Ziekenhuis

A

Anoniem

Guest
Hallo Allemaal

Mijn vriend en ik willen heel graag een tweede kindje en zal al bijna jaar nu bezig. Bij mijn eerste duurde het ongeveer anderhalf jaar voordat er wat gebeurde. In die tijd ben ik alles bij elkaar maar iets van 6 keer ongesteld geweest. Uiteindelijk lukte het zonder hulp van een ziekenhuis en waren we dol gelukig. Vorig jaar September benik gestopt met de pil in December was ik nog steeds niet ongi wel had ik mega last van mijn huishouding. Mijn huisarts heeft mij toen doorgestuurd naar een gyn, waar ik nog steeds onder behandeling sta. Werd dikker, sagi en noem alle klachten maar op. Zo heb ik lopen klote tot 2 maanden geleden toen kreeg ik namelijk hormonen om mijn menstruatie op te wekken. Gelukkig had ik ook toen geen last van bijwerkingen. Doordat ik die medicijnen heb geslikt werd ik de afgelopen keer spontaan ongi, tot onze verbazing en mocht ik hormonen gaan slikken. Vorige week maandag had ik een echo om te kijken hoe mijn eitjes waren gegroeid (dat was dag tien, vanaf de eerste dag van mijn menstruatie) helaas waren ze toen nog maar 10 mm terwijl ze 16 mm moesten zijn. Terleurgesteld naar huis, wat dacht ik nou dacht ik soms dat ik gelijk pats boom zwanger zou zijn. Afgelopen donderdag gingen ze weer kijken of mijn eitjes genoeg waren gegroeid. En ja hoor mijn gyn stond er gewoon van te kijken zei ze, ant ze waren 17mm aan de aarbeid dus. Nu moeten we het om de dag doen totaan donderdag. Ik moet zeggen echt leuk is het niet meer. Mijn vriend vind het best moeilijk om te presteren nu er ligt nou zo'n druk op.Maar goed dat komt ook wel weer goed. Ik weet niet of het tussen mijn oren zit maar heb er een goed gevoel over. Voel me eigen heel raar een beetje een nerveus gevoel in mijn buik. Ook moet ik veel vaker plassen dan anders het valt zelfs bij iedereen op. Ook ben ik erg moe en heb ik weinig geduld. Een aantal maanden geleden heb ik ook al hier op het forum gezeten, maar ben toen afgehaakt omdat ik ben gaan lijnen en mijn gyn vond het verstandig om een beetje afstand te nemen en me eigen ergens anders mee bezig te houden. Nou dat heb ik een aantal maanden gedaan en het heeft niets geholpen dus daar ben ik weer. Vind het erg fijn om ervaringen te wisselen en om te weten hoe andere hier mee omgaan. Voel me soms zo klote. Om me heen word iedereen maar zwanger en ik niet. Klinkt zeker erg. Nou ik weet ff niets meer te typen en hoop op een reactie.

Liefs LM

 
Hoi!
Lastig he eigenlijk dat zwanger worden...?
Wij zijn nu vanaf 1 januari bezig. Ik was eerst heel optimistich en dach dat het wel even zou doen....niet dus.
Mijn cyclus doet soms ook heel raar terwijl ik deze maand al een jaar gestopt ben met de pil.Voor de pil (15 jaar geleden) was hij 28 dgn en nu de laatste  mnd eerst 21 en toen opeens 2 wkn en toen 55 dgn.  Gelukkig is een vriendin van me gyn en heb ik korte lijntjes met het ziekenhuis, dus heb ik haar nu maar eens gebeld.
Ik mag (?) nu 2 x bloed laten prikken. Kom ik toch in die malle molen.
Maar ik ken het ook hoor dat iedereen om je heen zwanger wordt. Daarom heb ik besloten om het gewoon te vertellen aan de mensen om ons heen.
Zo hoop ik iets van onderliggende spanning weg te halen.
Want echt IEDEREEN zegt dat je er niet zoveel mee bezig moet zijn...
Dat weet ik, maar ik heb eerlijk niet het idee dat ik dat ben. Ik ben wel daarom een paar keer een tijdje niet hier geweest. Nou en dan was ik nog niet zwanger dus dacht ik maar weer ik ga terug naar het forum...
Ik zit nu op dag 12, ben benieuwd wat het deze maand wordt...
Heel veel succes met alles!!
X
Kiki
 
Oh ja, wat ik nog wilde zeggen.
Ik heb weleens aan die vriendinnen die zwanger werden gevraagd hoe lang etc. En dan bleek ook dat ze er eigenlijk langer mee bezig waren geweest dan dat ze in eerste instantie lieten merken...
Misschien als het ons eindelijk lukt dat we dan deze maanden weg wuiven??
Denk het niet, maar hoop het wel hi hi hi!
X
 
Hoi Patricia

Hier nog iemand die in het ziekenhuis loopt. Het is de 1e ronde dat ik aan de medicijnen zit. Ik heb dag 3 t/m 7 Clomid gehad. Ben op dag 12 in het ziekenhuis geweest en toen had ik maar 1 eitje van 8,5 mm. Veels te klein nog. Dat was afgelopen donderdag en moest ik zondag terugkomen. Op zaterdag zat ik er ff helemaal doorheen. Ik had zo gehoopt dat ik een goed eitje zou hebben.
Maar op zondag toch nog erg goed nieuws gehad. Met de echo zagen we dat m'n eitje was gegroeid naar maar liefst 18 mm. Nou mijn dag kon niet meer stuk.
Gister ben ik weer geweest en kregen we ook een samenlevingstest. Deze was positief en het eitje zat op ongeveer 20 mm.
We hebben het advies gekregen om vanavond en vrijdagavond "gezellig"te klussen.
Op zich geen probleem, maar het spontane is er wel vanaf. Ik probeer er iedere keer maar iets leuks van te maken. Het scheelt wel dat ik een mannetje heb die er zeg maar altijd wel voor te porren is.
En ik denk maar zo als we het nu niet doen is er weer een maand verspilt om dichter bij ons eigen wonder te komen! En dat is toch wat we allemaal graag willen. En we hebben ook nog het geluk dat we zeker weten dat we deze maand een ei hebben.
Meid, kop op! Nog een paar gezellig avonden en misschien hebben we einde van de maand wel een positieve test in de handen!!

Liefs Jane



 
Joh wat goed zeg!!!!!
Ik ga echt voor je duimen, als ik dat zo lees komt dat binnenkort wel goed.
ik kan me voorstellen dat het vrijen nu ineens een hele andere functie heeft gekregen. Dat dat nu allemaal heel anders is.
Succes!!!
Liefs Fem
 
Bedankt voor jullie reacties. Vind het echt fijn om het er met iemand over te hebben. Jullie begrijpen me tenminste.

Vanmorgen toen ik uit bed kwam voelde ik me eigen niet zo goed, was een beetje misselijk. Ik nam een sigaretje (Ik weet het mega slechte gewoonte, probeer ook te stoppen) en hij smaakte toch maar vies. Nadat ik het ff had laten zakken ben ik voor mijn dochtertje een boterham gaan maken, terwijl ik daarmee bezig was werd ik toch weer misselijk. Heb zelf dus niks gegeten, het idee alleen al stond me echt niet aan, wel nam ik een glas melk dat vult ook. Hij viel echter verkeerd. Na een half uurtje op de bank zakte het weer weg. Ben toen ff met de honden gaan lopen, beetje frissenlucht, nou ik liep gewoon te kokhalzen in het park. De rest van de dag heb ik zo dus lekker door gekwakkeld. Vanavond dus ook maar niet gekookt en gewoon een boterhammetje gegeten. Gek genoeg is het nu weer over, dus het kan niet zo zijn dat ik ziek word. Dat dacht ik in eerste instantie wel, maar ja dan moet ik er nu toch ook last van hebben. We wachten het maar gewoon af.

@Jane, Ik zit zelf ook in de eerste ronde van de medicijnen. Heb trouwens dezelfde medicijnen als jij geslikt ook clomide van dag 3 tot dag 7. Had gelukkig geen bijwerkingen. Alleen kreeg ik op dag 10 een echo en toen was mijn eitje maar 10mm teleurgesteld ging ik toen dus weer naar huis, maar op dag 13 moest ik terug komen voor nog een echo en was mijn eitje 17mm voldoende dus om de klus week te starten. Ben nu dus flink aan het hobbyen. In tegenstelling tot jouw verhaal hoef ik pas weer een week voor mijn menstruatie terug te komen als ik dus niet zwanger ben.  

Nou we hopen er maar weer het beste van deze maand. Wie weet lukt het wel. Vind het trouwens wel extra spannend, want van mijn dochtertje ben ik ook in deze periode zwanger geraakt.

Liefs Patricia
 
Hoi Patricia,

Voel je je al weer  wat beter? Wat vervelend als je je de hele dag zo misselijk voelt. Als je nou eens wist dat je zwanger zou zijn dan heeft het tenminste nog een rede.
Wat leuk dat je al een dochtertje hebt, hoe oud is ze? Ik heb zelf  (nog) geen kinderen, maar wel een aantal schatten van neefjes en nichtjes. Die geven je ook zoveel liefde, zo leuk.
Nou we hebben er al weer 1""verplichte" klusavond op zitten, nog 1 te gaan. Manlief vind het wel leuk dat ie bijna elke avond aan de klus mag. Maar echt spontaan vind ik het niet. Maar het is voor het goeie doel, zullen we maar zeggen.
Ben jij ook aan het temperaturen? Bij is er nog geen verhoging te zien. Dus waarschijnlijk nog geen ei gehad. Ik moet trouwens wel volgende week woensdag bloed laten prikken voor progestoron. Of ik dus daadwerkelijk een eisprong heb gehad.
En hier bellen ze me donderdag over op. En gaan we aan de hand daarvan de verdere behandeling bekijken.

Liefs  Jane  
 
hoi hoi , ik zit ook in het hetzelfde schuitje als jullie, ik heb er weer een kuur provera op zitten, en moest afgelopen maandag komen voor een echo en toen bleek dus dat er twee eitjes zaten , stonden op springen volgens de gyn dus klussen!! moest ik woensdag weer terug komen en ja hoor daar zaten ze nog steeds!! wel weer gegroeid nu waren ze 22,5mm en 23mm,dus nu moesten ze toch echt een dezer dagen gaan springen dus gisteren weer moeten klussen!! vind er echt geen hol meer aan, gelukkig kan mijn mannetje het toch wel!! en dat is het belangrijkste!! haha
maar het gekke van alles is dat ik iedere keer ontzettende buikpijn krijg en dan weer wat ga vloeien en dan na een paar uur is het weer weg!!hebben jullie hier ook last van??
ik word niet goed van dat vloeien ben nu al 4 weken aan het vloeien!!
maar toch zitten er eitjes , en ja als je nog steeds vloeit valt het niet mee om te klussen!!!maar gewoon door de zure appel heen bijten en dan komt het allemaal wel eens goed voor ons!!
tot snel weer
xxx wendy
 
Je moet ingelogd zijn om te kunnen reageren. Log in | Registreer
Terug
Bovenaan