Toch zwanger geweest, maar kwijt door dokter.....

Ik vind eigenlijk ook dat er niet meer zo gezellig op vragen of verhalen gereageerd wordt de laatste tijd. Je zou bijna geen nieuwe topic meer durven openen omdat je bang bent voor de reacties...! Lijkt me niet echt de bedoeling van dit forum...
 
Toch wil ik ook wel even reageren. Met gevaar dat mijn hoofd wordt afgebeten..

Ik denk ook dat jouw conclusie wellicht niet helemaal juist is...
Een miskraam krijg je niet omdat een huisarts een inwendigonderzoek doet. De huisarts haalt voor een infectie onderzoek wat van 't slijm weg wat in je schede zit en komt niet in je baarmoeder...
Een miskraam krijg je omdat ergens in de celdeling, innesteling of een ander proces met betrekking tot de zwangerschap iets fout gaat.
Ook al heb je medicijnen gehad voor een blaasonsteking. In de zwangerschap van mijn zoontje heb ik ook blaasontsteking gehad en hiervoor gewoon een kuurtje gekregen. Het kan natuurlijk zijn dat er 'specifieke zwangerschapskuurtjes' zijn.
Ik vind het ook niet helemaal eerlijk tegenover je huisarts...
En symptomen die kunnen duiden op een zwangerschap, kunnen over het algemeen ook duiden op een ongesteldheid of het kwijt raken van de pil...simpel weg achteraf  concluderen aan de hand van symptomen dat je zwanger was vind ik vele malen minder betrouwbaar dan een zwangerschapstest of urine test.

Maar desondanks is het heel vervelend dat je denkt een miskraam te hebben gehad. Mijn eerste zwangerschap is bij 12 weken uitgelopen op een miskraam, heel jammer, maar wel met een bedoeling. Als het kindje in mijn buik gezond was geweest, was het hoogst waarschijnlijk niet mis gegaan...zo heb ik altijd gedacht.   Ik vind dat moeder natuur dat goed geregeld heeft, want bevallen van een kindje die geen levensverwachting heeft of waar van alles mee is, lijkt mij geen pretje.

Groetjes Kirsten
 
Meestal heeft een huisarts wel gelijk. Maar ja, je weet het nooit.
Je kunt allerlei symptomen hebben die líjken op een zwschap, maar het niet zijn...ook als je ongesteld moet worden kunnen het dezelfde symptomen zijn. Je lichaam kan je erg voor de gek houden namelijk. Het kan ook psychosomatisch zijn...heb ik zelf ook gehad, heel vervelend meid!
Maar ik sluit me wel aan bij de rest van de meiden, hoe vervelend dat misschien ook is. Het neemt niet weg dat je heel teleurgesteld bent!!!

Maar....mag ik je wel er op wijzen, dat het heel moeilijk is om niet te veel bezig zijn met zwanger, maar dat het niet goed is dat je er wel zo mee bezig bent? Echt, het helpt je niet. Je wilt erg graag, en dat is gewoon voor jezelf erg vervelend, en je mag best teleurgesteld zijn. Maar je bent zo kort bezig nog maar....het komt vast wel. Maar niet als je je er zó mee bezig houdt! Je vind zelf dat je lang bezig bent, dat is gevoelsmatig zo, omdat je het zo graag wilt...dat had ik ook bij de tweede zwschap, maar als je het dan even relativeert......dan weet je dat het niet klopt!
Maar die emoties, en gevoelens heb je toch maar. Probeer het een beetje te relativeren meid.

Heel veel Succes!
 
Lieve Jessie,

Ik heb niet alle reacties gelezen maar ik weet wat je bedoelt met zwanger zijn en toch negatief testen.

Ook ik heb een keertje mee gemaakt dat ik allerlei verschijnselen had. Misselijk, vreselijk zere borsten, gespannen borsten, geen trek in chocola (?) geur van koffie maakte me misselijk en was heel emotioneel. Twee keer een test gedaan en 2x negatief...

Kunnen mensen wel zo makkelijk zeggen dat het tussen je oren zit, maar dat was ecth niet zo!!! Ik was namelijk nog niet eens overtijd!!! Ik heb een dag of 5 a 6 die klachte gehad en op mijn ongi dag getest voor de eerste keer. En van de een op de andere dag was alles weg, ik voelde niets meer van al die verschijnselen. verloor een dag later wat bruine afscheiding en heel weinig. Na een dag of 5 weer een test egdaan, nega en een dag erna begon mijn echte ongi. Ik ben er dus van overtuigd dat ik wel zwanger ben geweest, maar dat het te kort is geweest om een positieve test te krijgen. Dat bruinverlies schijnt ook een teken te zijn van een hele vroege miskraam.

Zo dat was mijn verhaal. Kan best zijn dat het niet de schuld was van de dokter, maar dat je wel zwanger was...

Veel sterkte de komende tijd met zwanger worden..
Liefs Mylène
 
quote: Willetje82 reageerde document.write(friendlyDateTimeFromStr('23-07-2007 22:08:53'));

Ik vind eigenlijk ook dat er niet meer zo gezellig op vragen of verhalen gereageerd wordt de laatste tijd. Je zou bijna geen nieuwe topic meer durven openen omdat je bang bent voor de reacties...! Lijkt me niet echt de bedoeling van dit forum...



Wat zijn dan nare reacties in dit topic? Dat ik en anderen zeggen dat ze misschien niet zwanger is geweest? Ik vind dat ik totaal niet bot heb gereageert of wat dan ook, maar alleen maar informatief. Dat dat confronterend kan zijn, dat ben ik me bewust. Maar ik vind het nogal ver gaan om op basis van negatieve tests, gevoelens en conclusies van een internetsite te bepalen dat je wél zwanger bent geweest en dat je dat vruchtje kwijt bent door de schuld van de huisarts. Terwijl diezelfde gevoelens en kwaaltjes ook komen kijken bij een ongesteldheid, ontpillen óf een ovulatie. Kijk nogmaals de ervaring is gewoon supernaar en ik hoop dat ze dat nooit meer mee hoeft te maken en snel zwanger mag zijn, maar ik denk niet dat we hier elkaar als breekbare voorwerpen hoeven te benaderen. Bang om anderen te kwesten. Helaas kun je ook andere reacties krijgen als je een vraag stelt op een openbaar forum. Ik heb ook wel eens reacties gehad welke mij pijn deden maar dan nog! Meiden doen het niet om je te kwetsen hoor!
 
Vlgs mij moet je gewoon posten wat je posten wilt en daarmee basta!
Niet denken maar doen ;-)
 
Mmm. Tja wat zal ik van zeggen.Ieder heeft zijn eigen mening. En vele van jullie zeggen mij dat ik te snel reageer en conclussies trek. Maar sommige van jullie trekken ook snel conclussies. Jullie gaan uit van je eigen ervaringen en denkbeelden. Ik  plaatste mijn verhaal niet om het  te laten  concluderen. Ik zocht wat begrip en medeleven, omdat het voor mij wel een nare ervaring was. En hoewel vele zeggen dat de dokter er niets mee temaken heeft, vind ik van wel. Zij zou mij meer kennis kunnen geven wat er aan de hand was. Ookal was ik naar jullie mening niet zwanger. Mijn baarmoedermond was niet voor nietsafgesloten geweest. Dat wil toch wat zeggen of niet?? Daarnaast ben ik al 1,5 jaar van de pil af. Met maart heb ik besloten om zonder condoom te gaan vrijen, omdat ik naar een kindje verlangde. Maar goed....het zijt zo.
Ik wil de meiden die wel begrip voor mij hadden bedanken. Het is een hele steun, dat ik dit met jullie bespreekbaar kan maken. Thank you.

Groetjes Jessy
 
Terug
Bovenaan