zwanger na miskraam?

hey!

in ieder geval is er begripvol gereageerd, dat is wel ff prettig. dat er idd weinig te zien zal zijn is natuurlijk ook zo..maar ja..je wilt gewoon weten waar het heengaat he?

ik denk nu je krampen krijgt, het nu weleens zover kan zijn dat het losgaat komen,je lichaam maakt nu eenmaal de hormonen aan welke een eventueel vruchtje nog wat langer vast houden..wie weet dat het daardoor in etappes gaat?

ik zou idd zowiezo even een echo laten doen,ook om te zien of het schoon is..geeft dan toch weer even rust.

wel je verdrietjes en gevoelens uiten he?ik merk namelijk aan mezelf dat ik de afgelopen maanden te vaak te sterk wil zijn en het lastig vind om op sommige momenten aan emoties toe te geven..

afgelopen weekend ben ik voor het eerst een menselijk wezen tegengekomen wie echt heel bizar reageerde en deze heeft mij dan ook flink weten te kwetsen.
tijdens een receptie kwamen we vele oud bekenden tegen.
veelal de vraag:hebben jullie al kinderen?hoe is het met de kinderen jullie hebben toch een tweeling?hebben jullie al een baby?
tja..die mensen weten niet beter,hebben wat in de wandelgangen gehoord etc..niet zo'n groot probleem vond ik en ook best logisch.. we lieten niet teveel los want je ziet ze erna toch amper weer..
tot er 1tje was wie bij ons kwam staan en nodig vond om binnen het groepje te roepen:hey!hebben jullie al een baby?word wel tijd he?(ik schudde nee..)hahaha wil het zekers niet!! nou zal het je wel even voordoen!! blabla
dit ging tijdje door tot ze in de gaten kreeg dat mijn man haar heel koel en strak bleef aankijken en hij   midden in de groep zei:nee..bij ons wil het niet zoals het hoort..
dit moest hij een aantal keren herhalen om haar uit haar lollge bui te krijgen..
duurde even voor het kwartje viel ...niet lang erna erna zijn we weggegaan.


ondanks dat dat gewoon een domme gans is wie niet beterweet, heeft het me wel gekwetst en met de neus op de feiten gedrukt.
merk ook dat ik soms teveel op krop ondanks heel sterk te zijn.
heb me voorgenomen om wat meer mijn gevoel te delen in de omgeving en zo wat meer mijn onzekerheid toe te laten..

dus...krop het niet op!

ik hoop voor je dat het nu doorzet ookal is dat niet hetgeen wat je had gewilt

dikke knuf
 
Oh, wat een vervelende ervaring moet dat voor jullie geweest zijn!
Wat heb je er dan toch domme mensen bijlopen.
Sommige denken echt dat het allemaal zo vanzelfsprekend is...

Ik heb het ook wel eens van een vriendin gehoord die ook al het een en ander heeft meegemaakt op dit gebied.
Over de vervelende opmerkingen. Ook inderdaad van "zal ik even een keer langskomen, dan is het zo gepiept".
Of van "wil je die van mij een keer een week lenen, want kinderen hebben is ook niet alles hoor".

En zelf heb ik ook wel eens een keer een vervelende opmerking gehad in de tijd toen we nog heel erg zaten te dubben of het wel verstandig was een evt. tweede.
Mensen denken dan toch van als je een kind hebt, dan komt er ook wel een tweede.
Die man (kende hem maar vaag) vroeg hou oud mijn dochter was.
Toen ik hem antwoordt gaf zei hij of ik de tweede nog niet besteld had, want dat werd toch wel eens tijd! En grappig dat ie zichzelf vond.
Op dat moment zat ik met de mond vol tanden, maar achteraf had ik van, ik had dit of dat moeten zeggen. Maar goed, je hebt van die mensen....

Ik kan me voor jullie helemaal voorstellen dat je heel erg gekwetst bent.
Meestal hebben die mensen die zulke opmerkingen maken nog nooit iets heftigs meegemaakt.
Wel goed van je vriend/man dat hij die persoon (hopelijk) flink aan het nadenken heeft gezet.
Helaas houd je dat soort mensen altijd...

Inderdaad is het wel eens goed om aan je verdrietige momenten toe te geven.
Is ook wel beter dan alles op te kroppen, op een gegeven moment moet het er toch uit.
En je hoeft niet altijd sterk te zijn, ook al wil je dat graag.

Ik merk dat ook wel aan mezelf nu. Na de miskraam ging ik eigenlijk gewoon maar door. Ik vond het wel heel akelig natuurlijk, maar voor m'n gevoel moest ik gewoon maar doorgaan. Nu, en dat komt denk ik ook wel van de afgelopen dagen, dringt alles eigenlijk pas echt een beetje door.
Gisteren had ik echt even een dip, huilerig, brommerig, nergens zin in.
Nu gaat het wel weer, maar ik heb me gisteravond lekker een keer laten gaan.
En z'on flinke huilbui lucht wel op.

Nu gaat het weer goed. Morgen en ook het komende weekend hebben we wat leuke en gezellige dingen om te doen.
We blijven (proberen) positief, en we zien wel wat er nog op ons pad komt.

Hoe gaat het nu met jou?
Wel goed hoor dat je nu ook je kwetsbaarheid laat zien, want dat mag best.
Straks alle feestdagen al weer, en dan hoop ik dat voor ons beide (en voor alle andere lezers hier) het een heel erg mooi jaar mag worden.
Daar gaan we voor toch?!

Liefs,,
Joye

O ja, en die echo, die laat ik inderdaad staan. Dan weten we in ieder geval of alles weg is (als er al wat heeft gezeten)









 
Nou, even een up-date. Vanmorgen dan eindelijk een echo gehad.
Ben er met het idee naar toe gegaan dat er niets meer te zien zou zijn, aangezien het al twee en een halve week rommelt.

Maar met de echo was nog wel een vruchtzakje te zien met "iets".
Het is te klein voor het aantal weken zwangerschap, dus dat is al niet goed.
Maar de verloskundige zei, dat als ze me nu door zou sturen naar een gynaecoloog, die ook zou wachten tot het zeker is dat het mis gaat.

Eerst stelde ze voor om over twee weken nog een echo te doen, maar later zei ze zelf dat ik volgende week ook terug mocht komen, omdat dat natuurlijk best lang weer duurt.
Maar goed, wat ik al zei, het voelt niet goed, en ik voel me ook totaal niet zwanger. De verloskundige denkt zelf overigens ook dat het niet goed gaat.

Het was wel heel vreemd, want na die laatste vage zwangerschaptest, had ik echt al het idee dat het klaar was.
Maar ik ben door gegaan met testen, omdat ik dan ook eens een helemaal negatieve test in handen wilde hebben, dat ik dan zeker weet dat alles weg is.

En het gekke was dus dat ik na die vage test twee testen heb gehad die echt behoorlijk duidelijker weer waren dan die vage.
Rara...   En het vloeien was sinds begin vorige week gestopt, en zondag begon het weer van voor af aan.
Twee dagen daarna, weer getest....en die was weer bijna negatief.
Volg je het nog? Ik snap er zelf bijna niets meer van.

Maar goed, een ding is duidelijk, het ziet er niet goed uit....
We wachten maar af hoe dit verder afloopt. Ben er intussen helemaal klaar mee, en als dit achter de rug is, nemen we maar even een time-out. Even bijkomen van alles.

Liefs,

Joye
 
 euhm...

is idd niet te volgen nee..
had eerlijk gezegd ook gedacht dat het nu wel over zou zijn om maar zo te zeggen..

maar als je zelf al zegt dat het niet goed voelt dan ga er maar vanuit dat dit ook zo is..
toch is dit ook gemeen he voor je?

goed van je als je een rustperiode inlast,hebben wij ook gedaan en dat werkt echt hoor..
afdwingen kun je het niet en dit heeft zo'n invloed soms op je denken en doen vind ik..

houd me op de hoogte wil je?
blijf je volgen

liefs ik
 
He hoi,

Vandaag weer een echo gehad, en het zag er hetzelfde uit als vorige week, niet goed dus...
Maar goed, daar waren we ook al vanuit gegaan, het wil alleen nog steeds niet doorzetten.
Dinsdag de hele dag buikpijn gehad, dacht echt van, nu komt het, maar niks...

De verloskundige heeft de gynaecoloog gebeld, en ik kon daar direkt terecht.
Ze konden het zelfs vanmiddag al weghalen als ik dat zelf wilde.
Dat ging me nou weer net iets te snel, het ging allemaal al zo halsoverkop.

Maar, morgen om 8 uur kan ik me melden, en gaan ze het alsnog weghalen.

He, maar hoe is het nu met jou?
Hoop dat je binnenkort met een mooi bericht komt, echt waar.

Ik doe het even rustig aan, ook hier op het forum, maar tzt kom ik vast nog wel eens weer een keertje kijken.

He, ik wens jou alle goeds van de wereld toe, en wie weet "spreken" we elkaar nog eens weer.

Liefs,

Joye
 
Je moet ingelogd zijn om te kunnen reageren. Log in | Registreer
Terug
Bovenaan