Ziekenhuis

Hoi meiden,

allereerst  wil ik jullie allemaal hele fijne kerstdagen en een gelukkig, gezond en vooral vruchtbaar 2008 toewensen!!!

Patricia, hoe was het dinsdag in het ziekenhuis?

Ik zit nu alweer op dag 9 van mijn cyclus.
Helaas verlies ik nog steeds bloed (dat is toch echt iets wat ik op 2 jan aan de gyn ga vragen, ik ben vanaf mijn miskraam telkens zo lang ongi?), dus klussen doen we nog niet.
Maar aangezien ik wel clomid heb geslikt, verwacht ik volgende week mijn ei, dus laten we hopen dat we voor die tijd iig kunnen klussen!
Ik ga vanaf morgen ook weer met de ovutesten beginnen, ben erg benieuwd of ze dit keer weer mijn ei zullen aangeven?

Iedereen een fijne dag nog

Liefsss,
Ashley.
 
Hallo Allemaal,

Mag ik met jullie mee kletsen ?
Ik klets zelf mee op de bezige bijtjes topic: erg leuk en gezellig ! Maar helaas hebben mijn man en ik gisteren minder goed nieuws gekregen. Op de bijtjes forum kreeg ik meteen lieve en steunende berichtjes. Er zijn daar ook een aantal meiden al langer bezig of meiden die al vanalles hebben meegemaakt. Maar na een nachtje slapen dacht ik toch: laat me maar op meerdere topics inschrijven om mee te kletsen met meiden die in hetzelfde schuitje zitten. Hoe meer ervaringen ik kan uitwisselen met lotgenoten hoe fijner.
Nou hier ben ik dan ( helaas ). Het zaad van mijn man is te langzaam en ik heb glamydia gehad of heb het nog: hierdoor is de kans zeer groot dat ik onvruchtbaar ben.
We zijn kapot van dit nieuws en kunnen het nog niet helemaal bevatten dat wij niet via de natuurlijke weg zwanger kunnen raken.
In januari moet ik naar het ziekehuis voor een inwendige echo. Onze hoop is nu erop gevestigd dat ik of   geen verklevingen heb of dat deze meevallen en kunnen worden verholpen. Dan valt het nog wel 'mee' betreft de behandelingen die ons staan te wachten. Maar als het niet goed uit ziet dan is onze enige optie IVF en dat is ontzetten zwaar, dus daarover moeten we dan heel erg goed nadenken.

We leven nu in een roes: tussen hoop en vrees. Het is zo raar allemaal en het doet heel erg pijn. Het ene moment doen we niks anders dan huilen en daarna proberen we ons zelf weer op te peppen.

Gelukkig vinden we veel steun om ons heen, maar het is toch anders als je kunt praten met mensen die soortgelijke hebben meegemaakt.

Ik hoop dat ik mag meekletsen en ben heel erg benieuwd naar jullie ervaringen.

Liefs, Silvia
 
Hoi Silvia,

Tuurlijk mag je meekletsen!!!!!
Ik ben trouwens ook van de bezige bijtjes en heb dit topic ooit geopend!!!

Kan je het een beetje een plekje geven????

Liefs xxx
 
Hoi Patricia,

Zag inderdaad jouw naam al hier staan. Wilde eerst even afstand nemen van dit forum maar toch is die steun bij de bijtjes wel erg fijn  en ook leuk om de verhalen van anderen te lezen: dat lijdt me een beetje af. En op deze topic zijn meer meiden te vinden die ook naar het ziekenhuis gaan en das ook wel eens fijn om daar mee te kunnen praten.
Mijn man en ik hebben het nog geen plekje kunnen geven. We leven nu erg tussen hoop en vrees. Het is no zo onwerkelijk allemaal als je je beseft dat zwanger worden bij ons niet vanzelf gaat. Daar sta je nooit zo bij stil. Net zo min als ik nu overal lees dat al die onderzoeken en behandeling vreselijk veel tijd in beslag nemen. Maar goed, als ze ons dan nog kunnen helpen en we zwanger kunnen raken zijn we natuurlijk vreselijk blij.
We proberen er nu maar het beste van te maken en te genieten van alle dingen om ons heen. Zo hebben we al besloten dat wanneer het allemaal lang gaat duren of nooit mogelijk is we dan van de zomer een verre en lange reis gaan maken. Nu wilde we de centjes onzij zetten voor een babykamer.
Maar het is wel shit zo voor die feestdagen, maar ja.
Heb jij of iemand anders het ook gehad dat je het niet kon geloven en in een ontkenningsfase kwam te zitten ?
Ik hoop en ga er nog steeds van uit dat in eind 2007 misschien wel een positieve zwangerschapstest heb: we blijven ook nog gewoon door klussen.
Maar dat komt misschien ook omdat we nog geen 100% zekerheid hebben gekregen.
Mijn man zat op het randje van matig zaad en ik het antistoffen van glamydia in mijn bloed: daarmee is de kans op verklevingen en onvruchtbaarheid groot, maar goed het is nog niet bewezen. Mijn man moet nog een keer zijn zaad laten onderzoeken en ik dan die echo. Tot die tijd moeten we afwachten. Over 3 weken krijgen we zekerheid of ik inderdaad verklevingen heb en ik welke mate en of het zaad van mijn man goed te bewerken is.
Af en toe dan heb  we het duidelijke buikgevoel dat het allemaal wel goed komt en dat we zwanger kunnen worden hetzij met wat hulp, maar daarna krijgen we ook weer het angstige gevoel dat alleen IVF voor ons een oplossing kan bieden en dan stort de wereld wel heel eventjes in.
Kortom; leven tussen hoop en vrees.

Ik ben er heel erg benieuwd naar hoe jullie allemaal er mee om gaan toen jullie geen goeds nieuws kregen te horen en naar het ziekenhuis moesten.
En ik zou graag willen weten wat ons te wachten staat van onderzoeken en hoe lang het gehele traject ongeveer duurt.

Heel erg bedankt alvast !

Liefs, Silvia

ps. Patricia: hoe was het in het ziekenhuis met de follikelmeting ?
 


Hoi Silvia,
Ik kan me goed voorstellen dat het nu ff heel zwaar is voor jullie en dat het moeilijk is om het een plekje te geven. Hopelijk kunnen jij en je mannetje er goed over praten en mekaar steunen in deze moeilijke tijd. Hoop ook echt dat alles goed komt en dat jullie zwanger kunnen worden. Ik gun het je echt zo erg!!!!! Ja het is zeker shit zo voor de feestdagen.
Ik denk dat het heel logisch is dat je het ontkent het is ook zo onwerkelijk allemaal. Het ene moment is er nog niets aan de hand en het andere moment ga je naar de gyn en krijg je slecht nieuws. Bij mij is het niet zo heel erg allemaal. (leuk is natuurlijk anders) Ik heb gewoon een erg onregelmatige cyclus waardoor ik aan het ziekenhuis loop. Wel gaat mijn mannetje na de feestdagen zijn zaad inleveren. Hij wilt dat dat gebeurt voordat ze bij mij verder gaan met allerlei onderzoeken. Ik merk wel in mijn relatie dat we meer naar elkaar toe getrokken zijn door alle ziekenhuis bezoeken.Het heeft onze relatie nog sterker gemaakt!! We kunnen er gelukkig ook goed over praten saampjes en dat is toch wel heel belangrijk. Vorige week ben ik ook geprikt op chlamidya en heb nog geen uitslag. Als het goed is hoor ik dat pas mijn volgende cyclus als ik weer ga voor folikelmeting. (mog ook bellen voor de uitslag) Moet zeggen dat ik er niet bang voor ben. Heb al ruim 11 jaar dezelfde vriend en natuurlijk al een dochter. In de 11 jaar zijn we allebei niet vreemd gegaan en toen ik zwanger wilde worden van mijn dochter is er ook bloedgeprikt en dat was toen helemaal goed. Weet dus bijna zeker dat ik het niet heb. Ik hoop ook echt dat alles goe dkomt voor jou!!!!!!! Wil ook ff zeggen dat ik het fijn vind dat je nog op het forum bent!!!
Ik ben vandaag weer terug geweest voor de folikelmeting. Ze kon niet goed zien hoe groot mijn ei was, omdat hij in mijn rechter eierstok zit en die was een beetje verstopt. Hoef deze cyclus in ieder geval niet meer terug te komen. We moeten gewoon om de dag gaan klussen vanaf vandaag. Wel moet ik de ovutesten blijven doen tot mijn ei is gevonden. Als het deze cyclus niet raak is dan moet ik ff bellen en word mijn dossis Clomid weer verhoogt, van 2 pilletjes naar 3. Dus dan ga ik 150mg slikken. Als dat ook niet werkt gaan we kijken voor iets anders, want hoger dan 150mg met Clomid kan dus niet. Soms ben ik wel ff de vertrouwen kwijt hoor dat het gaat lukken, maar ik blijf wel hopen en dat is denk ik heel belangrijk.
Liefs xxx
ps, Heel veel sterkte!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!Ik denk aan je!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
 
hoi people,ben ik weer.
patricia,ik hoop voorje dat het deze maand wel eens lukken gaat bij je.maar als je eileider verstopt zit,dan kan het eitje er toc niet doorheen?of wel?
Sylvia,wat een gedoe allemaal zeg!wel heel erg sneu voor je hoor.het lijkt me ook wel een klap als je dit nieuws in ene te horen krijgt,en nog wel dat het aan allebei ligt om het zo maar even te zeggen.
In januari gaan ze bij mij zon baarmoederfoto maken.mijn baarmoeder slijm is namelijk niet echt goed.dus voor mij is de kans ook niet groot denk ik om op natuurlijke wijze zwanger te raken,vreemd genoeg voel ik er niks bij.misschien komt dat nog.eerlijk gezeg d heb ik me er nu eindelijk bij neergelegd dat zwanger worden niet voor de hand ligt en heb ik een soort vreemde rust over meheen gekregen.ik dacht elke maand,nu MOET het raak zijn,en als de RDs dan weer kwamen was ik 3 dagen mega chagerijnig.mar nu heb ik zoiets van,nouja,het lukt toch niet dus laat die RDs dan maar snel komen,dan ben ik weer vanaf.maar daarentegen is het zaad van mijn man wel goed,misscien is dat wel de reden dat ik er nu makkelijk over denk.
Ik heb wel 2 jaar terug een baarmoedermond en eileider ontsteking gehad,ikzelf denk dat dat de oorzaak is van slecht slijm en een dunne baarmoedermond.Ik ben nu wel heel bang dat mijn eileiders verstopt zitten,vanwege die ontsteking.de dokter dacht in begin dat het chlamydia was,maar ik heb maar  1 partner gehad en dat is mijn huidige.dat geldt voor mijn man ook.maar uit de bloedtest is gewezen dat het gewoon een onsteking was en geen chlamydia.
Maar het is nu januari afwachten en kijken wat er uit de foto komt.daarna zien we wel verder.ik hoop dat ze meteen verder gaan met iui en geen andere onderzoeken meer.
Maar Syl(mag ik Syl zeggen?) ik denk aan je en ik wens je heel veel sterkte toe in de komende tijd!!xxx.
en dat geldt voor iedereen hier,sterkte in het nieuwe jaar met alles,maar moge het wel een mooi en gezond jaar worden voor ons allemaal.
hopelijk kunnen we elkaar in het nieuwe jaar feliciteren!
xxxxx shen
 
@Shen, Ik zie net dat ik een tikfout heb gemaakt. Mijn eileider is niet verstopt maar hij was verstoppetje aan het spelen, hihi

nou ik ga weer, moet morgen vroeg uit mijn bedje want we gaan naar de efteling!!!

Fijne dagen
Liefs xxx

ps, Silvia, hoe is het met je????
 
Je moet ingelogd zijn om te kunnen reageren. Log in | Registreer
Terug
Bovenaan