zwanger na miskraam?

He Esther,

Wat spannend ook voor jou! Ik hoop zo voor je dat je dit weekend een positieve test mag vasthouden.
Ik help je hopen, echt waar.

Hier dacht ik dat vanmiddag de rode duiveltjes toch kwamen.
Maar was weer 1x iets, en daarna niet meer.
Ik weet het echt niet meer. Totdat het tegendeel bewezen is houd ik toch nog een beetje moed.

Ach, en als ik jou verhaal dan lees, en vele andere verhalen, dan denk ik ook wel van, ik heb twee lieve gezonde kinderen.
Dat is natuurlijk al iets om je handen voor dicht te mogen knijpen.
Maar goed, de wens voor een derde is nog heel sterk, dus we blijven volhouden.

Nooit gedacht trouwens dat ik die wens nog zou krijgen.
Na de geboorte van de eerste werd ik ziek. Ik had een uitzaaiing van een eerder verwijderd melanoom. Deze zat ik m'n lymfeklieren. Gelukkig was het er "maar" een, en bleken de rest van de klieren allemaal schoon.
Die uitzaaiing, dat is nu bijna 6 jaar geleden, en het gaat heel goed, gelukkig.
En dat we nu bijna 6 jaar verder zijn is natuurlijk heel positief.

De wens voor een tweede was er natuurlijk wel, maar of dat nou verstandig was?
Uiteindelijk hebben we 3,5 jaar gewacht   op advies van een gynaecoloog gespecialiseerd in kanker en zwangerschap) voor we voor de tweede gingen.
Vorig jaar juni ben ik bevallen van een zoontje.

Daarna vond ik het best heel spannend, je hebt toch minder weerstand, en je hormoonhuishouding ligt overhoop. Iets wat voor die (evt) vervelende celletjes vaak een reden is om dan juist iets te gaan doen. Maar gelukkig, het ging goed en het gaat nog steeds goed! De arts waar ik onder controle sta, zei vorig jaar toen ik hoogzwanger was, dat als er nog celletjes zouden hebben gezeten, deze waarschijnlijk allang wat hadden gedaan. Daar vertrouwen we dan maar op.

Dat trekkerige gevoel bij je liezen dat is wel heel herkenbaar.
Afgelopen weekend had ik dat, ook met steken erbij. Ook was ik bij vlagen wat misselijk, en ook een hongergevoel af en toe.
Verder voel ik eigenlijk niet zo heel veel, maar dat had ik met de andere zwangerschappen ook niet.
M'n temperatuur is nog wel steeds hoog.

Nou, een heel verhaal inmiddels.
Het is wel eens fijn dat je alles van je af kan "schrijven". Dat lucht wel eens op.
Hoop maar dat je het niet vervelend vind, dat ik m'n hele verhaal heb gedaan.

Nogmaals, ik ga ook heel erg duimen voor jou.
En inderdaad, volhouden!

Liefs,

Joye


 
dat is niet misselijk en wat ontzettend fijn dat het je zo goed gaat nu.
het zal altijd aanwezig zijn maar hopelijk steeds meer op de achtergrond wat de angst op terugkeer betreft.

idd lucht het wel eens op om je verhaal te kunnen doen,h.e.l.e.m.a.a.l. niks mis mee.
vind het ook een boeiend en ontroerend verhaal.
ontroerend dan niet in de zin wat de ellende destijds betreft maar dat je je leven verder hebt mogen leven en dit bezegeld hebt met de geboorte van je zoon!

het maakt idd niets uit of je nu voor je 1e kindje gaat of vor je 4e.Het blijft altijd een wonder,iedere keer weer.
dat meen ik echt en zo kijk ik er echt naar.

ik heb bij de 3 zwangerschappen van mijn liefste vriendin net zo intens en vol spanning meegeleefd.
ondanks het feit dat het ons nog niet gegeven is.
natuurlijk zijn er momentjes dat je even slikken moet..en is het moeilijk voor te stellen voor ons dat we ooit iets positiefs gaan ervaren.
en toch weet ik zeker dat dat komen gaat..wanneer is alleen de vraag.
ik laat me niet van de wijs brengen door wat andere mensen vinden dat je moet denken of voelen tijdens en na de miskramen.
Vind dat dat voor iedereen anders is.Ik heb alle stadia's gehad(verdriet,pijn,woede en teleurstelling) maar heb ze nooit laten overheersen en mezelf erin verloren.

Heb altijd het gevoel gehad dat kinderen krijgen niet 1,2,3 of zelfs helemaal niet voor me weggelegd zou zijn..ik ontweek het onderwerp ook vaak..geen enkele rede toe maar goed..het gevoel was er wel.
nadat er in mijn omgeving steeds meer kleine gupjes geboren werden,merkte ik dat mijn moedergevoelens wel degelijk aangewakkerd werden haha
nu na bijna 2 jaar bezig te zijn en 3 miskramen verder is het er gelukkig nog steeds.
die missers maakten me niet alleen onzeker maar ook angstig..wat als ik gelijk kreeg?
na de 1e miskraam heb ik direct gezegd dat er iets moest zijn..iets klopte niet.
na de 3e hebben we de gebruikelijke testen gehad en gelukkig kwam er bij alleen een stollingsafwijking(factor 5 leiden heterozygoot) uit.geen directe oorzaak,alleen iets om in de gaten te houden na een bevalling aangezien de kans op trombose groter   is..
in de 1e instantie werd ik er onrustig van tot ik 2 dgn later op dit forum vrouwen sprak wie hetzelfde hadden en positieve zwangerschappen hebben gehad..
dat gaf mij in 1 klap rust en zekerheid dat de gyn gelijk had in zijn uitleg naar ons.
vanaf dat moment voel ik me heel rustig en ga ervan uit dat het ook bij ons echt een keertje gebeuren gaat.

zou er heel wat over over hebben om een klein mixje van ons tweetjes op de wereld te zetten al zal ik mijn handen vol krijgen als het op de moeder lijkt whahaha

ik ga er nog steeds vanuit dat ik gewoon ongi word hoor..maar laat het je zeker weten dit weekend.

jij en ik  wachten samen rustig af wat komen gaat afgesproken?

liefs ik
 
He hoi,

Ik ga je eerst even zeggen dat ik je heel dapper vind.
Gewoon hoe je met jou hele situatie omgaat, hoe je alles verwoordt, en hoe je met je beste vriendin omgaat.
Vind het heel mooi dat je dat zo kan.

Ik vind, en dan ga ik ook een beetje bij mezelf af, dat als je het een en ander hebt meegemaakt in je leven, dat je daar soms ook wel weer sterker van wordt.
Maar, en dat ben ik helemaal met je eens, niemand kan invullen hoe je met je miskramen en met verdriet om moet gaan.
Iedereen gaat daar weer anders mee om, en daar is niks mis mee.

Wel fijn dat je hier vrouwen hebt "gesproken", die met die stollingsafwijking goede zwangerschappen hebben gehad.
Kan me voorstellen dat dat je een stuk rustiger maakt, en dat je daar ook weer moed van krijgt.

Nou, ik hoor van jou, jij van mij! Wordt vervolgd...

Er kijkt me nu een hele berg wasgoed aan om gestreken te worden. bleeh... M'n strijkijzer had het begeven, en nu is alles blijven liggen.

Liefs,

Joye


 
sorry dat ik kom binnenvallen in jullie draadje...

maaruh ik zag ineens estertje staan en moest toch even lezen hoe het met je gaat.
ik krijg het idee dat je ook je derde miskraam al aardig een plaatsje hebt weten te geven.
gelukkig maar!
(ik weet er nog steeds alles van)

ik hoop voor je dat een zwangerschap met uiteindelijk natuurlijk een wolk van een baby ook voor jullie erin mag zitten.

dikke knuffel Carina

 
CARINA!

hahaha ik had al een topicje gemaakt "voor carina" op het zwanger forum,ik heb daar voor je beschreven hoe het er nu voor staat..
fijn om weer even iets van je te horen want was erg benieuwd naar je..
hoe gaat het?verloopt alles nog goed?

uit de testen is alleen naar voren gekomen dus dat ik factor 5 leiden heb en dan de heterozygote vorm(lichte)
mijn bloed heeft dus de "neiging"om te stollen. risicogroep dus wat trombose en embolies betreft. Echter was dit niet een vastgestelde oorzaak van de miskramen.ook ben ik alleen drager en geef ik het niet door..
heb na de uitslag heel even lopen worstelen met mezelf. zou het dan echt niet de oorzaak zijn...blablabla
tot ik hier wat vrouwen sprak wie het ook hebben en gezonde kids op de wereld hebben gezet.
pats! alles rustig bij mij   hihi
en nu dus met gezonde moed er weer tegenaan gegaan..
we wachten af!
heb het zeker wel een plaatsje kunnen geven maar dat wil niet zeggen dat ik soms als ik er aan denk of confrontaties heb hierin(andere zwangerschappen om je heen)in stilte niet eens een traantje pink of op mijn lippen bijt. wel houd ik die momenten bij en voor mezelf.zal niet snel aan een ander laten zien. Ook niet aan mijn ventje maar we weten wel van elkaar dat we dit beiden soms even hebben..
Maar nu ik vor mijn gevoel weer groenlicht heb..ben ik weer net zo gedreven haha als de 1e keer dat we ervoor gingen.
jij bent 1 vd voorbeelden en ook de dames met factor 5 leiden..


JOYE:

Die berg strijkwas had ik toch mooi gister al weggewerkt

hoe is het nu?alweer wat gevloeid of nog steeds niets...
man man had nooit kunnen denken dat dit hele gedoe zo spannend kon zijn en dat je soms op bepaalde momenten in de maand zo graag naar het toilet gaat om over een staafje te piesen..

we'll keep in touch!
 
jeetje dat ik je voorbeeld mag zijn.. ga er bijna van blozen.
alleen jammer dat het over zoiets verdrietigs gaat he!

ik weet in ieder geval zeker dat je nooit de hoop moet verliezen! dat heb ik er wel van geleerd....

ik heb wat uitgebreider op het zwanger zijn formu gereageerd...
wat stom dat ik dat niet eerder gezien had zeg!

liefs Carina

@ joye (schijf ik dat nu goed?)
de wonderen zijn de wereld nog niet uit. wie weet krijg je goed nieuws over 2 weken, maar houdt er wel rekening mee dat het hormoon nog best lang in je lichaam kan zitten hoor!
ik heb het geluk gehad dat het iedere keer vrij snel eruit was!
(ik deed ook meestal een test vlak voor mijn eisprong, dan wist ik zeker dat als die al negatief was, het een volgende positieve test dus echt een nieuwe zwangerschap was.

ik duim voor goed nieuws!
groetjes Carina
 
He hoi,

Ik begrijp er maar weinig meer van.
Vanmiddag weer iets gevloeid, maar het is niet helderrood. En nu...weer niets.
Of dit dan nog restanten zijn van de miskraam?
Mag ik vragen hoe die eerste menstruatie na een miskraam bij jullie verliep?
Nou ja, zolang het (nog) niet helderrood is houd ik nog een beetje moed.

Het gekke is dat ik sinds m'n mirena in april is verwijderd, bijna iedere maand een positieve test in handen heb gehad.
Ergens gebeurt er dan toch wel iets in m'n lichaam, maar is of het vruchtje niet goed, of het nestelt zich niet goed in.

Misschien heeft het toch met m'n leeftijd te maken, met de vorige twee zwangerschappen was er niets aan de hand.
Maar goed, dat blijft ook gissen.
Heb voor mezelf wel een grens gesteld, qua leeftijd.

Carina, wat fijn dat het met jou nu zo goed gaat.
Na een heleboel verdriet dan toch dit mogen meemaken.
Ik hoop Esther,dat Carina echt jou voorbeeld is, en dat ook jij binnenkort met heel mooi nieuws komt!

Liefs,

Joye
 
He hallo,

Even een kleine up-date. De moed begint me nu toch een beetje, of eigenlijk een beetje veel in de schoenen te zakken.
Vandaag helderrood bloed... Nog niet heel veel, maar als ik nu alles op een rijtje zet is het eigenlijk precies zo als met de vorige miskraam.

Ik krijg steeds meer het gevoel dat de huisarts gelijk heeft, dat ik wel zwanger ben, maar dat het nu toch weer misgaat.

Een week na m'n eisprong vloeide ik ook heel iets rose, toen dacht ik aan een innesteling. Daarna die steekjes en dat trekkerige gevoel onder in m'n buik.
Het hongerige gevoel dat ik altijd had, en koude rillingen. Bij de vorige zwangerschappen had ik dit ook altijd.
En als ik nu goed nadenk, heb ik dat de afgelopen paar dagen niet meer gehad.

Dus ik vrees dat er weer wel iets gaande was, maar dat het niet goed gaat.

Esther, ik hoop dat jij met beter nieuws komt.

Liefs,

Joye

 
Je moet ingelogd zijn om te kunnen reageren. Log in | Registreer
Terug
Bovenaan