Weer miskraam of toch niet?!

Hoi,

Yvonne, bedankt voor je lieve woorden!

Tara, bedankt voor je reactie. Klinkt inderdaad heel herkenbaar, je voelt je toch echt even zwanger en bent blij met zo'n positieve test en dan komt de klap weer hard aan. Ik had er deze keer echt wel vertrouwen in dat het goed zou gaan, maar nu durf ik dat niet meer te hebben hoor na 2x. Best moeilijk. Heb het even helemaal gehad. Ook lekker even gehuild gisteren.
Nou, meid, ik hoop dat je snel een gezonde zwangerschap mee mag maken? Heb je al kinderen? Ik heb al een dochter van bijna 3 jaar, ik besef nu wel weer meer wat een wonder het toch is een gezond kind!

Groetjes,
Angel
 
Hoi Angel,

Wat rot voor jullie! Hopelijk lukt het snel weer en gaat het dan wel goed!
Sterkte!

Groetjes,
Leeuwtje
 
Hoi Leeuwtje,

Dank je wel!!! Ja, ik hoop ook dat het ons nog een keer gaat lukken.
Jij ook succes met zwanger worden!

Groetjes,
Angel
 
Ach meid wat vervelend zeg.
Je was al zo voorzichtig om het dit keer hier te vertellen omdat je jezelf nog niet teveel blij wilde maken. Maar ja na een positieve test raak je natuurlijk toch in de wolken.

Ik duim voor je dat het de volgende keer wel goed gaat. Dit lijkt me echt erg om mee te maken.
Succes met het verwerken en heel veel succes de volgende keer.

DeeDee
(Bijna twee jaar aan het proberen)
 
Hoi DeeDee,

Dank je wel meid. Ja, het is wel heftig en hakt er toch best wel in, je wordt er erg onzeker van. Ik dacht echt dat de 1e miskraam pure pech was en dat het dit keer waarschijnlijk wel goed zou gaan, maar helaas. Nu daalt het vertrouwen in je lichaam dan best hard. Maar dat zal jij ook best wel hebben na 2 jaar proberen?
Maar...ik lees ook weleens op het andere forum "zwanger worden na een miskraam"en er zijn gelukkig genoeg meiden die na 2 of 3 miskramen toch een kindje krijgen. En net een lief berichtje gelezen speciaal voor mij van iemand die ook na een aantal miskramen een gezond kindje kreeg. Dus er is nog hoop!

Eén positief ding: ik weet nu wel dat ik samen met m'n vriend zwanger kan worden (m'n dochter heb ik samen met m'n ex-vriend gekregen).
Zitten jullie al in de medische molen?
Jij ook heel veel succes toegewenst met het zwanger worden, ik duim voor je dat het snel gaat lukken.

Groetjes,
Angel

 
He Angel

Wat lief dat je je zorgen om mij maakt terwijl je net zelf een miskraam hebt gehad.

De verhalen van mensen die na een miskraam een gezond kindje krijgen geven je natuurlijk wel goede hoop. Ik las dat je al een dochter hebt, dus je weet in elk geval dat het kan. Nu je ook weet dat je zwanger kan worden met je nieuwe vriend is er in principe toch niets dat jullie tegen zou moeten houden. Denk daar maar aan.
Een miskraam in de eerste weken kan altijd. Misschien is er ook wel een reden waarom het gebeurt, bijvoorbeeld dat het kindje niet sterk genoeg is/was.
Ik duim voor een goede zwangerschap voor jou binnenkort. Maar neem eerst ff de tijd voor jezelf.

Ik zit nog niet in de medische molen en de twijfel heeft hier al meer dan eens toegeslagen. Als het deze maand niet raak is, dan ga ik naar de huisarts om me door te laten verwijzen. Maar ik heb eigenlijk goede hoop deze maand. Ik heb klachten die ik de afgelopen twee jaar nooit heb gehad, dus wie weet.
Ik wordt er ook niet jonger op (volgende maand 34) dus als het toch niet gelukt is deze maand dan hebben we gewoon een beetje hulp nodig.

Groetjes
DeeDee
 
Hoi DeeDee,

Ja, ik besef ook wel dat het waarschijnlijk niet helemaal gezond of sterk genoeg was en dan is dit beter om zo vroeg het kwijt te raken dan later in de zwangerschap.

Tuurlijk leef ik ook met jou en alle anderen mee. We hebben uiteindelijk allemaal hetzelfde doel en het is fijn om het hier te kunnen delen. Ik heb wel 1 vriendin (ze is huisarts en ook bezig om zwanger te worden) in vertrouwen genomen, dat is toch ook wel fijn.

Weten mensen in jullie omgeving dat jullie al zo lang bezig zijn?
Wanneer is je NOD? Ik duim echt voor je, zou toch te gek zijn als het nu dan toch raak is.

Groetjes,
Angel
 
He Angel

Een vriendin van mij is al ruim twee jaar bezig en die loopt sinds een paar maanden bij de gyn. Die heb ik het verteld, want die snapt wat we doormaken.
En nog een vriend van ons die regelmatig over de vloer komt. Die heeft verder geen idee want hij heeft op het moment niet eens een vriendin en is dus helemaal niet bezig met kinderen.

Het is wel fijn om af en toe je verhaal kwijt te kunnen, maar ik zou er niet tegen kunnen als veel mensen het wisten, want ik ben bang dat ik dan vaak de vraag zou krijgen: en is het al zo ver? En nog veel banger dat ze dat na een paar maanden niet meer zouden vragen omdat ze er dan vanuit gaan dat het toch niet zo is.
Snap je me nog?

Mijn NOD is morgen, dus je snapt dat ik me zenuwachtig zit te maken. Ik houd deze maand mijn temperatuur bij (voor het geval ik naar de huisarts moet en ze me weg wil sturen met; ga eerst maar eens je temp opnemen), dus morgen gaat de wekker op 7 uur en ik hoop dat m'n temp dan nog boven de 37 is....

DeeDee
 
Terug
Bovenaan