In juli gestopt met de pil: lotgenoten gezocht.

A

Anoniem

Guest
Hallo allemaal,

Ik ben Sylvia en in juli gestopt met de pil.
Zelf dachten mijn man en ik dat het toch wel moest lukken om binnen 4 pogingen zwanger te raken. Niet dus, ondanks LH metingen en temparaturen, waar ik overigens helemaal niet wijs uit kom.

Om ons heen raken mensen zwanger binnen 3 maanden of hebben al kinderen waarbij het ook steeds zeer snel gelukt was. Heel erg deprimerend af en toe en vooral iedere keer weer een teleurstelling als het niet is gelukt.

Nu gaan we op naar de 5de poging: oke das nog niet heel erg lang ( zeker niet als ik de berichten van andere mensen lees in dit forum), maar soms bekruipt ons de angst dat we misschien geen kinderen kunnen krijgen. We hebben al een eerste stap gezet richting adoptie: mocht het inderdaad zo zijn dat we geen eigen kinderen kunnen krijgen dan loopt dat in ieder geval al.

Wie is ook al een tijdje bezig om zwanger te raken en voelt af en toe ook die angst &  teleustelling en heeft soms moeite met zwangere mensen om zich heen ?
 
Heee!

Bij mij ist een heel anders verhaal hoor maar ik wil wel graag met je meepraten..

Zal me ff voorstellen.
Ben Maaike, 20 jaar en wij zouden in eerste instantie in Juli gaan beginnen voor ons eerste wondertje. Was alvast in mei gestopt met de pil zodat ik ff de tijd had om te ontpillen, alleen toen kwam er een kink in de kabel omdat ik geopereerd moest worden. Nu zitten we inmiddels in november en ik heb zo'n sterke kinderwens dat ik het tegenwoordig gewoon niet meer leuk vind dat ik mensen hoor zeggen dat ze zwanger zijn (in mijn vriendenkring dan).. ikzelf moet tot Maart wachten voordat we zwanger kunnen worden, niet in verband met mijn operatie, maar omdat mijn vriend liever een paar maandjes wilt wachten.. ik heb door die operatie een aantal maanden niet kunnen werken en ja dan schiet het ook niet echt op met de financien dus nu wilt hij eerst wat geld sparen voordat we aan een kindje gaan beginnen, snap hem wel, maar aan de andere kant vind ik het verschrikkelijk...
Als je kinderwens zoooo enorm sterk is en je nog zoveel maanden moet wachten poeeh..

Wel goed overigens dat jullie je al bezig houden met adoptie, maar misschien heeft je lichaam gewoon de tijd ff nodig... kweetniej of je aan de pil bent geweest? Misschien heeft het met het ontpillen te maken? Over het algemeen hoor je ook dat het gemiddeld 8 maanden duurt voordat je zwanger bent, tuurlijk zijn er altijd mensen die heel snel zwanger zijn, maar ik zou zeggen geef de moed niet op.......

Liefs, Maaike
 
Hoi Maaike,

Leuk dat je reageert ! Ik herken het wachten. Nadat we getrouwd zijn (  2 jaar geleden ) wilde we graag beginnen aan onze kinderwens. Omdat we een ander huis wilde kopen besloten we even te wachten totdat we helemaal gesetteld waren. Na een ander huis te hebben gekocht zijn we dan eindelijk begonnen, maar toen werd ik ziek en hebben we onze wens na 2 maanden proberen een jaar moeten uitstellen.
Ondertussen zie je dan mensen in je omgeving en vriendenkring zwanger worden of kinderen krijgen: super leuk voor hen natuurlijk maar ook pijnlijk. Niet alleen dat het (te) lang duurt voor ons gevoel maar ook omdat we onze wens hebben moeten uitstellen wegens mijn gezondheid (en het klokje begint voor mij langzaam te tikken: ik ben 30 jaar). Was dat niet geweest dan waren we misschien nu al zwanger.....
Maar ja, we proberen de moed erin te houden en gaan gewoon door. Het is fijn te lezen dat niet iedereen binnen 3 maanden zwanger raakt maar dat er ook mensen na 10 maanden pas zwanger raken of zelfs veel later. Dat geeft geruststelling en moed al lukt het de ene dag beter als de andere dag.
Ondertussen genieten we wel nog van de tijd dat we met ons tweetjes zijn en de luxe dat we iedere maand extra kunnen sparen: das zeker mooi meegenomen !!
En....omdat het wat langer duurt kunnen we nu wel al mooi bespreken hoe en wat we straks allemaal willen als het zover is: dat heeft ook alweer voordelen t.o.v. mensen die meteen zwanger zijn en dan pas allemaal gaan bespreken en kijken wat ze willen: dan is 9 maanden kort. Ieder nadeel heeft dus ook weer zijn voordeel: wij zijn helemaal voorbereid en kunnen strakjes als het zover helemaal 9 maanden genieten.
Als ik even sip ben tel ik mijn zegingen en mag ik blij zijn gezond te zijn: ik zie ook mensen om me heen van 30 jaar vechten voor hun leven............
Dus ook voor jou: zeker niet leuk (zeker gezien de reden waarom: niet eerlijk af en toe he ?!) dat je nu moet wachten terwijl je zooooo graag wilt, maar geniet van jullie tijd samen en bespreek alvast hoe en wat jullie strakjes alles willen invullen; dat scheelt dan weer veel tijd.

Gr. Sylvia


 
quote: Sylvia77 reageerde document.write(friendlyDateTimeFromStr('05-11-2007 14:25:32'));

Hee Sylvia,

Gelukkig weten we allebei wat het wachten betekend..
Het is inderdaad wel verstandig geweest van jullie (je man en jij) dat jullie hebben gewacht tot jullie een huis gekocht hadden..

Wat vervelend dat je ziek werd na 2 maanden geprobeerd te hebben.. was je ernstig ziek of wil je er niet over praten? En dat je dan een jaar uit heb moeten stellen is inderdaad vervelend ja, ik snap wat je bedoeld!

Tuurlijk ben je voor de andere mensen blij dat hun zwanger zijn, je gunt het ze van harte alleen het is inderdaad wat jij zegt het doet wel pijn, je wilt dolgraag zelf een kindje en dan lijkt het alsof het je zelf niet gegund is....

Je hebt inderdaad gelijk dat je klokje langzamer aan het tikken is, maar 30 is nog niet te oud om een kind te krijgen.. mijn tante was zelf 38 toen ze haar eerste kind kreeg en die is superrrr gezond, alleen is het wel verstandiger om dan iets van een test te doen.. maar zover is het bij jou nog niet he!! Misschien dat het nu even tegenzit, maar ik zou vooral de moed niet opgeven.. Het komt vanzelf! Ik zou er ook niet teveel bij stilstaan wat er was geweest als je niet ziek was geweest, dat is makkelijker gezegd als gedaan, ikzelf heb dit ook, maar ik denk dat je het voor jezelf alleen maar moeilijker maakt.....

Heel goed van jullie dat jullie gewoon de moed erin proberen te houden en gewoon door blijven gaan.

Kan me voorstellen dat het voor je gevoel allemaal veelste lang duurt het zwanger worden, ik heb het al, terwijl ik nog niet eens gestopt ben met de pil, af en toe heb ik het idee dat het zwanger worden bij mij een soort van obsessie word, ik kan aan niks anders meer denken, maar als ik dan zo lees bij andere mensen   die al jaren bezig zijn en het alsmaar niet wilt lukken.. tsjahhh wat zeur ik dan eigenlijk??? (begrijp me niet verkeerd, ik spreek hier over mezelf...)

Mijn vriend die roept ook vaak van ja wees blij dat we nog met z'n tweetjes zijn en kunnen doen en laten wat we willen, maar ik heb altijd het idee dat het voor mannen toch iets anders ligt als voor vrouwen, vrouwen krijgen moedergevoels en kriebels, mannen hebben daar over het algemeen stukken minder last van als vrouwen. Daarom vind ik het weleens makkelijk gezegd van mannen van ahhhh nu we toch nog niet zwanger zijn kunnen we lekker doen en laten wat we willen das toch ook weer een voordeel, natuurlijk is het dat, maar dat neemt niet weg dat je die gevoelens niet hebt.
Ik ben ook wel van mening dat je nu inderdaad wel de tijd hebt om een aantal dingen te bespreken, maar zoals ik het eruitop kan merken kan jij er gemakkelijk met je man over praten, bij mij ligt dit wat anders, mijn vriend wilt graag kinderen, alleen hij bepaald (zo zie ik het) wanneer we zwanger worden, en bij hem staat dat nu gepland in maart... en voor die tijd heeft hij gewoon het liefste dat ik zwijg en mijn mond erover houd, dus bij mij gaat dat niet op dat ik er gezellig met mijn vriend over kan praten. Moet zeggen dat ik hier behoorlijk van baal.. Maar voor jou is dit wel gunstig, dan weet je wel beide waar je aan toe bent als je inderdaad binnenkort zwanger bent van jullie eerste (toch..?) wondertje.. wanneer ga je het vertellen aan familie en vrienden, enz enz.. is wel makkelijk als je dit beide van elkaar weet, wat jullie wensen zijn...

Ik ben wel blij dat ik mijn verhaal ff aan je kwijt kon, hoop dat je me niet te zeurderig vind... In iedergeval hoop ik je weer te spreken, dit lucht altijd wel op om er over te praten!

Liefs, Maaike






 
Hoi Maaike,

Je zeurt helemaal niet ! En het lucht inderdaad wel eens lekker op als je je verhaal kwijt kunt. Ik heb een burnout gehad waarvan ik nu gelukkig bijna hersteld van ben. Ik voel me sinds een paar maandjes gelukkig weer wat beter en energieker. We zijn inderdaad bezig voor ons eerste kindje: wel spannend moet ik zeggen. Als het op een dag raak is dan springen we een mega gat in de lucht !! Ik heb 15 jaar de pil gebruikt, dus misschien dat ik inderdaad moet ontpillen. Sinds vorige maand moet ik zeggen dat mijn menstruatie pas echt goed op gang is gekomen, dus misschien ligt het daaraan dat het nog niet is gelukt.........

Wel erg jammer dat je niet met de vriend over baby's/zwangerschap kunt praten. Ik kan best begrijpen dat hij even wil wachten wegens de financien: das zeker niet onbelangrijk en het is ook leuk als je strakjes lekker kunt gaan shoppen. Maar ik herken het gevoel van wachten terwijl je moedergevoelens sterk opspelen: das voor vrouwen inderdaad wat anders dan mannen. Die kunnen ook wel graag een kind willen en er aan toe zijn, maar qua hormoontjes hebben zij denkelijk er wat minder last van. Kan me voorstellen dat mannen soms gek worden van  hun vrouwen  met de gesprekken over baby's/zwangerschap en noem maar op, maar wat is er mis met enkele praktische dingen wel te bespreken ? Misschien is het strakjes bij jullie wel in een keer raak en dan komt er ineens heel erg veel in hele kort tijd op jullie af. Hij hoeft toch nog niet met je te gaan shoppen en namen te bedenken.....?! En je zult het er vast en zeker niet iedere dag over hebben.......toch ?
Het is toch heel erg leuk & spannend allemaal om over zulke dingen samen te praten: dat hoort er toch bij......
Al zeker 2-3 jaar voordat we gingen trouwen wisten we al precies wat we wilde als het ooit zover zou komen: gewoon lekker samen droomen. En toen het zover was: toen was alles heel snel geregeld omdat we alles al hadden besproken: toen was het alleen een kwestie van details, knopen doorhakken en voor de echie gaan regelen.
En nu is dat ook zo met onze plannen om zwanger te worden of te adopteren: we vinden het heel erg leuk om te fantaseren over alles en nog wat maar ook te bespreken over hoe we de opvoeding zien en nog meer praktische zaken. Als het strakjes zover is ( hopelijk over een maand ) dan is het weer een kwestie van: voor de echie alles regelen. Ik zie bij mensen om me heen waarbij het snel is gelukt dat zij veel tijd kwijt zijn met regelen, uitzoeken, bespreken etc etc. 9 maanden lijken lang maar ze zijn zo om ! En samen moet je er van kunnen genieten en niet alleen maar hollen om alles geregeld te krijgen: tuurlijk hou je dat niet helemaal tegen maar een goede voorbereiding scheelt veel werk !!!

Gelukkig heb ik een super lieve man die mega gek is op kinderen en heel erg graag wil dat ik (liefst morgen) zwanger ben. Hij staat al in de startblokken om te gaan shoppen en alles definitief te regelen & beslissen.
Misschien als je je vriend uitlegt dat het ook voordelen heeft om alvast e.e.a. te bespreken en  het ook heel erg leuk is om alvast te fantaseren/dromen dat hij er dan anders tegenaan kijkt.....? Dan zeur je toch helemaal niet. Zwanger willen worden doe je samen dus ook dromen en de dingen bespreken vooraf......dat hoort er een beetje bij en das ook al leuk: daarvan moeten jullie ook genieten.
Je begint toch niet in maart zo ineens van: zo en nu willen we proberen om zwanger te worden en vanaf nu mag erover gepraat worden. Das toch een beetje een proces: daar leef je samen naar toe.
Zo af en toe saampjes aan tafel of lekker op de bank kletsen over jullie babytoekomst das toch super leuk......!?!?!?!?!?!?!

En als je vriend nou echt helemaal niet met je wil praten over dit onderwerp ( wat wel heel erg jammer zou zijn voor je ! ) dan doen we dat lekker samen, want ik vind het super leuk !!

Ondanks dat ook jij liever vandaag als morgen zwanger wilt zijn, probeer de positieve dingen die je hebt te zien en er volop van te genieten !  De ene dag  gaat dat makkelijker dan de andere, ik weet het.......
Mijn man zegt altijd: alles komt goed !

Nou heel veel sterkte en fijn dat we samen zo even onze verhaal te kunnen doen !

Gr. Sylvia
 
Heee Sylvia,

Ontzettend lief berichtje van je! Heb echt veel aan je steun thnQ...

T word nu maar ff een kort berichtje, krijg zo bezoek, mijn zusje en der vriend komen eten en die hoeven niet echt te weten dat ik op deze forum's bezig ben... Zodra ze weg zijn krijg je uitgebreid antwoord terug haha!

Nou smakelijk eten en we spreken elkaar weer!

Liefs, Maaike.
 
quote: Sylvia77 reageerde document.write(friendlyDateTimeFromStr('05-11-2007 17:06:34'));

Hee Sylvia,

Sorry sorry sorry voor de late reactie. Mijn zusje was van de week blijven eten en die bleef toch langer als verwacht, gister hele dag gewerkt en vervolgens savonds weer op verjaardag dus vandaag was de eerste dag weer dat ik tijd had om terug te reageren...

Zooo das wel vervelend ja een burnout, fijn dat je zo goed als hersteld bent.

Leuk dat jullie voor jullie eerste kindje bezig zijn, en kan me voorstellen dat het allemaal wel spannend is ja! Is toch weer een nieuwe ervaring he, en je hebt tegenslagen te verwerken maar er zullen vast en zeker ook wel meevallers komen hoor!!!
Als je inderdaad 15 jaar de pil hebt geslikt is het denk ik niet zo raar dat je wat langer moet wachten tot je zwanger bent, die pil zit natuurlijk vol met hormonen, denk dat het een kwestie van ontpillen is. Hoelang ben je nu gestopt met de pil dan???Wel fijn dat je vorige maand voor het eerst een normale menstruatie hebt gehad, hopen dat het nu snel mag gaan!!!

Ik vind het inderdaad ook wel jammer dat mijn vriend nog niet echt over baby's wilt praten, moet wel zeggen dat hij de laatste paar dagen wel wat meer begaan is, en er zo af en toe welis over praat, dus het gaat de goeie richting op, en misschien is dit wel een teken dat hij er nu wel goed voor klaar is...
Dat hij wilt wachten i.v.m. de financien dat snap ik ook wel, en het is inderdaad niet onverstandig, als ik daadwerkelijk straks zwanger ben en we ieder dubbeltje om moeten draaien dan is het ook niet zo leuk, dus het heeft ook wel weer zijn voordelen dat hij liever even wilt wachten tot we het financieel gezien iets beter op orde hebben. Gelukkig hebben we wel een huis (koop appartement) waar we gelukkig ruimte hebben voor een kleine dus daar hoeven we niet meer naar opzoek!

Ja voor mannen zijn de moedergevoelens inderdaad wel een stuk minder, hun hebben die hormonen niet die zo vervelend doen haha.. maar let op hoor, als we straks zwanger zijn dan zijn de mannen ook net zo erg als ons hoor haha..

We hebben het er trouwens al wel over gehad van ja wat als het een gehandicapt kindje blijkt te zijn, wat we dan in dat geval doen, en wat als het een tweeling word, en wanneer we het gaan vertellen, maar we zijn er bijvoorbeeld nog niet uit of we allebei het geslacht van het kindje willen weten, hij wilt het liever niet weten omdat ik gauw mijn mond voorbij praat, maar aan de andere kant vindtie het ook wel makkelijk om te weten omdat je dan wel je hele babykamer daarop in kan richten....
Ik moet zeggen dat hij over zulk soort dingen wel wilt praten alleen dat het heel kortaf is, hij heeft zoiets van ja ik zie het wel als het zover is, ga daar nu nog niet overna denken, maar misschien ben je als vrouw zijnde daar tochal wat eerder mee bezig. Moet wel zeggen dat nu mijn kinderwens sterker word ik er wel moeite mee heb om het er niet iedere dag over te hebben hoor haha, tsjah ik ben er klaar voor en baal gewoon als een stekker dat we nog niet kunnen beginnen...

Wij hebben het er ookal welis over gehad van wat als ik of hij onvruchtbaar is, of we dan gaan adopteren maar jordy (zo heet mijn vriend) die wilt daar nog niet zo over nadenken, hij is meestal iemand die alles wel ziet gebeuren, en dan pas nadenken wat voor opties er openliggen, hij wilt niet op de feiten vooruit kijken.

Inderdaad wat je zegt, die 9 maanden zijn zo voorbij, je hebt nog zoveel te regelen, je moet naar de VK misschien naar de gyneacoloog toe, je moet kraamzorg regelen een babykamer inrichten spulletjes aanschaffen voor je het weet zijn die 9 maanden dan voorbij. Veel mensen denken daar weleens niet aan, maar voordat je ontdekt dat je zwanger bent zijn er meestal ookal een week of 4,5 voorbij, dus dan ister al zeker een maand die je mist... Ik zou het liefste nu ookal een beetje het babykamertje op willen knappen, zodat je tegen die tijd alleen maar in hoeft te richten en misschien wat moet schilderen, maar dat scheelt wel enorm veel tijd, want dan heb je al genoeg te doen!

Mijn vriend is ook gek op kinderen hoor, toevallig is ons neefje vorige week 2 geworden, nou prachtig hoe hij daar mee speelt, is wel leuk om te zien want normaal let je daar nooit zo op, maar nu je zelf toch ook wel graag kinderen wilt ga je daar wel beter op letten, op van die kleine dingetjes...

Ahh ik moet zeggen, hij heeft het liefste dat we pas in maart beginnen, maar stel je voor dat we opeens aan veel geld komen, bijvoorbeeld een loterij dan zou hij liever vandaag dan morgen aan een kindje beginnen... we zullen wel zien of we geluk hebben haha... Ahhh vind het ergens wel verstandig dat hij wel nadenkt over de toekomst van ons kindje, een kindje neem je niet zomaar en je moet er wel goed over nadenken... Gelukkig is hij nog de verstandigste, alhoewel dit niet altijd leuk is hoor haha!

Vind het ook wel gezellig en leuk om met jou over zulke soort dingetjes te praten..
Nou ik spreek je weer!

Tot horens!

Liefs, Maaike.








 
Hallo Sylvia,
Ikzelf ben ook in juli gestopt met de pil. Wij willen graag beginnen aan ons tweede kindje. Ik heb al een zoontje die net 2 jaar geworden is. Bij mijn eerste zwangerschap is alles zeer vlug gegaan. Voor we het goed en wel beseften was ik zwanger. Nu proberen we al sinds juli en is het nog niet gelukt. Ik hoop dat het niet te lang meer duurt. 't Is telkens een teleurstelling als het weer eens mislukt hé. Dat hebben jullie waarschijnlijk ook wel. Ik hoop dat alles nu vlug veranderd, zowel voor jou als voor mij. 't Is de eerste keer dat ik op dit forum kom, en hoop dat ik hier verder veel ervaringen kan blijven delen! Tot de volgende keer, groetjes.
 
Terug
Bovenaan