kriebel in de buik, haha! Het komt nu gewoon zo dichtbij, m'n fantasie wordt gewoon bijna werkelijkheid. Denk idd dat het wel normaal is als je dan van dat soort gevoelens hebt van oje, m'n oude leventje is bijna voorbij en we slaan een nieuwe weg in... Ik heb het er wel vaak met m'n vriend over dat ik het heel belangrijk vind dat we ook met z'n tweeen leuke dingen blijven doen en dat ik niet wil dat we straks langs elkaar heen gaan leven en alleen maar ouders zijn i.p.v. ook partners. Gelukkig is hij het helemaal met me eens!
@Ryanne, ik had ook een rare menstruatie. Het begon zondags avond met helder rood. Terwijl het bij mij normaal altijd begon met een beetje bruinig (oud bloed zeg maar). Ik had woensdag ineens helemaal geen bloedverlies meer, echt helemaal niets. Maar donderdags ineens wel weer! Wel al wat donkerder. En vrijdag avond was het zo goed als over. Normaal gesproken was ik het altijd van maandag tot en met zaterdag. Toch wel anders dus dit keer.
@Luxx, weer een negatieve test... Voor jou en voor Liss: ik heb binnen een ander topic gelezen dat je moet tellen vanaf de dag dat je ongi echt doorzet. Dus niet als het een beetje voorslijm is zeg maar (sorry!). Ik las dat gyneacologen ook zo tellen.
Luxx, je vroeg nog naar m'n werk straks. Dat is iets waar we erg lang over na hebben gedacht. Voorheen hadden we ons altijd bedacht dat we pas aan kinderen zouden beginnen als ik ergens een vast contract zou hebben. Maar hoe verder we kwamen en hoe dichterbij m'n afstuderen komt, hoe groter onze kinderwens wordt! Daarna hadden we het plan om te beginnen twee maanden na m'n afstuderen. Het zou immers nog best lang kunnen duren voor je ergens een vast contract binnen sleept, als je al een baan vindt! Maar op een gegeven moment dachten we, waarom zouden we nog langer wachten? Een ding is zeker, ik wil afgestudeerd zijn, dat sowieso. Financieel gezien kunnen we het goed redden van alleen het salaris van m'n vriend. Hij werkt fulltime en heeft al jaren een vaste aanstelling. Ik hoop eind september klaar te zijn, maar het kan nog iets langer duren (paar weken). We gaan eind augustus voor het echie, dus het kan zijn (als het meteen raak is) dat ik zwanger ben als ik nog niet afgestudeerd ben. Maar het is zeker dat dat heel gauw is, dus dat is het probleem niet. We wilden het alleen niet te lang voor ik m'n diploma zou hebben. Nu hebben we er een goed gevoel bij. Ik ga na m'n afstuderen flink aan het solliciteren. We gaan gewoon kijken hoe het loopt. Ik ga op zoek naar een parttime baan, zodat ik na m'n zwangerschap niet hoef te minderen. Dat is denk ik wel fijn voor een werkgever. Het kan dus zijn dat ik een baan vind terwijl ik nog niet zwanger ben, maar het kan ook zijn dat ik gauw zwanger ben en het niet lukt om werk te vinden. Ik ga het heel hard proberen, maar als dat niet lukt, ga ik na m'n bevalling wel verder solliciteren. Stel dat ik een baan vind en zwanger raak, is er ook een kans dat m'n contract niet verlengd wordt. Dat is dan maar zo. Dan zoeken we weer verder. Ik ben daar gelukkig wel makkelijker in geworden. Een zwangerschap kun je gewoon helaas niet plannen. Als ik niet meteen ergens als psycholoog aan de slag kan, dan maar eerst in een wat 'mindere' functie (dat bedoel ik niet verkeerd, maar ik bedoel 'minder' dan waar ik voor geleerd heb). Werken ga ik sowieso doen. Ik heb niet de behoefte om thuis te zitten.
Zo, pff, heel verhaal. Ben iif blij dat dat nu geen issue meer is voor ons. In het begin heb ik hier best mee gezeten. Maakte me vooral druk om wat de buitenwereld wel niet zou denken. Stel dat het snel raak is, dan heb je altijd van die mensen die zeggen: Goh, die meid doet een universitaire studie en nu geen carriere??? Bah, ik ben helemaal niet zo'n carriere mens. Ik wil gewoon leuk werk waarin ik een uitdaging heb en elke dag met plezier naar m'n werk gaan. Mij maakt het niet uit dat dat parttime is of dat ik eerst voor m'n gezin kies. M'n mannetje denkt er net zo over, en dat is voor ons het belangrijkst. Maar ik ben wel voorbereid op rare reacties van mensen. Gelukkig weet ik zeker dat onze familie en goede vrienden heel blij voor ons zullen zijn!
@Lien, klets je hier nog mee? Morgen je NOD!!
Nou meiden, slaap lekker!!
Liefs en een dikke kus, ikke
NOD :
Sabien, 27 jaar, 7 juli, 1e ronde, 1e kindje
Lien, 28 jaar, 7 augustus, 2e ronde, 1e kindje
Esther, 26 jaar, 9 augustus, 2e ronde, 1e kindje
Janien, 22 jaar, 20 augustus, 2e ronde, 1e kindje
Hopje, 27 jaar, 11 september, 2e ronde, 1e kindje,
MissX, 24 jaar, 22 september, 1e ronde, 1e kindje
Ryanne, 25 jaar, 16 september, 2e ronde, 1e kindje
Puk, .. jaar, ...., 2e ronde, 1e kindje
Lot, .. jaar, ...., 2e ronde, 2e kindje
Eilatan, 24 jaar, .. jaar, ....., 1e ronde, 1e kindje
Op het wachtbankje :
Sabien, 27 jaar, 7 juli, 1e ronde, 1e kindje
Lis, 23 jaar, 4 augustus, 2e ronde, 1e kindje
Luxx, 27 jaar, 4 augustus, 2e ronde, 1e kindje
Zwanger:
Desiree, 23 jaar, 1e ronde, 1e kindje, uitgeteld op 30 maart 2009
Jannie, 1e ronde na miskraam, 1e kindje, uitgeteld begin april 2009
Dinah, 22 jaar, 2e ronde, 1e kindje, uitgeteld op ..... eind maart/begin april 2009
Echo's:
Jannie, 29 jaar, 1e ronde na mk, 2e echo: donderdag 7 augustus 16uur