Hoi,
Mijn man heeft toch besloten dat hij niet gaat, heeft volgens mij ineens het besef dat we nog maar 5 weken voor de uitgerekende datum zitten en dat er toch nog wel heel wat moet gebeuren.
We hebben afgelopen zaterdag de hele dag op elkaar lopen katten, maar met nu als gevolg dat we wat meer echt praten, tot gesprek komen, en mekaar echt horen. Da's dus fijn. Hij zei tegen zijn moeder dat hij het idee had ik het toch echt niet fijn vond dat hij aankomend weekend weg zou gaan en dat er toch nog heel wat moet gebeuren, dus de boodschap is overgekomen. Soms moet je wat ruzie maken, om tot iets te komen. Uiteindelijk is het de liefde die overwint, toch, en die blijft!
Fijn om jullie verhalen te horen, ik wordt soms een beetje simpel om alle verhalen te lezen van al die begripvolle mannen, die de meeste vrouwen op dit forum lijken te hebben... Die van mij is echt een schat, maar echt begrijpen wat er gaande is, doet hij volgens mij niet altijd. En hij heeft het toch ook moeilijk om met mij samen te moeten wonen (in deze staat) ha ha!
Gisteren bij de gym hadden we het erover hoe het fijn zou zijn als mannen na 9 maanden zwangerschap van hun vrouw de bevalling mochten doen. Ik zei toen, maar dan moeten wij hen ondersteunen bij die bevalling, en als je bedenkt hoe kleinzerig mannen kunnen zijn, lijkt me dat ook geen pretje. Is het toch fijner om zelf die controle een beetje te kunnen hebben.
Maar goed, wat weet ik ervan, we hebben het er nog over als die bevalling achter de rug is.
Morgen een Liggingsecho, hebben jullie die ook? Misschien dat mijn oma meegaat, die heeft nog nooit een echo meegemaakt. Misschien dat we dan even kunnen kijken wat het gaat worden, ben wel benieuwd, inmiddels...
Zo las trouwens net, dat de eerste maart mamma is bevallen, 5 weken te vroeg. Da's voor mij volgende week. Ik hoop toch dat we nog even lekker door mogen zwangeren.
Groetjes Linda
