@ mamajb,
Ik wil er best over praten. Het is een erg lang verhaal, maar ik zal er een korte versie van vertellen;
Een super-zwangerschap gehad, totaal geen problemen...
Was 8 april uitgeteld. Kwam op woensdag 14 april bij verloskundige op controle, bleek dat meneer niet meer zat ingedaald...! Door naar ziekenhuis, echo gemaakt en gyn heeft meteen een inwendig onderzoek gedaan (beetje 'gerommeld' om het op te starten).
Vrijdags begonnen de weeën, zaterdags 's ochtends kwam meneer ter wereld (thuisbevalling), bijna dood.
Hij heeft schijnbaar klem gezeten, was lijkbleek / helemaal slap/ geen hartslag (kwam gelukkig vanzelf terug) / geen ademhaling; verloskundige heeft hem gereanimeerd tussen mijn benen... heftig...
Met ambulance naar ziekenhuis vervoerd, kindje op couveuse-afd gebracht en zelf naar verloskamer. Moest nl nog gehecht worden.
Zondags kwam kinderarts bij mij op de kamer; het ging niet goed met kleine. Heeft stuipen aan één kant van lijfje. 's Avonds stonden ze weer aan mijn bed, het ging steeds slechter. Stuipen werden steeds erger, ondanks medicijnen om hersenvocht af te voeren. De stuipen werden veroorzaakt door teveel aan hersenvocht (druk op hoofdje).
Hij werd 's avonds nog afgevoerd naar Utrecht (WKZ). Daar aangekomen mochten we 3 uur later bij hem. Artsen hadden een echo van z'n hoofd gemaakt, hij had een hersen-beschadiging. Maar hoe en wat precies kon men niet zeggen, daar waren meer onderzoeken voor nodig. Na deze onderzoeken kon men na 3 dagen(!!) zeggen dat hij een herseninfarct heeft gehad. Hij zou hier verder geen schade aan ondervinden.
Maar op dat moment geloof je daar helemaal niet in!
Je kind ligt daar op IC, doet helemaal niks (lag in een soort coma door medicijnen)
Moest eerst helemaal opnieuw leren vertrouwen in mijn kind te krijgen.
Nu, 5 jaar later, kunnen we dus inderdaad zien dat dat ook echt zo is!
Vandaar dat wij eerste periode helemaal niet bezig waren met een eventuele tweede kindje... was gewoon BANG!!! Hoop dit ook nooit meer mee te maken...
Het verhaal is eigenlijk veel uitgebreider, zo waren er in het ziekenhuis (in onze woonplaats) fouten gemaakt/dingen nagelaten. Hierdoor hadden ze al veel eerder kunnen zien dat de kleine helemaal niet in orde was.
Maar ik zou de verkorte versie schrijven...
Is al lang genoeg geworden!!
Groeten,
Sab