A
Anoniem
Guest
Hoi,
Met 15 weken leven voelen is wel erg vroeg1 Vooral bij een eerste kindje!
In het begin voel je het als een soort plopje..alsof er een belletje in je buik ploft, zeg maar! Ik dacht eerst dat het gerommel in mijn darmen was....ikvoelde het zo rond de 18 a 19 weken voor het eerst (geloof ik). Daarna ga je het steeds vaker en duidelijker voelen! En op het einde kon ik zo ongeveer een voetje vast pakken...is echt super!
De bevalling....Ik kan je gerust stellen..Ik zou het zo weer doen1 Geen probleem! Heb ik ook tijdens de bevalling geroepen!
Toen ik 38 weken zwanger was draaide ik me op en vrijdagochtend nog effe om in bed en toen voelde ik iets kanppen..En ik dacht dat ik in bed plaste haha!
Naar de WC gerend en toen besefte ik dus dat het vruchtwater was! Dat was een heel onwerkelijk moment. Mijn vriend was net naar zijn werk en je houdt er toch niet echt rekening mee dat het al kan beginnen!
gelukkig was het kleurloos (als het groen of bruin is dan heeft de baby erin gepoept en moet je naar het ziekenhuis).
Eerst vriend gebeld en verloskundige ingesproken op voice mail.
Ik had nog geen weeen.Heb dus tegen vriend gezegd dat hij niet gelijk thuis hoefde te komen. Ik ging nog snel de badkamer en keuken poetsen (haha moest wel schoon zijn als de kraamzorg kwam). Verloskundige kwam en zei dat het idd vruchtwater was
En toen was het wachten geblazen op de weeen....geadviseerd werd om te lopen..dat kon ze opwekken!! Dus 's avonds met vriend een uur gewandeld...Maar niets!
We zijn gaan slapen en 's nachts begonnen de weeen...We hebben toen zelfs nog even gescrabbeld om de tijd door te komen...Maar dat ging al sel niet meer omdat ik me steeds meer moest concentreren! Op een gegeven moment is de verloskundige gekomen en bleek dat ik 1 cm ontsluiting had....'s ochtends was dit drie centimeter! ik wilde heel graag thuis bevallen...maar dat mocht toen niet meer, omdat mijn vliezen 24 uur gebroken waren! Dus tasje pakken en naar het ziekenhuis.
Daar werd ik aan allerlei apperaten gelegd om de baby en mij in de gaten te houden. Alles was gelukkig goed. De weeen werden steeds heftiger maar ik kon ze nog wel goed opangen.Ik was alleen erg moe aan het worden! "s middags had ik nog steeds maar 3 cm. Toen heb ik tegen de gyn gezegd dat ik niet goed wist hoe ik in dat tempo het vol moest houden tot 10 cm. De pijn vond ik niet zo erg, maar het schoot gewoon niet op! Hij zei: Dan krijg je een ruggenprik, dan kun je wat slapen etc!
van te voren was ik daar erg bang voor. maar echt...op dat moment boeit het niet! het viel heel erg mee...het duurde wel 2 uur voordat de ruggenprik zat. Toen hij eenmaal zat had ik in eens 8 cm! haha...Maar goed, ik heb even geslapen en ;s avonds kwamen ze nog eens kijken! Toen zagen ze het hoofdje al! Ik had dus 10 cm en het hoofdje was al aan het zakken. Ruggenprik werd uitgezet en ik moest wachten tot ik de weeen weer goed voelde. Anders mocht ik niet persen...Daar had ik weinig zin in! Ik wilde mijn kindje nu wel eens zien! Dus heb ik op een gegeven moment gezegd dat ik de weeen voelde...en gingen we persen! Er werd een spiegel tussen mijn benen gezet, zodat ik mee kon kijken! Na half uurtje persen heb ik mijn kindje zelf aan kunnen pakken....Dat was heel speciaal..ik was dus de eerste die hem oppakte!
Ik heb een kleine knip gekregen...die ik zelf niet heb gevoeld!
En toen was het prachtigste mannetje van de hele wereld geboren!
En wat er dan door je heen gaat...dat moeten jullie allemaal zelf gaan meemaken!
Roos
Met 15 weken leven voelen is wel erg vroeg1 Vooral bij een eerste kindje!
In het begin voel je het als een soort plopje..alsof er een belletje in je buik ploft, zeg maar! Ik dacht eerst dat het gerommel in mijn darmen was....ikvoelde het zo rond de 18 a 19 weken voor het eerst (geloof ik). Daarna ga je het steeds vaker en duidelijker voelen! En op het einde kon ik zo ongeveer een voetje vast pakken...is echt super!
De bevalling....Ik kan je gerust stellen..Ik zou het zo weer doen1 Geen probleem! Heb ik ook tijdens de bevalling geroepen!
Toen ik 38 weken zwanger was draaide ik me op en vrijdagochtend nog effe om in bed en toen voelde ik iets kanppen..En ik dacht dat ik in bed plaste haha!
Naar de WC gerend en toen besefte ik dus dat het vruchtwater was! Dat was een heel onwerkelijk moment. Mijn vriend was net naar zijn werk en je houdt er toch niet echt rekening mee dat het al kan beginnen!
gelukkig was het kleurloos (als het groen of bruin is dan heeft de baby erin gepoept en moet je naar het ziekenhuis).
Eerst vriend gebeld en verloskundige ingesproken op voice mail.
Ik had nog geen weeen.Heb dus tegen vriend gezegd dat hij niet gelijk thuis hoefde te komen. Ik ging nog snel de badkamer en keuken poetsen (haha moest wel schoon zijn als de kraamzorg kwam). Verloskundige kwam en zei dat het idd vruchtwater was
En toen was het wachten geblazen op de weeen....geadviseerd werd om te lopen..dat kon ze opwekken!! Dus 's avonds met vriend een uur gewandeld...Maar niets!
We zijn gaan slapen en 's nachts begonnen de weeen...We hebben toen zelfs nog even gescrabbeld om de tijd door te komen...Maar dat ging al sel niet meer omdat ik me steeds meer moest concentreren! Op een gegeven moment is de verloskundige gekomen en bleek dat ik 1 cm ontsluiting had....'s ochtends was dit drie centimeter! ik wilde heel graag thuis bevallen...maar dat mocht toen niet meer, omdat mijn vliezen 24 uur gebroken waren! Dus tasje pakken en naar het ziekenhuis.
Daar werd ik aan allerlei apperaten gelegd om de baby en mij in de gaten te houden. Alles was gelukkig goed. De weeen werden steeds heftiger maar ik kon ze nog wel goed opangen.Ik was alleen erg moe aan het worden! "s middags had ik nog steeds maar 3 cm. Toen heb ik tegen de gyn gezegd dat ik niet goed wist hoe ik in dat tempo het vol moest houden tot 10 cm. De pijn vond ik niet zo erg, maar het schoot gewoon niet op! Hij zei: Dan krijg je een ruggenprik, dan kun je wat slapen etc!
van te voren was ik daar erg bang voor. maar echt...op dat moment boeit het niet! het viel heel erg mee...het duurde wel 2 uur voordat de ruggenprik zat. Toen hij eenmaal zat had ik in eens 8 cm! haha...Maar goed, ik heb even geslapen en ;s avonds kwamen ze nog eens kijken! Toen zagen ze het hoofdje al! Ik had dus 10 cm en het hoofdje was al aan het zakken. Ruggenprik werd uitgezet en ik moest wachten tot ik de weeen weer goed voelde. Anders mocht ik niet persen...Daar had ik weinig zin in! Ik wilde mijn kindje nu wel eens zien! Dus heb ik op een gegeven moment gezegd dat ik de weeen voelde...en gingen we persen! Er werd een spiegel tussen mijn benen gezet, zodat ik mee kon kijken! Na half uurtje persen heb ik mijn kindje zelf aan kunnen pakken....Dat was heel speciaal..ik was dus de eerste die hem oppakte!
Ik heb een kleine knip gekregen...die ik zelf niet heb gevoeld!
En toen was het prachtigste mannetje van de hele wereld geboren!
En wat er dan door je heen gaat...dat moeten jullie allemaal zelf gaan meemaken!
Roos