zijn er ook rokende aanstaande mama's met heel veel schuldgevoel?

Ik vind het knap dat je het aangeeft. Ik ben 10 weken zwanger en ben nu 3 x gestopt en weer begonnen. Dit komt omdat mijn stress gehalte hoog is omdat me partner op uitzending is. Ik heb nu besloten om weer te stoppen ik heb een boek die me er nu door heen helpt en dat geeft vooral meer rust. Moeilijkste vind ik toch echt met gezelligheid ik stop 3 a 4 dagen en dan is er weer een breek moment. Ik vind het knap van alle mensen die gestopt zijn. Nu weer verder met het boek en het werkt.  Schuldig voel ik me ook maar het is belangrijk als je wilt stoppen dat t lukt en denk niet dat wanneer het even niet lukt dat je faalt! Iedereen succes met het stoppen of minderen ik heb er respect voor en de eerlijkheid van het forum die het durven aan te geven.
 
Beste toekomstige ouders van nu, Helaas ben ik een kind van een moeder die rookte tijdens zwangerschap, met gevolg Perthes, een verstoorde niet goed ontwikkelde doorbloeding van heupgewricht. Gevolg afsterven van heup gewricht, wat resulteerden in een ziekenhuis opname van twee jaren, daarna lopen met beugel waarbij been gebogen op rug werd vast gemaakt. Dit alles voor tiende jaar. Nooit voetballen, nooit geen teamsporten, geen militaire dienst , op lagere school nooit meedoen gymnastiek, nooit rennen, vliegen en springen. Want als ik zou vallen en broze heup zou breken met gevolg rolstoel. Dus mijn hele leven medische zorg en controle. Nu 60 jaren later altijd elke dag pijn vooral in de nachten, geen afstanden kunnen lopen, elke maand manuele behandelingen om alles dragelijk te houden. Geen operatieve mogelijkheden, en geen mogelijkheid tot genezing, alleen maar verdere achteruitgang. Heb geen rancune naar al reeds overleden moeders, maar had het liever niet gehad. De ellende, pijn, ongemakken, had niet gehoeven als moeders verstandiger was geweest. Helaas was dit niet het geval.
 
Ik kan mij voorstellen dat je schuldgevoelens ervaard maar als het niet lukt om te stoppen is dat nu niet het doel waar je naar zou moeten streven. Als ik u was zou ik je zorgen en gevoelens delen met je vk of huisarts. Die kan je de beste adviezen geven en/of je gerust stellen. Roken is nu eenmaal een verslaving. En een verslaving is zeer moeilijk om vanaf te komen. Het is zoals het nu is en het enige wat je kan doen is je alle best en zoals ik lees doe je dat!
 
Hi!

Wat dapper dat je hierover praat. Zoals je al kan lezen zijn er vast genoeg “succesverhalen” en gaat het vast niet bij iedereen fout. Vaak uitzonderingen waarbij het wel mis gaat. Je hebt inderdaad kans op een lager geboortegewicht en wat kleinere baby dan gemiddeld.
Ik heb tijdens mijn eerste zwangerschap de peuken meteen opzij gelegd en dat ging me goed af tot we vlak na de geboorte gingen scheiden en toen weer begonnen. Nu zwanger van nummer 2 en het stoppen valt me nu echt zoveel zwaarder. Ben heel gestrest en heb toen een keer 3 hijsjes genomen toen ik een week of 4 zwanger was (ik wist het vroeg) en voelde me toen zo schuldig dat ik het niet meer durfde te doen.
Maar toch elke keer als ik geirriteerd ben of gestrest roept de sigaret mn naam. Echt wat een klote verslaving is dat zeg!!
Zolang de controles goed zijn en je bent eerlijk tegenover de verloskundige dan neem ik aan dat je je schuldgevoel iets meer los kan laten. Hoop ik voor jou!
Sterkte mama
 
Je moet ingelogd zijn om te kunnen reageren. Log in | Registreer
Terug
Bovenaan