Ik ben 31 en in augustus/september gestopt met de pil (toen was ik 30). Mijn man maakt zich zorgen dat wij (hij is ook 31) al te oud zijn voor het "makkelijk" krijgen van kinderen maar ik kan er niet zo wakker van liggen. Als het spontaan lukt dan lukt het en zo niet, dan is er nog een heel traject ziekenhuis wat ook nog mogelijk is.
Het is wel zo dat je na je dertigste moeilijker zwanger wordt (volgens "iedereen"

, maar ik zie genoeg zwangeren van mijn leeftijd en ouder.
Aan de andere kant: ik zou het zelf wel prettig vinden als het nu dit jaar zou willen lukken, want dan begint de leeftijd toch wel te tellen... maar goed, ik ben m'n man ook niet eerder tegengekomen (ik was 28,5 toen ik 'm leerde kennen) en wilde ook eerst zeker van elkaar zijn voordat ik aan kinderen wilde denken. Ik hoop nog steeds voor m'n 32e moeder te zijn (hoewel het dan deze maand of volgende maand zou moeten lukken...) van mijn eerste kindje.
Er is voor zowel jong krijgen van kinderen als oud krijgen van kinderen wat te zeggen, maar uiteindelijk is het toch een samenloop van omstandigheden en of je er aan toe bent of je jong of oud moeder wordt. Ik voel me trouwens nog helemaal niet "oud", maar als ik dan 32 typ moet ik toch wel een beetje griezelen...
Het is mij toch wel een beetje tegengevallen dat het nu wat langer duurt (zit nu in ronde 8) en als ik dat geweten had (tja...) dan waren we misschien toch wel ietsjes eerder begonnen. Ik zit minder met de leeftijd in m'n maag dan met het feit dat het 1e jaar proberen al begint te naderen.